istediğimiz ama bazen boşa çıkandır. hep bu devirde kimseye güvenmeyeceksin denir. işin ilginç tarafı acaba yazı bulununca yada bir çağ veya dönemin bitiminin ardından gelen insanlığın, medeniyetin, teknolojinin dahada geliştiği dönemlerde; insanlar bir birine güveniyodumu acaba sorunsalıdır.
hata. bu devirde babana bile güvenmeyeceksin denilirken biz gidiyoruz güvenimizi hak etmeyen adamlara kadınlara güveniyoruz ondan sonra da boyumuzun ölçüsünü güzelce alıyoruz. başımıza ne geliyorsa bir insana fazlasıyla güvendiğimiz, o asla bunu yapmaz dediğimiz için geliyor. bana asla zarar vermez diye güvendiğimiz insan sonra en çok canımızı acıtan insan oluyor. kısacası güvenmek aldanmaktır, aldatılmaya zemin hazırlamaktır.
sevgilinin arkasına geçip "hadi kendini geriye bırak, tutacağım seni." diye saçmaladığı andır. ha bir de ekler "bacaklarını kırmayacaksın ama öyle bırakacaksın kendini." .
kolay kolay kazanılamayan , kazansanda kolay kolay bırakamadığın durumdur. yani güvendiğin kişi güvenini ne kadar zedelese bile hala güvenirsin bi umutla. (bile bile lades yani)
karşındaki gerçekten kabahatinin özründe samimiyse ve kendini değiştirebilecek biriyse, yerine gelebilir. zaman alır, ama gelir. bir güven kolay kazanılmıyor, 1 hadiseyle harcanılmaması gerekendir.
ilişkilerin temelini oluşturur.Güvenin olmadığı yerde sevgi,saygı ve bilumum duygu oluşumlarından söz etmek güçtür.Güvenmek zor olandır, kaybettiğinde toparlamak da zordur.**
nadiren yaşadığım güzel duygu. eksikliği, çoğu özelimi en yakınımdakine bile çok zaman sonra açmama ve bazı şeylerin altında ezilmeme sebebiyet verir. hatta çoğu şeyi kendime saklamama ve bunun doğrultusunda yanlış anlaşılmama neden olur bu duyguya sahip olmamak. sonu nereye gider bilmiyorum.
... çok istr insan. şarkı sözünde olduğu gibi; yormadan sormadan sevsin. sorgulamak, ne yaptığını ara tırmak, acaba doğru mu söylüyo diye düşünmek mahveder insanı. yorar en başta; öyle böyle değil hem de acayip yorar kalbini. önce şüpheci daha sonra huzursuz en sonunda da manyaklığa varcak derecede paranoyak olursun. ilişki bittiğinde tüm bunlardan kurtulurmuş olur musun peki? asla. artık her teilefon çaldığında, birisi sana her' sna bşysöylicem' ddiğinde kalbi çıkcak gibi çarpan' çbuk söyle' dyen korkak bi zavallı olursun.
güvenemezsin bi müddet. bi kaç gün falan değil; iki koca yıl. gençliğinin en güzel yıllarını alır o bikaç aylık ilişki. korkaklığına feda edersin yaşıycağın tüm güzel duyguları. sonra biri çıkar karşına. öyle aşık falan olmazsın hatta olamam da dersin ama olaydım iyidi dersin. farklı gelmiştir çünkü o sana diğeri gibi piç olduğu beş km de belli değildir mesela. farklıdır işte... bikaç saniyeden fazla bakamaz kaçırır gözlerini. iki kelimeyi biraraya getiremez. ilk defa karşında bu kadar heycanlanan, gözlerinden bu kadar etkilenen birini görmüşsündür. evet o güvenilir erkektir!
tanırım artık insanları bi daha güvenmem kazık yemem dedğin anda bulmuşsundur güvenilir erkeğini. artık hayat sana güzeldir. bi şans verirsin ona tanıyalım birbirimizi dersin onunla tedavi olcağını düşünürsün. ona güverek tüm insanlara tekrar güvenebilceğine inanırsın. peki ya sonra ne olur?
...ister insan. kafası rahat etsin, sırtını dayasın, bilsin ki öyle diyorsa doğrudur, yanlış yapmaz, ister sıkıştığında nasıl olsa o var bana destek çıkar diyebilmek. böyle bir varlığa ihtiyacı var insanın kafasını rahat ettirecek, kötü düşünmesine müsade etmeyecek birine. anne olur, baba olur, abi olur, abla olur teyze olur, dost olur, sevgili olur. kim olursa olur. ama mutlaka olmalıdır yoksa hayat çekilmezdir. güvenebilecek tek bir insan bile hayata tutunma sebebindir.
bazı sinsi düşmanlar pusu kurmuşlardır insanın kalbine; adları korku ila şüphe...daha siz karşılaşmadan onlarla, birisi vardır ki siler süpürür mağlup eder onları her cephede...'güven'dir bu...zor kazanılır nihayetinde ve zor güvenilir çünkü en ufacık bir şüphe zerresi güvenilen kişinin ya da herhangi bir şeyin sizin kalbinizde saf değiştirdiğini,düşman saflarına geçtiğini gösterir ve artık savaş başlar...hiç bir şey de eskisi gibi değildir artık...
