türkiye müslümanlarının çoğunun aslında sahip olduğu görüş. bir tanri vardır, bir de öbür yaşam vardır, genelde islamın içeriğini de kimse bilmek istemez. sureler dular büyülü sözlerdir yalnızca.
hiç bir izm insan ihtiyaçlarına tam cevap veremez.
izm demek katı kalıplar demek.
hayat hiç bir kalıba girmez.
giriyor olsa şimdiye kadar insanlık o kalıbı bulmuş ve uygulayıp rahat ediyor olurdu.
neden kendimi bir izme bağlayayım ki?
bir konuda katılırım başka bir konuda katılmam.
uymak zorunda mıyım?
inançsızlığın en hafif seviyesi olan 'deizm' bir tanrının varlğına ve bir yaratıcı fikrine inanmak ancak bu tanrının semavi dinlerin tanrılarından veya mitolojik başka dinlerdeki tanrılardan farklı olduğunu düşünmektir. Her deistin aklındaki tanrı kavramı ve modeli farklı olabilir.
bi tanrı olmasını umut ediyorum.
güneşi tepemize indirip neden güldün, neden içtin, neden seviştin diye soran. belki diyorum söz hakkı verir de yaşadığım bu amınakoyulmuş hayatın hesabını sorabilirim. müslümanlar gibi cehennem korkusundan değil sadece bi şeyler sorabilmek için bi tanrı umut ediyorum.
Z nesliyle beraber daha da yoğunlaşmakta. gelenekçi kültür sorgulandıkça artacaktır. Türkiye yanılmıyorsam ateizm ve deizm'in en hızlı arttığı 3 ülkeden biriymiş. Fikirler çok hızlı yayılıyor, insanlar sorguluyor. Ancak sorgularken doğru sorgulamalı, hangi dine inanıyor olunursa olunsun o dini yanlış yorumlayanlara göre adım atmamalı ve gerçeği irdelemeli.
tanrının bir sefer yaratıp geri çekilmesi inancı. bu inanca göre tanrı evreni bir sefer yaratmıştır ve bir daha da müdahale etmemiştir, etmiyor ve etmeyecek.
insanlar kendilerine ne çok kalıp uyduruyorlar diye düşündürten kelimedir. neye inanıyorsan veya inanmıyorsan sende saklı kalsın insan evladı. ille de bir isim bulmana ille de bunu herkese yaymana ille de bunun için ortalığı .ok etmene gerek yok dedirtiyor içimden içimden.
deizmin ne olduğunu bile bilmeyen insanlardan oluşan inancımsı oluşum. genelleme yapmak yanlış ama oranlarsak çoğunluk bu şekilde. bunu hem bu platformda hem başka platformlarda kendini deist olarak tanımlayan insanların din eleştirilerinden anlamak mümkün.
yav şimdi öldük bi de karşımıza bir yaratıcı falan çıkarsa kıyıdan köşeden yırtarız mantığı ile Tanrı’ya inanan ama dinlerini es geçen “hem ayranım dökülmesin hem götüm sikilmesin” parolası ile yola çıkmış tuhaf bir inanç.
tanrı varsa siz de yanacıksınız lan yanar döner şerefsizler.
Bir dükkan açsanız, onu öylece açık bırakıp gitmezsiniz değil mi? başında durursunuz. deizm çok saçma bir inanış. yani bunların değimiyle tanrı dünyayı yarattı ve insanlarla hiç muhattap olmadı. demezler mi bu ne saçma iş? ayrıca bazı münafıklar yüzünden islamdan soğuyup terkedenlerin durumu, ben bu marka telefonu sevmedim en iyisi hiç telefon kullanmayayım demek kadar mantık dışı. eh tabi her koyun kendi bacağından asılır sonuçta, kim neye inanırsa inansın bize laf düşmez ama uyarmak boynumuzun borcu.
sadece müslümanların cennete gideceğine ( yani bu da demek oluyorki dünyada yaşayanların 3 te 2 sinden fazlasının cehenneme gideceğine) inanmayan mantıklı bir inanış biçimidir.
türkiya ülkesindeki inananların (ben) gerçek tehlike olarak görmesi gereken, tanrı ya da eşit bir gücün varlığına inanıp, din ya da başka tabanlardan gelen koşulları benimsemeyen insanların ideolojisi, öğretisi, her neyse.
ateistler, örgütlenememiş bir grup salak, şöyle ki, asalak.
ancak deizm üzerine tartışılması ve önlem alınması gereken bir olgu.
