soğuğu bir yandan, insanlar bir yandan kasan şehir. kaskatı kesilmemek işten değil. üniversitesi biraz ılımlaştırmış şehri ama bir cadde üzerinden laf yemeden gitmek henüz imkansız. 1 aydan fazla tahammül edilmez kanaatimce...
7'den 70'e herkesin elinde bir telefon görürsünüz bu şehirde. herkes polat alemdar, herkes mecun'dur. deli gibi severler. göğüslerinden kıl ve aşk fışkırır bunların.
konya esnafı gibi yobaz ve kazıkçıdır esnafı.
''la sen ne diysen'' demesin kimse. gerçekler acı.
ankara'nın özellikle mamak tarafında kime "nerelisin?" diye sorsam yarısı "erzurum" cevabını verir. hayret ettiğim bir durumdur, hepsi mi bu tarafa göç etmiş yahu..
sersefil bir dünyada yüreğimizde kopan kıyametlerin yaşanası ormanlarında olmaktan korkuyorduk belki de.
gökyüzünün grisi kayıp, gün batımımıza gökkuşakları sarıp, yüreğimizdeki kahra dalıp dalıp geçiyorduk gözlerimizdeki akşamlardan...çok çocuktuk.
senin mecburiyet caddelerinde büyümek için gün arşınlıyorduk, çoğalıyorduk.
her şafakta kalbim seninle ağrılanıyor, her akşam alacasında ben seninle tamlanıyordum oysa.
düğümlerini ayrıştıramadığımız bu ilençli yumaklardan kocaman yalnızlıklar dolduruyorduk senin gökyüzüne .
köpüren dalgalarımızda susuşlarımızı sorguluyor, bitkin düştüğümüzde hiç görmediğimiz denizlere içimizdeki bizi kaldırıp atamıyorduk...
soğuk kentim sen neden sıcak aşkları avuç ayanda tutup eritmeyis evdin?
dadaşlar diyarıdır. çok mert insanlardır erzurumlular ama aynı zamanda çok uaynık ve üçkağıtçı olanları da vardır. her yerde olduğu gibi tabi ki. teyo dayıları,palandökenleri ve yaprak dönerleri meşhurdur.
yazın tozu, kışın buzu ile meşhur memleketim.
bir gün gidersem buralardan özler miyim acaba diye düşündüm de içim acıdı.
her ne kadar belli bir dönem acı vermiş olsa da bana bu şehir, kazandırdığı dostlar için minnettarım ona ve aldıkları için de bir o kadar kızgın...
her ne kadar gitmediysek de, görmediysek de, mensubu olmaktan gurur duyduğumuz memleketimizdir.
şivesi, cağ kebabı, kıtlama çayı, dondurucu soğuğu bile hoş gelir uzaktan.
erzurum candır.
doğu anadolu bölgemizde olan , zamanında ermenilerce yönetilen güzide memleketimizdir. ermenilerin zamanından kalma köy isimleri de çok ilginçtir hani. vağaver , nazırvaz , yığneki gibi isimleri vardır bu köylerin. zamanla türkçe isimler alsalar da hala bu ermenice isimlerle anılıyorlar.
Türkiye'en güzel şehirlerinden birisidir. kim ne derse desin.. bazı yerleri buram buram tarih kokar. kışı yaşamak istiyorum diyorsan eğer, erzurum'da yaşamalısın. insanları hakkında yapılan kötü yorumlara sanırım her şehrin insanı muhattap kalacaktır çünkü kötü insan her yerde.. ama erzurum'un asıl yerlisiyle karşılaşırsanız sizi evinizde dahi misafir eder, en güzel şekilde ağırlar. kıtlama çay,kadayıf dolması, cağ kebabı, ayran aşı yemeden dönmek olmaz. palandökende bir gün geçirmeniz bile güzel bir gün yaşamanıza sebep olacaktır. nene hatun gibi bir kahramanın şehridir.ibrahim hakkı, ömer nasuhi bilmen, alvarlı efe gibi alimleri size uçsuz bucaksız bir dünyanın kapılarını açar. kurtuluş savaşı yıllarından en fazla çalışan ve mücadele eden şehirlerimizden birisidir. ünlü sarı gelin türküsünün merkezidir. mutlaka gezip görülmelidir. herkese tavsiyedir.
haftasonları çarşısı kafası 3 numara traş edilmiş asker kaynayan bir şehirdir.
tutucudur biraz.köşe bucak saklanarak sigara içsen bile ramazanda biri gelir bulur seni ya uyarır yada bir kaç kişi olup
döver.
ancak bu hareket tüm erzurum halkına mal edilemez.çoook iyi vatandaşlar da var, her şehirde olduğu gibi.
he bide soğuk oluyo bee kışın.
(nöbetçi değiştirirken eksi 36'yı gördümde)
buz tabakası yerden en az 2 ay kalkmıyor.
ağustos ayında akşamları uzun kollu switşörtlerle dışarı çıkmazsanız üşürsünüz.
(bi keresinde ağustos ayında gece 23-01 nöbetine fanila+kazak+kamuflaj+hücum yeleğiyle giden asker görmüştüm)
