yana döner dünya yana döner dünya
hadi bakalım yoluna
yana döner dünya yana döner dünya
saçmalama
dediğini tahmin ettiğim eylem kızıl şarkısı. güzel, ferah bir şarkı. pop müzikte aha akılda kalıcı bir ritm bulduk, arabın yalellisi gibi sektiririz şarkı boyunca anlayışını kırmış. güzel ritm'li kısmı şarkının sonuna koymuşlar ve bir kere dinleyebiliyorsunuz.
sevdim, katil uşak şak şak şak şak ... diyen şarkılardan hemen ayrılıyor.
soylenecek cok sey vardir, yarim kalan bircok sey oldugu gibi. susar insan, kocaman bir soz obegi dugumleniverir bogazinda. yutkunmaya calistikca cani yanar ama inatla her seye inatla yutkunmaktan vazgecmez cogu zaman. bir de vazgectigi anlar vardir ... anlamsizca gecen aylar, sayisini bile bilmedigi birbirinden farki olmayan günler ...
kirilan onlarca kalp birakmisken geride yanindan ayirmadigin paramparca olmus adina artik kalp bile denemeyecek bi organ en yakin dostu oluverir insanin. gun gelir hesaplasmak ister onunla. bekler, derin bir nefes alir ve dusunmeye baslar. cogu zaman sonu gelmez cunKu urkutucudur. dayanamaz insan bazen. kacip kurtulmak ister ama nafile ... nereye gitse yanindadir.dedim ya en yakin dostu oluvermistir iste. herkes terketse de birakip gitse de o gitmez bir yere .tum acimasizligiyla bekler onunla konusmani belki de hesaplasmani. gun geldiginde ve kacamadigini anladiginda donup kalirsin, tek bir kelime cikmaz agzindan. her sey gecip gider gozlerinin onunden.
bosa harcanmis mutlu baslayan fakat mutsuz biten bir gecmisin uzantilariyla bogusurken, daha sayfalarini kirletmedigin gelecegi gozden cikarmissindir. cunku bilirsin ki hayat senden yana degil. kaybetmeye devam edeceksindir, kazanacagin seyler elbette olacaktir ama kaybettiklerinin yaninda hicbir degeri olmayacaktir. donup arkana lanetler etsen de, kusuncaya kadar aglasan da geri gelmeyecek seylere sahipsindir (!) ne kadar cabalayabilirsin ki tum buna ragmen ???
kendini kaybetmene az zaman kala sen de baslarsin hayatla oynamaya. sana bagisladigi tum hisleri geri iade edersin seni daha fazla uzemesin diye. butun mutluluk hissini de uzuntunun yanina koyuverir belki de son fedakarligini yapmis olursun. pismanligi zaten gozden cikarmissindir cunku karar veremezsin hangi birine pisman olacagina. kisacasi pismanlik zaten hic haketmemistir senin olmayi.
kocaman bir bosluk vardir artik. tek sahip oldugun sey odur ve onu asla doldurmayacaksindir cunku bilirsin ki doldurursan yine aynisi olcaktir. yine kirleteceklerdir içini kendini bilmezler, kendiliksizler. ve iste en zor olanlardan birisi de budur. onu bos birakabilmek. vedalasmak zor olur umulmadik zamanda karsina cikanla cunku o uzulmeyi haketmiyordur asla. hakettigi tek sey senden daha iyi birisidir. cunku o mutludur, onun mutsuz olmak için bir sebebi yoktur. mutlu olmayi herkesten cok hakedendir o. bunun için, onun için vazgecersin.bu kadar dayanmazken bir fedakarlikta onun için yapmalisindir cunku gercekten bunu hakeden odur .kimler için,neler için fedakarlik yapmisken gereksiz yere, bunu ondan esirgememelisin.hayati boyunca mutsuz olmasindansa kisa bir sure - buyuyene kadar- mutsuz olmasina katlanabilirsin. o da bunu gorunce donup tesekkur etmek isteyecektir ama nafile cunku sen kendi boslugunda , yine kalabaligin içinde kendinle basbasa olacaksindir. izin veremezsin geri donene, tesekkur etmek için bile olsa.
