maalesef ki iplerini vucuduma sardı.
artık kölesi oldum galiba.
böyle bir sakin ama zeki komedi görmedim.
her gün yeni bölüm var mı diye bakıyorum.
eski zilediklerimi yeniden izliyorum.
şu an sokak röportajı bölümüyle kahkahalar atıyorum.
Hani bir his vardır ; bir diziyi çok seversin onun çok iyi bir dizi olduğunu bilirsin çevrendekiler henüz bilmezler onların da bunu izlemesi gerektiğini çok derinden hissedersin , bazen bir dizinin kesitini gösterir bazen de sözel ifade edersin. Karşındakinin gözlerinde bunun sıradan bir komedi dizisi olduğunu gösteren bir bakış vardır ve onlara böyle olmadığını kanıtlamak istersin yanıp tutuşursun içten içe… işte öyle bir şey bu dizi de. Bazen aklımı kaçıracak gibi oluyorum bu diziyi karşımdakine anlatmaya çalışırken çünkü anlatamıyorum da…
bu hafta evde badana yapılırken evde sürekli "belki de bu yüzden yalnızca cesurların işidir badana " diye diye gezdim. ustalar da garip garip yüzüme baktı.
Pek dizi izleyen biri değilim ama bir dizide iki normal zekalı insanın yapmacık olmayan bir şekilde sohbet etmesi uzun zamandır görmediğim bir şeydi, bu hoşuma gitti.
Dolayısıyla çok keyif almasam da ne konuşacaklar acaba düşüncesiyle, muhabbetlerine dinleyici 3. Kişi olarak dahil olur gibi izliyorum ve yeterince keyif veriyor.
Kısacası Ayıla bayıla izlemiyorum hayran kalmadım ama kendini izletiyor çünkü hikayeler yaratıcı ve diyaloglar özgün.
Dizinin ilk sezon ilk bölümünü izledikten sonra ikinci sezon ikinci bölümden itibaren izlemeye devam etmişim. ikinci sezon bittiğine göre birinci sezon ikinci bölüme başlayabilirim.
