sanki bir simülasyondaymışım gibi gelendir, her gün aynı şeylerler geçiyor. dışarı da çıksam tv de izlesem kitap da okusam müzik de dinlesem değişmiyor, sürekli aynı şeyler hep, bir anlamda monotonluk maratonu gibi. bir de sürekli aklıma gelen bir isimden dolayı huzursuzum. sizi hiç tüketmediler mi?
ya çok ayrıntılarıyla gözümüzde büyüttüğümüz, ya da hepten boşvererek yaşanması gerekenleri kaçırdığımız, önemsemediğimiz için elimizden giden hayat. bu hayatta olmamıza rağmen halen başka şeylerin hayallerini kurabiliyorsak, bu hayatın güzelliğini halen yaşayamıyor olduğumuzun kanıtıdır. hayat, içine hayalleri sığdıramaz değildir elbette. hep söylerim, insan hayalleri ile yaşar. ama hayatın getirisindeki şeyleri kaçırdığımız da gerçek. hayat, sözler, şiirler, şarkılar, geçen giden seneler hep masum. masum olmayan bizleriz. iyi kalabilmenin varlığı içerisinde bu hayat bizi boğuyor sanki. ama yine de insan kıyamıyor kendine bile. belki üstümüzden bir kuş geçer, her sabah doğan güneş, yüreğimizde de her gün doğar diye yaşıyoruz işte.
çeşitli sözler yazılmıştır adına
hayağğğğttt, beni neden yoruyosuuuuunnn
ben yoruldummm hayaat, gelme üstümee
bakın ne kadar da farklı türler ama ikisi de hayattan yakınıyor.
içinde bulunduğumuz yaşam. kimi iyi kimi kötü hayat yaşıyor. ne olursa olsun her zaman yaşamaya değer olduğunu hatırlatan, yaratana, insanlara, doğaya, güzel işlere selam olsun. iyi geceler.
Arabi köklü sözcük. Türkçesi ömür'dür. Köken bilim -Etimoloji- tanımından sonra edebi bir yaklaşımla, çok fazla mana yüklediğimiz sahnedir. Perde kapandığında tüm iyiler ve kötüler, necasetler ve letafetler, beyazlar ve siyahlar bir çukura giriyor. Karanlık, topraktan bozma, nemli ve kurtçuk dolu bir çukur. Fazla mana bindirmeme adına doğaçlama yaşanmalı, kulak arkası etme ve üç maymunu oynama sahfası oluşturulmalıdır.
Üstteki paragrafta, Bir sanat dalında varlık öfkesini dindiren insanlara yer yoktur. Onlar sanatı kol kanat geren olarak bilmeye devam edebilirler.
