Kırım Rusya'ya, Doğu Türkistan Çin'e, Suriye-Kerkük pyd'ye peşkeş çekilirken genel başkanlık koltuğuna yapışmayı yegane davası haline getirmiş başkanımız.
kimi kimsesi yok. yalnız bir insan. hiç kimse kendisini sevmiyor, buna etrafındakiler de dahil. sahte bir sevgi ve saygı besliyorlar kendisine. koltuğunu kaybederse etrafında kimselerin kalmayacağını çok iyi biliyor. bu yüzden elinden geldiğince koltuğuna sarılıyor. korku içinde yaşıyor. yazık. makam mevki için, sahte dostluklar için, el pençe divan duran sahte insanlar için koltuk sevdasından vazgeçmiyor. o da haklı. çünkü bırakıp giderse sokakta kimse yüzüne bakmaz, bırakın yüzüne bakmayı adama selam bile vermezler.
tam gaz devam böyle, alacağın oy %5 i geçmeyecek ulan referanduma kadar sabrettim sana ama bu saatten sonra Erdoğanın anasına sövsen senin yanında saf durmam, din milliyetçisi...
MHP ve ülkücü hareketi soktuğu durumları oturup hiç mi düşünmüyorsun diye soru sorulması gerekir.
Bu ülke seçmeninin en az %75'i milliyetçidir ve bu oranı en az olarak veriyorum ama bu kişi yüzünden hep %16'yı aşamadı bu hareket. Eğer bu harekete gönül verdiysen yeri geldiğinde de bu dava uğruna çekilmeyi de bileceksin.
bir insan anca bu kadar sığ olur, bu herif bu kafayla nasıl dr olmuş anlamak güç. Okumuş cahil. Karacahil. parayla Satın alınmış adamlar bunun kadar fayda sağlamadı ülkeyi sikenlere be. Gittikçe daha da rezil rüsva ediyor kendini.
ülkenin bu karanlık günlere gelmesinde en çok emeği olan insanlardan biri.
