öğrencinin azaldığı aylarda, barlar sokağında, çarşıda görülen insanlarından ötürü öğrenciyle güzel olduğu anlaşılan şehir. ha öğrenci dediğin de bir kısmı dürüst murat boz dinliyor, bir kısmı özenti fularlı takılmaya çalışıyor da; arkadaş öğrenci yokken dışarı çıkmak eskişehirin aslında nasıl da iç anadolu şehri olduğunu gösteriyor.
tamam büyükerşen şehri avrupa şehri yapmış, gerçekten çok rahat bir şehir ama allasen bir ağustos ayında barlar sokağına gidip görün. bakın iç anadolunun insanı sıkıntıdır, lan bir de amk içki içenini düşünün daha da sıkıntılar. hem yobaz, hem alkol alıyor hı amına pehlivan. öğrenci olmadığından mı çoklar bu ara, yoksa ben mi fark etmiyordum kalabalıktan, yoksa yaz diye tatil mi yapıyorlar pek fikrim yok.
kısaca tekin değil gençler bu aralar, ben mersin' de büyümüş bir insanım. mersin de türkiye standartlarında güzel bir şehirdir ama birinin gözlerinin içine bakmanızın bile kavga etmenize sebebiyet verecek yerlerinde de yaşadım. eskişehire gelince başta garipsedim, dört yılda üç defa kavga ettim, hiç kimse kız arkadaşıma laf atmadı, kız meselesi yüzünden kimse '' kardeş bu kız benim yarim '' demedi, yolda insanlar üzerime üzerime yürümedi. tamam eşşek kadar sakallı 85 kilo bir insanım da, mersinde 120 kilo artı iki metre olun takarlar bir yerinize sırf yolda az gerinerek yürüyorsunzu diye. garipsedim ama alışıyor insan sonra, guardını indiriyor. şimdi böyle vermişler alkollü yobazları insan ışınlanmış gibi hissediyor. dikkatli olun diyorum, eskişehir şuan pek eskişehir değil.
sokaktaki mısırcı abilere üzülüp, onlara gece üçte ''sizi evde sevdiğiniz bir kadın bekliyordur, hemen gidin burdan onun yanına gidin'' diye ağlamaklı yalvardığım üzerine de kusamadığım şehir. şehir kirlenmedi ama duygularımız yerle bir.
Burada üniversite okumak vardı. Öğrenciler için on numara şehir. Ayrıca öğrencilerin en mutlu olduğu şehirmiş. Her geldiğimde şehrin enerjisine hayran kalıyorum.
Cidden bak, adalar, hamamyolu, odunpazarı, sazova ve Kent park sürekli olarak belediye buraları ihya ederken.
Asıl eskişehir nüfusunun toplandığı yer olan emek, şirintepe, şarhöyük mahallelerini deyim yerindeyse resmen bok götürüyor.
Sokaklardaki yollar köy yolundan hallice.
Eskişehir de oturan arkadaşlar ( özellikle tepebaşı belediyesi sınırları içinde olanlar) camdan kafayı dışarı çıkartıp en yakın köşe başına veya diregin dibine baksınlar, görecekleri
Çöp torbaları ve o torbalardan aka aka artık kaldırımın rengini değiştirmiş pis sulardır.
benim için de keza öyle. memleketim olmasına rağmen, benim için hiç bir anlam ifade etmeyen, deniz bulunmayan, coğrafi konumu s*kindirik, bombok bir şehir.
öğrenciler hayatlarında bir kere gelip okul okuduğu için fazla şişiriyorlar. ben ise yıllardır buralarda yaşıyorum.
porsuk çayı'na gelince, hiç öyle güzel biryer / bişi değildir. yemyeşil pis su, içinde yosunların ve bokların cirit attığı bir su birikintisi.
sosyal imkânlar öğrenci şehri olmasına rağmen kısıtlı. istanbul'da gittiğin yerleri, öğrenci şehri olmasına rağmen burada bulamazsın mesela.
iş konusunda da keza öyle. mezun olmayan, sadece çalışmak isteyen insanlar kolay kolay iş bulamaz. işveren firmalar kısıtlı. hele mezun olduktan sonra, grafik tasarımcı gibi büyük bir meslek sahibi insanı ele alırsak, s*ttin sene iş bulamaz. çünkü yok. böyle bir firma, gerekli stüdyolar vs vs. yok. o yüzden bu konuda da bombok bir şehir.
özet: her yönden bombok bir şehir. tek iyi yanı, öğrenci şehri olduğu için kızları çok güzel ve bol olan şehir.
Hiçbir numarası olmayan ve benim hiç hoşuma gitmeyen şehir. Konya, Yozgat, aydın, ısparta, afyon gibi köylerden Eskişehir'e giderdeniz elbette cennet gibi gelecektir.
Ama istanbul'dan gittiğinizde çöplük gibi geliyor.
bana bir Çerkes kızını hatırlatan şehir. bir takım fedakârlıklar yapılıp boşa çıkan bir iki durum sonucu imkansızlık anlaşılıp ilk fırsatta ayak sürerek ayrı bir yola yol almıştım. bana git demedi ama gitmem gerekiyordu, biliyordum. istenmeyen misafir gibiydim. git deseydi gitmek belki daha kolay olurdu.
