oynanmasına karşı olmadığım ama yorum yapmanın yasak olması gerektiği spor.nedir bu kadar önemli olan bir çözebilsem.ben de gittim futbol oynadım ben de gittim maç izledim ama yok kardeşim orda kendini parçalamanın mantığı nedir?adam sırf karşı takımın taraftarı diye ana avrat düz gitmenin mantığı nedir? zaten taraftar olmak nedir niye oluyorsunuz adamlar kendi kendine oynuyorlar orada.. arada bir top sizin koltuklara çarpıyor o kadar
sadece bir oyun mu? yoksa bir yaşamı anlamlı kılabilme arayışı mı? ya da sadece bir hafta sonu eğlencesinin yaşamımızda vermiş olduğu heyecan mı?
günlerden hep aynı gündür. çoğu zaman en kadim dostla başlanır güne 'yalnızlık'.
bazen telaş
bazen umut
bazen korku
bazen sevgi..vs.
bazen de sevdiğini kaybetmenin vermiş olduğu bir üzüntü olur içerisinde yada sevgiyi bulamanın vermiş olduğu acı bir surat ifadesi.
her ölüm, her kaybediş her umutsuzluk aynı soruyu tekrar sordurur yaşamına, Neden yaşanmaktadır?
her defasında bir cevap bulunur.
işte bazen bu sorunun cevabı futboldur. Fanatik miyim?Hayır.
Ama bu oyunu seviyorum.
Ve en güzeli de bu oyunu bir takım tutarak seviyorum. Gün boyu hatırda kalanları unutturuyor bana bazen..
fifa'nın yeni kuralları oyunu baltalıyormuş, doğrudur, izleyici olarak bazen anlayabiliyoruz, ama canlı yaşamadım, bilmem.
bırakırım, uzmanları tartışsın, ekonomistler karşı karşıya gelsin, eski futbolcular yorumlasın. izlerim.
özellikle premier ligdeki "takım satın alma" modasıyla ilgili bir iki kelam etmek istedim.
---
türk erkeği, belki yüzde doksana yakını, futbolla büyür, sokaklarda diz parçalar, en önem verdiği giysilerinin arkasında "numara" yazar.
büyür, okul, iş furyasına düşer, mutlaka farklı ilgi alanları bulur, yine büyük çoğunluğun "futbol ilgisi" değişmez. o çağlarında "futbola ilgi duyan arkadaşlar" kümesi en geniş arkadaş kümesidir. o başlığın altında vakit geçirmek bu açıdan da cazip gelir.
bu açıdan tutku olarak başlamasa da, çevrenin etkisiyle "tutku" olur futbol.
bir takıma gönül verir birey, onun başarılarıyla sevinir, kötü sonuçlarda okuluna, işine gitmek istemez.
televizyon başına oturur, maç ne günse o gün "maçla" geçer. yorumlarmış, kritiklermiş, istatistiklermiş.
biz tek taraflı bir toplumuz, dünyada 2 numara f1, 3 numara basketbolsa, bizde ilk 5 sıra futboldur.
ben de bunlardan biriyim.
4 sene amatör 2 sene profesyönel basketbol oynadım, nba'i, türkiye liglerini takip ettim. zevkle.
ama hayatım futbol tribünlerinde sırasıyla hakan şükür'e, cihan haspolatlı'ya, orhan ak'a, sabri'ye küfrederek geçti.
en erken kazanılan, en kolay alışılan, en çok paylaşılan hobilerden birinin zengin şımarıkların eline geçmeye başladığını görüyorum, içim yanıyor.
"hobi kaybedilir mi?" demeyin. kaybedilir, bal gibi.
ingilizlerin futbol tutkusu yüksektir, duyuyoruz her yerde, içlerinde bulunmadım, haklarında detaylı konuşamayacağım. eminim onların da içi kan ağlıyordur kulüplerinin satılmasına. normal.
kaliteli ingiliz kulüplerinin satın alınması, bir futbolsever olarak, en sevdiğim hobimden kocaman bir parçayı alıp götürüyor.
futbolcular mı değişiyor?
hayır.
menajer mi değişiyor?
hayır.
peki ne rahatsız ediyor?
küçüksünüzdür, atari, bilgisayar oynarken, bayıla bayıla, kendinizi kaptıra kaptıra oynarken, uykudan gözünüzü açtığınızda aklınıza gelen oyunu oynarken, kendinizden yaşça büyük biri "ver bakayım biraz ben de oynayayım" der. oynamaya başlar, vermez, "ama" dersiniz, "ben ilerlemiştim, ben oynamak istiyorum", vermez, "dur, sen hep oynarsın" der, iter kenara, en büyük zevkiniz elinizden alınmıştır.
benim gözümde bu görgüsüz arapların yaptığı birebir budur.
güç-para eşitliği olan günümüz dünyasında, o adamları "kendinizden büyük olan çocuğa" benzetebilirsiniz.
oyunu alacaklar, yaptığınız puanı, topladığınız canları, tüm emek ve sevginizi mahvedip geri verecekler.