eveeeet sonunda kendinle basbasasindir. kacmak istesen de kacacak bir yerin yoktur. hapsolmussundur kendi boslugunda. feragat ettigin butun hisselerin geri donmek isteyecelkerdir ama bugune kadar yanindan ayirmadigin gucun parcalanmis kalbinle dipdibe durmaktadir. sadece aglarsin. sadece bunu yapabilirsin cunku ne yapman gerektigini bilemzsin. belki yaninda biraz duygu biraksaydin korkardin ya da haykirirdin kinini nefretini ama dedim ya sahip degilsindir hicbirine. oylece aglarsin bir kosede, bilmedigin bir sehrin kayip sokaklarinda. boyle olmamaliydi dersin. bunu hak etmedigini dusunursun . neye yarar ??? goz yasin bittikten sonra durup ölümü beklersin gelsin ve bir kere olsun seni kurtarsin diye ama nafile. hayat seni yine yalniz birakip yine istedigini vermeyecektir. yasadigini farkettiiginde kendine ait boslugunda kalmayacaktir . artik elinde bir tutam aile ve sahip olmadigin bir bosluk vardir. kaybetmeye hizla devam ederken yine de arsizca vazgecmeyeceksindir. cunku hile yapmis ve bunu geri vermemissindir. cabalamak. bos yere de olsa cabalamak.
zamanin gecmesi için belki de ama gereksizdir.etrafindaki cirkinlikler mideni bulandirmaya hizla devam eder. mudehale edemezsin cunku coktan pes etmissindir. **
gönlün ne kadar şık sen ondan haber ver?..
şöyle atıp koyu grileri-siyahları sabahtan,
sarı bir kaşkol atabiliyor musun boynuna, ondan haber ver?
koyma bir kenara yüreğini, aç kapılarını,
gelene geçene yol verme girsin diye içeri ama
gömme başını toprağa bir çift güzel göz uğruna.
Bilirim yine yeşerecek bir çiçek bulursun bir dalda,
ama aklını kaybedecek bir aşk varsa avuçlarında,
bırak aksın yollarına.
yağ geç, yık geç, kimse inanmazsa inanmasın.
sen inan yüreğine,
hem ona geçmezse kime geçer sözün?..
büyü büyü... bak ellerin ayakların kocaman.
aklın da maaşallah yerinde,
e ne diye tutarsın yüreğini uçmasın diye.
akıllı ol, yüreğin gelir peşinden,
boşver yaşı başı,
aşk var mı aşk, sen ondan haber ver?
takılmışsın yüzündeki gözündeki çizgilere.
o çizgilerin yüreğine neler kazıdığını düşün,
atmak mı istiyorsun kendini bir dereye soğuk bir
kış günü, öl gitsin...
parayı pulu savurup,
bir balıkçı köyünde balık tutmak mıdır isteğin,
savrul gitsin...
Boş ver be yaşı başı, kim tutar seni kim,
kendi yüreğinden başka kim?.
Aklını al da öyle git,
ister bir duvara, ister bir od aya, ister kıra
bayıra vur da git.
Dert etme ellerini, onlar da gelir seninle
bırakmadıkça birine.
O biri de gelir gerçekten istediğin oysa,
seveceksen ve öleceksen uğruna...
yaşa be, yaşa da öyle git, gireceksen toprağa...
yaş 70'e gelse bile, hayat daha bitmemiş.
sen mi biteceksin?
çekeceksen bile bayrağı,
yaşadım ulan dibine kadar diyemiycek misin?
necip fazıl ustad esasında çok güzel anlatmış . hayat tan beklentimiz hayatsa hayat zamanla kendini bize teslim ediyor ve yine belli bir süre sonra bayatlıyor . eksik yani birşeyler . insanın gözü mayatta olursa hiç bayatlamıyor abi. bilmiyorsun ki mayat a gidecen ama hangi mayat a. cennet mi cehennem mi? üstelik hayatta ne var hani size sordum ne var . yaşamak var demeyin . kim sağ kalmış son 200 yıldır .
neler var neler . daha doymadan ölen insanlar var be. hiç rahat görmeden hatta rahatlığın ne olduğunu varlığını bilmeden kişiler geldi gitti işte .belki onlarıda bu sabrettirdi .yani hayatı hep zor bildiler . başka alternetif yokki. olsa belki oda isyan edecek ve bilmeyecek başkalarını .
sagopa kajmer mevlana okuduğun her tarafından akıyor kardeşim . eline emeğine sağlık.
