Temmuz 2004-nisan 2005 tarihleri arasında alaplı dan diyaliz servisine binip diyaliz tedavisi gördüğüm komşu ilim.
1.5-2 saat alıyordu diyaliz merkezi.
o zamanlar ereğli ve alaplı ilçelerinde devlet hastanesinde yer yoktu, özel diyaliz merkezleri henüz ortada yoktu.
bir süre ilçesinde yaşamış biri olarak söyleyebilirim ki ne yazık ki karadenizin yüz karası.insanları eğitime,yeniliğe, düşünce özgürlüğüne kapalı.kızlarının çoğu liseden mezun olur olmaz evleniyor.üstelik bazı köylerinde hala başlık parası denen insan ticareti var ve maalesef ki kızlar bunun gurur duyulacak bir şey olduğunu düşünüyor.
Guzelligi dillerde gibi duzcenin.
Benligi sallanmis, vurmus duvarlari birbirine.
Ne guzelligi bozulmus ne taragi duzcenin,
Sadece saclarini dagitabilmisler.
Çöp şehir, şehir garip oldu orada gelin ona köy diyelim. Bildiğin köydür, halkı yobaz ve cahil kelimelerinin ete bürünmüş halidir. Meslek gereği katlanmak zorunda olduğum bok çukuru.
