pessoa bir adam yaratıyor zihninde: Bernardo Soares. Ve bu adama bir otobiyografi yazdırıyor:
"Her şey elimden kaçıyor, buharlaşıyor. Bütün hayatım, anılarım, hayal gücüm ve içerdikleri ve nihayet kişiliğim - her şey benden kaçıyor, her şey buharlaşıyor. Başkası olmuş olduğumu, başka hissettiğimi, başka düşündüğümü hissediyorum hep. Bir başka dekorda oynanan bir temsilmiş seyrettiğim. Ve kendi kendimi izlemişim..."
(...)
"insan, ilginç ya da yararlı ne anlatabilir? Başımıza gelmiş olan şeyler, ya herkesin başına gelmiş ya da yalnızca bizim başımıza gelmiştir; ilk durumda bayatlamıştır, ikinci durumda da bizden başkası anlayamaz onları."
(...)
"Bir fincan kahve; loş bir odada, yarı kapalı gözlerle içilen, kokusu içe işleyen bir sigara… Hayattan bu gerçeklikten başka talebim yoktur, bir de düşlerimden… Az mı bu? Bilmiyorum. Hem az nedir, çok nedir, onu biliyor muyum?"
(...)
"Keşke kaçabilsem. Bildiğim, bana ait olan, sevdiğim şeylerden kaçabilsem. Keşke gidebilsem burası olmayan herhangi bir yere. Bu yüzleri, bu alışkanlıkları, bu günleri görmek istemiyorum artık. Başka biri olmalı, hücrelerime sinmiş bu rol yapma saplantısının yorgunluğunu atmalıyım. Uyku huzurla değil, hayatla çöksün üstüme. deniz kenarında bir kulübe, hatta dağların sarp eteklerinde bir mağara yeter bana. Ne yazık ki istemekle olmuyor."
-Şuradaki size benzeyen Bey kimdir?
-ikizim kıralıçam.
-Neden yanımıza gelmiyor?
-Ruhen bizimle kıralıçam.
-Kucağındaki şey nedir?
-Bir hikaya kıralıçam. Filiboğlu iskender Bey'in Hind ormanında yaşadığı maceralar ve his dünyası üzerine.
-Güzel mi?
-Üfür üfür ipe diz tekniği ile yazılmış serbest bir eser kıralıçam.
-Reca etsem kalfa. O güzel sesinizle...
-Sıkılırsınız kıralıçam.
-Birkaç sayfa canım.
-Günah benden gitti kıralıçam.
-içimi kıydınız kalfa.
