Kırım Rusya'ya, Doğu Türkistan Çin'e, Suriye-Kerkük pyd'ye peşkeş çekilirken genel başkanlık koltuğuna yapışmayı yegane davası haline getirmiş başkanımız.
kimi kimsesi yok. yalnız bir insan. hiç kimse kendisini sevmiyor, buna etrafındakiler de dahil. sahte bir sevgi ve saygı besliyorlar kendisine. koltuğunu kaybederse etrafında kimselerin kalmayacağını çok iyi biliyor. bu yüzden elinden geldiğince koltuğuna sarılıyor. korku içinde yaşıyor. yazık. makam mevki için, sahte dostluklar için, el pençe divan duran sahte insanlar için koltuk sevdasından vazgeçmiyor. o da haklı. çünkü bırakıp giderse sokakta kimse yüzüne bakmaz, bırakın yüzüne bakmayı adama selam bile vermezler.
tam gaz devam böyle, alacağın oy %5 i geçmeyecek ulan referanduma kadar sabrettim sana ama bu saatten sonra Erdoğanın anasına sövsen senin yanında saf durmam, din milliyetçisi...
