tribünlerde insana canı istediği gibi bağırıp küfür etmeyi sağlayan, inanılmaz stres attıran bir olaydır, hele bir de takımınız galipse değmesinler keyfinize *
farklı yaşam tarzlarında ve karakterlerde olan insanları aynı duygularla ortak noktada buluşturan ve bana göre en keyifli en eğlenceli spor.
başlasın artık şu lig...
*bir de holiganlık, şiddet, futbol terörü olmasa tadından yenmez.
temellerini tsubasa ile atan insanlar için hala bir soru işaretidir.. futbolu tsubasadan öğrenen ben ve benim dönemimdeki insanlar hala büyük anlam karmaşaları yaşamaktadır.. bu nedendendir ki bu neslin hala kafası karışıktır..
'22 kişinin bir topun peşinden deli dana gibi koştuğu oyun' tanımına kesinlikle uymayan oyundur. bunu söyleyen insan zaten bildiğin düzdür. ona göre müzik de 'birkaç notanın bir araya gelmesi'nden öteye gitmez.
nasıl ki müzikte bundan başka bir uyum, duygu, tutku varsa futbolda da vardır. nasıl ki müziğin müthiş bir sanat yönü varsa futbolun da vardır. nasıl ki müzikte, tiyatroda, sinemada ürün sahibi ortaya birşeyler koyarak izleyiciye duyumsal veya izlenimsel olarak keyif veriyorsa futbolcu da göze hitap ederek bunu yapar.
ve en önemlisi futbol da en az sanat kadar birleştirici ve bütünleştirici etkiye sahiptir. sanat insan yaşamı boyunca devam edip popülaritesini koruyacaktır. fubol da öyledir. insan yaşamı sona ermediği sürece futbol bitmez.
"futbol şiddettir, futbol holiganlıktır, futbol adam bıçaklamaktır."
malesef futbolun namına yakıştırılan bu beter slogan sadece kulaklarımız tırmalamakta kalmayıp, aynı zamanda ömrümüzüde törpülemeye başlamıştır. kendini sosyal hayatta futbol şiddetkarı ve holiganvari tavırlarından başkaca bir kisveye sokamayan sözde taraftarlar tarafından.
sadece futbol izlemeye ve takımını desteklemeye giden insanların can güvenliğini tehlikeye sokmak mıdır taraftarlık? bu nasıl bir sevgi anlayışıdır? bir takıma gönül vermek diğer takım gönüldaşlarının kafasına bira şişesi fırlatmak ve satırla kovalamak mıdır? maç öncesi yapılan kıştırtıcı beyanatlarda bulunmak, gönül borcu mudur? bu borcun ifası için, alınan bunca can yetmemiş midir hala?
kin ve nefrete bulanan çimlerin rengi artık kırmızıya çalmaktadır. çimler üstünde alınan galibiyetleri sadece öç alma vesilesi... mağlubiyet sonrası hüzünlerse kendini bileme ve kin besleme aracı haline gelmiştir. köklü takımların bilinçli taraftarlarını bile içine çeken bu şiddet ortamı, futbolun bir savaş oyunu olduğunu hissettirmeye başlamıştır. artık gidilen tüm deplasmanlar fethetmek için çıkılan sefer anlamı taşımaktadır. "orduların" ilkel silahları; satır, döner bıçağı, mınçıka, ekmek bıçağı ve benzeşleri... insanın kanını dondurmaktadır.
artık kana bulanmış ellerinizi ve savaş nağralarınızı çekin sahalardan... hatta sözleşip meydan muharebesi yapın ve kana bulayın sadece sizin olduğunuz meydanı... kan akıtmanın zevkine futbolu alet etmeden...
dünyada çok popüler olmasının sebebi, çok güzel olduğu için değil, anavatanı ingiltere olduğundan dolayı bence. yoksa çok daha güzel sporlar var. futbol herhangi bir uzak doğu mücadele sporunu icra etmek kadar akıl/yetenek istemez. onun kadar sağlık sebebi de değildir.
sonuç itibari ile futbol sayesinde bir dünya insan saatlerce sadece ekrana bakıyor; saatlerce boş tartışmalar yapıyor; kazanımı koskoca bir hiç. kulüplerin ki değil tabi, onlar götürüyor parayı.
entel takılan kardeşlerimizin asla anlayamayacağı spor dalıdır. bok attıkları şey *endüstriyel futboldur. futbolu zevk için oynayan ve izleyen adama karışmayın sadece defolup gidin.
çok büyük bir futbol hayranı değilim, ama çok büyük bir livorno hayranıyım. ne yazıkki henüz taraftarıyım diyebilecek seviyeye gelmedim daha o felsefeyi tam anlamıyla kavrayamadım.
fibertombik nikli sözlük yazarına attığım bir özel mesajda, kendisine söylemiştim bunu. burada da paylaşmak isterim. bir de geçtiğimiz günlerde çocuklar duymasın dizisindeki haluk karakteri bir şeyler söylemişti, bu yazının sonu oradan araklama değildir fakat oradan esinlendim, onu söyleyeyim. ben bunu söyledikten sonra geldi aklıma o. aklımda yer edinmiş sanırım o gün.
futbol bir yaşam tarzıdır, hobidir, kültürdür. aşkın, kazanma hırsının, mücadelenin, tutkunun, acının ya da mutluluğun... en güzel haliyle yansıtıldığı bir tiyatrodur. senarist bile senaryoyu bilmez. siz futboldan istediğinizi alırsınız. takımınızın son dakika golüyle kazanmasını öldü zannettiğiniz bir insanın son anda kurtulmasına benzetemiyorsanız, yeşil sahaya bir kez olsun ayak basıp o doğallığın, özgürlüğün ve mutluluğun tadını alamamışsanız...
zaten futbol hakkında yorum yapmayın. her spor güzeldir. sadece spor olarak bile mükemmeldir hepsi. fakat futbol spordan fazlasıdır. birlikteliktir, coşkudur, ümittir, inançtır, hüzündür... saçmasapan şeylere bu tip anlamlar yüklenebilir. bazıları futbol için de bu yorumu yapıyorlar. "ne ümidi, ne coşkusu mna koyim ya, adamlar milyonları götürüyo siz burda birbirinizi kesiyosunuz" diyorlar.
hayır. ben maç izlerken heyecanlanıyorsam, galibiyetle mutlu, mağlubiyetle mutsuz oluyorsam, bu benim için yeterince anlamlıdır. ben zaten bulacağımı bulmuşumdur, hayat kaynağım budur.
ve yine hayır. o milyonları götüren adamlardan daha çok severseniz futbolu, milyonları olmasa da hatırı sayılır miktarda parayı siz de kolaylıkla götürürsünüz spor camiasına girerek.