"bu oyun da iyi değilmiş, başka oyun yok mu?" diyecekler, onu da rezil edebilmek için.
siz bir daha oynamak ister misiniz bilemiyorum ama...
benim midem bulanıyor.
milyonlarca insanın zevki, şımarık zengin çocuklarının fm oyunlarına dönüyor.
baktılar dubai'ye oyuncu getiremediler, oyuncuya gitmeyi seçtiler.
bunun kelime anlamı görgüsüzlüktür.
hiçbir kudretin insanların zevklerini "hiçe saymaya" yetmemesi gerekir.
bayanların ''koskoca adamlar bir topun peşinden koşuyo.'' yakıştırmasını yaptığı spor dalıdır.
-ya nolcaktı? bi top o kadar adamın peşinden mi koşcaktı?
mutfaktan çaldığım 'ne yani 1 zavalı 22 top mu olsaydı' şeklinde değiştirip yazılan spor dalı.
dünyada en çok rağbet gören ve görecek olan sportif faaliyet.
dünyanın bütün coğrafyalarının ortak kültürü, uğruna savaş bile çıkmış, şimdilerde ekonomik bir savaş haline gelmiş, oynanması izlenmesinden daha zevkli, oyun ve spordur, kültürdür.
Erkeklerin bir türlü anlam veremediğim hayranlıklarıdır,bu anlam belirsizliğine maalesef artık bayanlar da dahildir.Mekan heleki öğretmenler odası olunca daha da çekilmez oluyor bu mevzu.Ceketi,gömleği,kravatı,anahtarlığı,pantolonu,ayakkabısı,kalemi hiç siyah beyaz olan fanatik beşiktaşlı öğretmen görmediyseniz çok şanslısınız.Ben maalesef öyle birini hergün görüyorum.Çanakkale şehitlerinin bile Beşiktaşlı olduğunu söylüyor,gece siyahtı kan beyazdı diyor o gece.Bu beyinlerle aynı mesleği paylaştığım için çok üzgünüm.Yeni nesile gösterişi,fanatikliği,bunun doğurduğu şiddeti,ırkçılığı aratmayan bir taraflığı benimseyen bir düşünce aşıladığımız için özür dilemekten başka bir çarenin olmaması ne kötü.
11 er kişiden oluşan 2 takım arasında oynanan küre şeklinde şişirilmiş özel bir topu el ve kol kullanmadan rakip kaleye sokmasına dayanan spor dalıdır.
Bir topun peşinden 22 kişinin koştuğu, amacın o topu üç direğin arasından geçirmek olduğu, tüm dünyayı peşinden sürükleyen çılgın spora verilen isimdir.
su fani dunya'da karsiliksiz sevmekten bir saniye bile pisman olmadigim tek sey. gecen gun genis kapsamli bir parti verdik, kizli erkeli 30 kisi. kiz orani da turkiye'dekinin aksine 70%'lerde neyse caipirinhasidir, absolutudur, birasidir, bokudur pusurudur girla gitti, her turlu yavsama ortamina hazir oldu millet. ben de nacizane kulunuz 3 tane kizi abondone etmis espruler yapiyorum bi de saka ile karisik bir robterk klasigi olan bademcik ameliyatinin ince ayrintilarini anlatiyorum. ne oldu ise bu dakikada oldu futbol dilenciliginin en onde temsilcilerinden brezilyali bir arkadas seslendi: ya robterk , sen hatirliyor musun sizde brezilyali bir forvet oynamisti ? hatirliyorum marcio'yu mu diyorsun sen diye cevapladim. sonra oglum o adam cok saglam adamdi gol attimi kus hareketi yapardidan tut, gerson tanju gol sevinci'den cik, 3 saat futbol konustuk kizlar geldiginde ise ya sen socrates'i bildin mi muhabbetleri ile basimizdan savdik, gecenin sonucu partinin host'u robterk gol atamadi, ama insanlik ve futbol kazandi gozlerden futbol dilenciligi ugruna yas geldi, kol kola fener icin opera soyledi. bu arada ya bu fener icin opera konusunda birsey yapilmali, bu kadar kolay telafuzu olan baska bir sarkimiz yok, insanlari cok cabuk kaynastirmasi da cabasi. mumkunse uluslar arasi platformda bu sarki ile temsil edelim ulkemizi..
futbol yalnızca 20 kişinin bir topun peşinden koşması, o topu kaleye sokmaya çalışması değildir. futbol bir endüstridir. kulübe, oyuncuya, başkana hatta taraftara para kazandırır; ama en önemlisi futbol aşktır. bir renge bağlı olmak, ne olursa olsun o rengi desteklemek, galibiyetiyle sevinmek, coşmak, gururlanmak; mağlubiyetiyle üzülmek, hayal kırıklığına uğramak, bazen kızmak, çok kızmak; ama yine de desteklemektir. seveninin sevmeyene karşı yorum yapmadığı gibi, sevmeyenin de seveni, futbol tutkununu eleştirmeye hakkı yoktur.
