öğrenci olmanın ne demek olduğunu, ne olması gerektiğini öğretmek için canla başla çalışan şehir...
cıvıl cıvıldır her yer, hemen sevilir. ama gariptir ki, hemen sevilen bu yerden bir süre sonra bıkılır, ayrı kalınca hemen özlenir, tekrar kavuşunca yine bıkılır. ve bu böyle gider...
doktorlar caddesi ile bana taksim-istiklal caddesini andıran tamamen öğrenciye odaklı,düzenli,en uzak mekana yürüyerek yirmi dakikada gidilebilen bir double üniversiteli şehir.sosyal imkanlar açısından bence çoğu ilden de öndedir.
öğrencilerin şehir nüfusunun %33'ünü oluşturduğu ama öğrencinin fazla olması ve iki üniversite bulunmasından başka hiçbir şekilde öğrenci şehri olarak nitelenemeyecek şehir. eskişehirde kiralar uçuk fiyatlardadır, yurtlar inanılmaz kazıktır, gecenin 12 sinde karnınız acıktığında dışarı çıkıp yiyebileceğiniz pek fazla birşey yoktur. havası inanılmaz soğuk insanları son derece kibirlidir. istanbul kompleksi vardır. kendilerini dünyanın merkezinde görürler ama esasen bir bok değillerdir. şöyledir. böyledir...
memleketim. kuru ayazıyla, çiğ böreğiyle, tepesinde uçan pek gürültülü uçaklarıyla, okullarıyla, porsuğuyla, insanlarıyla, kalabak suyuyla, köprübaşıyla, ve şu an aklıma gelmeyen pek çok şeyiyle 17 yılımı geçirdiğim güzel şehir.
porsuk çayında artık belediye'ye ait motorlu gezi teknelerininin dolandığı. istiklal caddesinin imitasyonu olan doktorlar caddesine sahip öğrenci şehri. rahatlık ve medeniyet açısından bursadan çok çok iyi seviyededir.(ikisinde de yaşıyorum ordan biliyorum)
hiç bir şehre benzemeyen, bağımlılık yaratan, hiç gitmeyenlerin nevşehirle aynı kefeye koyabildikleri, gittikten sonrada "oha türkiyemi lan burası" dedikleri yaşanabilirliği en üst seviyedeki kent gibi kent.