Benim sermayen çift el artı çift göz,
Karamsardan varan harbi doğru söz,
Acılarımsa köz..
Ah bu benim sisli yollarım,
Vay benim körpe ellerim,
Kara saçlı başım, dara düştü yarım.
Bazen bıktım, aslen yıkıldım,
Ve daldım derinlere, sığdan yıldım,
Beni toplasan otuz şirin yıldım,
Sabreden dervişin muradına vardım.
Bitmez kaderin uzun yolu,
Gidilemez tek binekle,
içine sinmiş korkak çocuğu ileri doğru itekle,
Burada beklemekle sanma kalıcısın ya pekte,
Bak kaç milyar insanın yaşam bayrağı direkte.
Bu ses benim, dinle dinle dinle..
Uygunsuzca gidişlerin yolunu kesen haydut benim.
Bildiklerimden eminim, yaptıklarıma kefilim,
Gidenlerime vedayım, gelenlerime mihirim.
Denedim olmadı, çabalarımın sonu nihayete varamadı,
Ben hüsrana komşuyum, yolları gözler mensubum.
Uykum kaçtı, iflasın eşiğine battı bu suçsuz gözlerime,
Hesabım ağırdır, vardır şerrim de velakin kalanım hayırdır.
Bilmelisin yolunu bulman çok basit ve bedava,
Yapmamalısın bunu dava,
Sana dostum diyenler var ya, alayı hava.
En sert tekerlekler bile birgün mutlak kaçırır hava,
Hey gel yanaş!
Yaşın kaç? Hımm..
Yolun azını gitmişsin,
Tecrübe demek kalpte kalan izdir yanılma,
"Çok bildim"lik yaparsan çok düşmüşlük yaşarsın,
"Yok derdim"lik yaparsan dert görünce saparsın.
Elindeki ölümlü para, ev mülk taki vücut,
Rab cömertliğinde asla koymamıştır hudut,
Can yakmak pahasına mı icat oldu barut?
Ben gülüp selam ederken simaları nemrut.
Ben bu uğurda çok yoruldum, olsa zor da içim rahat.
Ruhum buruk, yüzüm sanık görsem hor da durum ortamızda,
Her şey açık meydanda..
Kaç kişi felci tattı iyi ve kötü arası cereyanında?
Denedim olmadı, çabalarımın sonu nihayete varamadı,
Ben hüsrana komşuyum, yolları gözler mensubum.
Uykum kaçtı, iflasın eşiğine battı bu suçsuz gözlerime,
Hesabım ağırdır, vardır şerrim de velakin kalanım hayırdır.
görülen korkunç kabuslarla belki az da olsa değeri anlaşılan kaynak, döngü, şey her ne ise artık..
bundan iki sene önce gidilen bir istanbul gezisinde büyük bir firmanın deneylerinin beyninme hasar verdiğini ve çalışanların tecavüz ettiklerini görüyordum rüyamda. ve kusursuz bir kabus için; tabi ki beni işlemediğim bir cinayetle suçluyorlardı. beyin öyle bir şeydi ki verdiği hasarı ne onarabiliyor ne de kanıtlayabiliyordu. geçen zamanla beraber de en ufak bi tecavüz izi kalmamasına şaşırılmamalı sanırım. sonuçta her şey kusursuz.ve mahkemede karar anı; çat çat.. on beş yıl hapis!
bu olamazdı, olmamalıydı tabi ki o an. artık dünyayı göremeyecek olmanın verdiği korkunç üzüntü, her gün yattığın yatağa yatamayacağının düşüncesi, yarım yamalak kalacak ve hayatına devam edemeyecek bir anne, bir kez de belki de ilk kez de kızı için çin çin yapacak bir baba. on beş yıl boyunca annenin boş yere o harç parasını yatırıp yatıramayacağı karmaşası,okuyamayacak olmanın sıkıntısı, bir daha deniz göremeyecek olmanın verdiği üzüntü... her şey ama her şey düğümleniyor sanki, hayat da bir film şeridini çoktan aşıp kabusa dönüşüyor. hep girenlerin o dayanılmaz sesi kulağımda; "bir gün buraya düşeceğimi aklımın ucuna bile getirmezdim." uyanmak üzereyken gözümü açıp rüyada olduğumu farkedip tekrar rüyaya gitmenin hazzından çok çok uzak bir şey. göz açma isteği, lütfen kabus olsun çığlıkları.
