2 gündür pas geçmek zorunda kaldığım aktivite. Dün tiyatro çalışmam vardı, bugün de hem hava serin, hem de çok esiyor. Bakalım artık, umutlar yarına...
2002 yılından beri yapmadığım aktivite. Vücudum süt gibi bembeyaz, o yüzden Güneş yanığına dayanamıyorum. Kumlar vücuda yapışıyor, kumsalda yürürken ayağınıza sivri bir cisim batıyor. Ama unutmadığım tek şey denize göğsünüze kadar girdiğinizde nefesin hafiften kesilmesi. Benim tatil, dinlenme ve kafa dinleme olayım deniz tatili değil ne yazık ki.
girmektir.
her zaman zor girer sonrada çıkmak istemem.
buün de öyle oldu.
zar zor girdim.
amen tengrim.
şahane oldum girince, pamık pammık.
2 saat nasıl geçti anlamamışım.
şimdi orta serinlikteki evde yarı baygın bi şekilde keyif çatıyorum.
çalışmak zorunda kalanlardan özür diliyorum ama işsizliğin böyle hoş yanları da var.
aybaşında siz mayışları çukka ederken ben kös kös oturucam bi de bunu düşünün di mi?
