Annemden çok farklı bir kadın ve ben gerçekten ikisini de çok seviyorum.
Torunları olana kadar annem çok sessiz, içine kapanık bir kadındı. Ama çocuklar doğunca hem onların sevgisi hem de iş yapabilme becerisi öz güvenini kamçıladı. Bir keresinde kendini sorguluyor çocuklara ders çalıştıramıyorum, kendim okumadım onları da okutamıyorum diye. Halbuki hepsine okuma yazma ve kuran öğretti. Şimdi bile hergün bir cüz, iki cüz kuran okur.
Hanımefendi ise tam tersi çok başarılı, çok zeki bir kadın. Ve ben meselelerimi aileme anlatamayıp da destek alamadığım zamanlarda, hanımefendi yardım etti.
ikisi de çok farklı karakter, ama benim hem duyguya hem başarıya ihtiyacım olduğu gibi, ikisine de ihtiyacım var.
Mutluluğun formülü çok açık, bir sen bir ben bir de grc. Kim ne derse desin hakkındaki olumlu olumsuz her değerlendirmeyi tebessümle karşıladım. Genç, güzel ve biraz hayatın keyfini almalı, yaşamanın tadına bakmalı. Ama yine de temkinli. Bir de bana biraz daha ilgi göstersen.
Çevremdeki kadınlar sana benzemiyor. Genellikle çocuk büyütüp, ki çok başarılı olanlar var, ev işleri yapıyorlar. Bu basit bir iş, ama arkadaşların zararlı madde kullandığında, mesela esrar, anne terbiyesi devreye giriyor. En azından bende öyle oldu.
ihtiyacım olduğunda haber vereceğim. Ama sen ara ara bir şeyler söylemelisin. Şunu yap, bunu yapma gibi.
Pek söz dinleyen birisi değilim, ama sen söyleyince yapıyorum.
Çok mu temiz kalpliydi, insanları daha mı çok seviyordu, daha duygusal ve hassas birisi miydi? Muhtemelen hiçbirisi. Ama sevdi, destekledi ve sahip çıktı. Neden?
Hani derler ya bir insan sinirliyken gerçek yüzünü görürsün diye. Bu benim gerçek tarafım değil, ama tepki gösterdiğim şeyler var. Sebebi belirsizlik değil, bu elinizde olmayan birşey. Sebebi şu, eğer ben teksem ve benzerim yoksa, geçmişte gelecekte istediğim kişiye istediğim zararı verebilmem lazım. Ama sevdiceğim ve siz izin vermiyorsunuz. Böyle olur mu? Soruna neden olanlar ceza çekmeyecek ise ne manası var?
Başkanla birlikte önemli görüşmeler yapmışlar. Çok güzel, çok doğru olmuş. Umarım içerik olaeak da zengin görüşmeler yapılır. istenilen sonuçlar alınır. Bu yoğun gündemin arasında bana biraz daha zaman ayırmalısın.
Değerli gardrşimin bir huyu vardır. Ntv'de haber spikerinin söylediği gibi partiden ayrılanlar sosyal çevrelerini de kaybederler. Çoğu parti yöneticisinin aile üyesi partide görevlidir. Böylece değerli gardeşime muhalefet ederse aile üyeleri ile arası açılır.
insanın yakını ile arkadaşıyla test edilmesi zordur. Hepimiz sayesinde bu yollardan geçtik.
Bu kadar sınamadan sonra hanımefendiye o kadar bağlandım ki, bir şeyi olmazsam çok üzülürüm.
Bugün yanımda yoktun ve kendimi yalnız hissettim. Sonra annem geldi, biraz konuştuk. Bugün doğum günü ve elbise alacağız.
Ben insanların kıyafetlerini eleştirirdim. Sonra bana ilgi gösteren birisi pahalı bir kıyafet almıştı. Ben de parası var mı yok mu, benim yüzümden oldu dedim. Annem de yazık, yapma öyle şeyler dedi.
Benim kahramanım sensin. Nezaketin içinde güç. Çünkü herkes farklı şeyler söylerken, ki bunlar doğru tespitler de olabilir, sen sadece destek ve moral verdin. Sana yakın olmak istiyorum.
Yaşadıklarıma üzülüyorum, ama kurtulduğum şeyleri anlatıyorlar, o zaman rahatlıyorum.
Bir tane sıkıntı değil ki, siz de farkındasınız çok problemden kurtulmuşuz.
Sen de iki çocuğu birkaç kez kurtardın diyorlar da ben onları karşılıksız yaptım.
bundan bir süre öncesine kadar türk toplumundaki ideal kadın tipi hakkında düşünürken aklımda "hanım hanımcık kadın" imgesi canlanmıştı. çoğunlukla yaşça daha büyük insanlar tarafından kullanıldığına tanık olmuştum bu "hanım hanımcık" tabirinin. ve kullanılan bu tabir bir övgü biçiminde kullanılıyordu sürekli: "ne kadar da hanım hanımcık" minvalinde. bana kalırsa, bunun hiçbir övülecek yanı yok tabii. peki neyi ifade ediyordu bu "hanım hanımcık" tabiri? kendi hayatını bilhassa çevresindeki insanların beklentileri üzerinden yaşayan, kendisini sürekli bastıran, kendisini dilediği gibi gerçekleştiremeyen kadın anlamına geliyordu benim için. mesela "hanım hanımcık" bir kadının toplumda tabirin kullanıldığı şekliyle şehvet, arzu dolu bir kadın olabileceği hiç mümkün gözükmüyordu benim için. toplum tarafından "hanım hanımcık" bir kadının sanki hiç cinsel dürtüleri olamayacakmış gibi bir beklenti söz konusu. kendisini sürekli çevresinin isteğine göre şekillendiren, kendi arzularını, isteklerini sürekli bastıran kadın tipi.
bugünse "psikanaliz ve kadınlık"a dair okuduğum bir makalede tam da benim daha öncesinden düşündüğüm şeyin dile dökülmüş haline denk geldim. benim "hanım hanımcık kadın" olarak düşündüğüm şey ise "hanımefendi kadın" tipi olarak yazılmış. pek de fark yok zaten arasında. ve şöyle yazıyordu makalede "hanımefendi kadın" imgesi ile ilgili:
"Bu kadın genellikle mesafeli, ölçülü, yerini yordamını bilen, öyle aklına geleni söylemek yerine kelimeleri ve tümceleri seçen, dilini kırk kere döndüren kadındır. Bu görünüşte saygılı kadın tipi aynı zamanda kadının sahip olması gereken niteliklerin de altını çizer. Kadına gülmek, koşmak, serbestçe konuşmak yaraşmaz. Bu hanımefendi kadın, içinden geldiği gibi kahkaha atamayan, cinselliğe iğrenerek bakan ya da yine psikanaliz jargonuyla söyleyeyim, dürtülerini bastıran nevrozlu kadındır."