-anne rüyaydı di mi lütfen anne rüyaydı di mi?
-yavrum?
- ben öldürmedim biliyorsun ben öldürmedim anne!
- rüyaydı pamuğum..şşş..geçti..
hayat böyle bir şey işte..görebildiğin, yaşayabildiğin her şeyin farkına kabuslar olmadan varılmıyor.
teşekkür ederim hayata ve şükürler olsun hayatımdaki her şeye..
dönüp geçmişte bıraktıklarımıza bir kez daha bakmakla idrak etmeye başlarız hayatı.. ve bu uğurda geçmişe bağlanarak yaşayarak bugünümüzü görmezden gelerek..
bazen yok sayarak ilerlemek isteriz yolumuza ya da dondurmak zamanı. belli bir zamana ait olmamak. ne dün ne bugün ne de gelecek. yok olmak ama izlemek. sanki bir yıldızmışcasına yukardan izlemek hayatı. ve bu uğurda gider karlı yollar belirleriz kendimize. ileri bkarak yürümek isteriz çoğu zaman. yürürken de yokluğun hiçliğin tadına varmak. ayak izi yoktur önümüzde evet sanki kimse yoktur sanki biz yokuzdur. sonra durur! durur ve bakarız geriye. binlerce adım. bembeyaz karda binlerce taban izi.. çamurlanmış yollar. kirlenmiş beyaz. geçmiş budur! ve geçmişe bir kez dönünce düşmez yakamızdan. sonra ya geri gideriz adımlarımızın üstüne bir kez daha batarak ve daha da kirlenir daha da çamura batarız. ya da önümüze bakıp yepyeni umutlara gideriz.
ikilemlerle doludur hayat. bazen sayılar artar; üç, dört, beş.. her daim vardır bir oyun. evet adil görünür hayat. bir gün mutlaka der insan. umudu taşır; pandoradan almayı bilmiştir insanoğlu umudu. peki ya adaleti görmezse.hayat adil davranmayı ertelerse.. ve adil davranmak bir dilekten ibaret kalırsa..
işte tam o anda bir liman arar insanoğlu, tutunacak bir dal. ama bu başka bir insan olmaz. bilir insanoğlunu, tanır. zayıflıklarını, kırgınlıklarını, hırsını, öfkesini, kibirini ve mutlaka tatmıştır her insanın içinde var olan ''ben'' duygusunu bilir güvensizliği. duvarlar örerken etrafına uzaklaşırken hayata tutunacak dal arar. ve bu dal başka bir insan olamaz haliyle. gider yıldızları seçer, gider denizleri seçer, gider yağmuru seçer, tanrıyı seçer... ve ona sarılır. mutsuzluklarını, kırgınlıklarını, başarısızlıklarını, sitemini ona bildirir.
hayat her daim vardı. ve var da olmaya devam edecektir. ama hayat sürdükçe zaman ilerledikçe, şarkılar söylendikçe kitaplar okundukça; hüzünler, ayrılıklar, kalp kırıklıkları, kırgınlıklar var olacaktır.
aksini düşünmek polyanacılık; tersi hareket ederek kendini fazlasıya önemsemek don kişotluk olacaktır.
sonu belli olan ve hep başrol oyuncusunun öldüğü bir filmdir.
hayat bütün yaşamımız değil, hatırlayabildiklerimizin toplamıdır. kimi zaman o bile değildir. senaryosundan tut, yönetmen, oyuncu.. her şey ile dahil olunan uzun ama göz açıp kapayıncaya kadar geçen uzun metrajlı filmdir. ya da kaç sezon olacağı belli olmayan bir dizi. drama, aksiyon, trajedi, fantastik.. yine yönetmen ve başrol oyuncusu belirler.
