Genelde karşı cinsi eleştirirdim ama son günlerde hemcinslerimin özünden uzaklaştığını gördüğüm için işbu entry’yi döşeme gerekliliği hissettim.
Malumunuz kadın cinsi genelde sorumluluk sahibi, iş bitirici, koruyucu ve kendine güvenen erkek modelini daha maskülen ve çekici buluyor. Bu tanıma salt fiziksel güç olarak bakmak durumu minimalize etmek gibi bir hataya yol açar. Bir erkek gerektiğinde en ilkel koşullarda kadını koruyup kollayabilecek donanıma ve beceriye sahip olmalıdır.
Örneğin, bir dağ başında kaldıklarında en basitinden güvenli bir alan kurabilmeli, bir şeyler avlayıp ya da toplayıp beslenme gereksinimini karşılayabilmeli, şartlar düzelene kadar da kadınını hayatta ve güvende tutabilmeli. Bunu olağan hayatın akışına uyarladığımızda, işsiz kaldığında ya da birtakım problemlerle karşılaştığında yine aynı mantıkla inisiyatif alıp bazı şeylerin üstesinden gelebilmelidir.
Ama gel gelelim, çevremde gördüğüm “erkek” profili, her şeye mızmızlanan, ben her tuvalete giremem, kendi yatağımdan başka yerde yatamam, iki adım yere yürüyemem diyen, ama ortamlarda şöyle erkeğim böyle delikanlıyım diye dolanan tiplerle dolu. Yahu üzüm çekirdekli diye üzüm yemeyen erkek olur mu mk?
Bakın beyler, hayatınızdaki kadınının rolünden çalmayın. Varsa bir sorun ya çözün ya da sorun çıkmadan önlem alın. Sorun mu çıktı? O zaman mızmızlanmak yerine gidip o sorunu çözeceksin. Sorumluluk alacaksın. Sen şikayet makamı değil çözüm makamı göreceksin kendini. Babasının ponçik prensleri, adam olun.
bir arkadaşıma şu konuda en iyisi sensin demiştim, böyle bir yorumda bulunabilmek için bu konuda bütün erkekleri tanıman lazım demişti. haklılık payı var.
ben türk erkeklerini iyi tanıyorum. arap erkeklerini iyi tanıyorum. amerikan ve fransiz erkeklerini iyi tanıyorum. iskandinav ve japon erkekkerini iyi tanıyorum. kültürel farkları hakkında tez yazarım.
başka bilgim yoktur. başka erkekleri tanımıyorum.
Koluna girdiginde "icim titredi" diyen erkek de var, sevistiginde "oldum bittimlik bir durum yok, sevismek baglayici degil, cok yaptik" diyen de.
Ikisi de erkek diye geciyor.
ben paso zarar gördüm kendilerinden. şikayet etmek için söylemiyorum, durum tespiti yapıyorum.
şu an biri var gibi hayatımda. fonda aklımda olan biri de var.
velasili bu hikayeler de yalan olursa ben kapatmaya karar verdim erkek konusunu bir beş sene. sonrasına sonra bakarız.
gönlü olan erkek ve gönlü olmayan erkek olarak ikiye ayrılan.
gönlü olmayan erkeği agzinizla kuş tutsanız ceviremezsiniz.
gönlü olan erkeğin de sizin için yapacağı fedakarlıklarin sonu yoktur.
bir örnekle anlaticam:
yaş 22. paris te öğrenciyim. ilk uzun ilişkim bitmiş. 2 senedir kimseyi hayatıma sokamiyorum. unutamıyorum.
velasili bir tatilim vardı bı ay. atladım bir ay montpellier ye gittim bizim liseden kankalarin yanına. benim liseden bir erkek kankamin yanında kalıyorum. tamamen arkadaşım. bir ayın son günlerinde çocukla aynı yatakta yatıp sarılıp uyumaya başladık. öpüşme yok. sevisme yok. sadece sımsıkı sarılıp huzurla uyuyoruz. sanırım o dönem ikimiz de çok yalnızdık. sarılıp uyumak ikimize de iyi geldi. sonra paris e geri döndüm. çocuk bı daha aramadı beni. neden? gönlü yokmuş.
ben paris e döndüm. birkaç ay sonra liseden başka bir erkek kankam grenoble da okurken iki haftalığına paris e gelip sende kalabilir miyim dedi. olur tabi dedim. hiçbir art niyetim yok, kanka. velhasili iki haftada okuldan dönüyorum, yemek hazırlanmış beni bekliyor. işe gidiyorum, çıkışına gelmiş, metroda tek başına canın sıkılmasın dedim diyor, okula gidiyorum, çıkışına çiçekle gelmiş, seni mutlu etmek istedim diyor. hiç aklımda yokken gönlümü çaldı. 7 sene sevgili olduk, sonra da evlendik. farkı gönlü olması.
Tabi ki dunya kadin erkek iliskisi ustune donuyor. Tabi ki flort cok keyifli. Sevgililik, evlilik cok keyifli. Konusmak, gezmek, sevismek cok keyifli.
Ama hayatimin daha farkli bir donemindeyim ben. Farkli onceliklerim var. Ozellikle libidoya saldiran muhabbetlere lutfen girmeyin benle. Tesekkurler.
bana guvenilir gelmiyorlar.
bu sebeple bes on sene mola aldim ozel hayat meselelerinde.
yeminle erkeklerden tiksinen radikal feministleri anlamaya basliyorum. ben erkeklerden tiksinmiyorum. onlardan korkuyorum.
benim deneyimim şu:
bir erkeğin hayatına girdiğinde yeni gozdesi oluyorsun. yeni oyuncak bulmuş küçük oğlan çocuğu gibi heycanlanıyor senle.
bunun ömrü birkaç ay.
verirsen, birkaç ay sonra hevesini alıp gidiyor.
vermezsen birkaç ay sonra alternatif çok, senin kaprisinle mi nazınla mı ugrasıcaz deyip gidiyor.
ben erkeklere erkek olarak bakamıyorum. daha doğrusu çok erkek olarak bakıyorum. o nedenle hep bi mesafem oluyor. bir sevgilimin kankalarıyla rahatımdır nasıl olsa yamuk olmaz diye.
