ben allaha inanıyorum ama kurana, peygambere inanmıyorum diyenini de gördüm. burada kimseye fikrini öğretecek değiliz ama ben bu tür şeyleri çok takarım.
sen allaha inanmıyorsun, allah dediğin islamın tanrısı, eğer islamın tanrısına inanıyorsan o halde peygamberine ve kitabına neden inanmıyorsun?
işte sorun senin bir tanrıya inanman, ona allah demeniz hatadır. islamdan kurtulamamanın etkisidir.
bunun dışında zararsız insanlardır, çünkü adamların inancına göre tanrı var ama o kendi derdinde, hiçbir deist tanrı var lan değip kafa kesmez. önemli olan da bu. yani kimseye inancını dayatmayan ve baskı kurmayanlarla hiçbir problemi salıklı insanların olamaz.
önemli olan tanrının var veya yok olmasını savunmak değildir. bunlar fikirlerini ateşli bir şekilde savunabilirler. bunda da sıkıntı yok.
mesele dinlerin baskıcı ve toplumu şekillendirmeci tavrıdır, bunların inançlarına saygı asla duyulmamalıdır.
yoksa tanrıya adam inanmış veya inanmamış bu onun sorunudur.
deistler tanrıya çok önem veriyorlar. onu şımartıyorlar. bence deizm tanrı veya şeytana inanma değil evrende iyi veya kötü enerjinin çatışmasına inanmaktır.
en makul inanış biçimidir.
tanrı ; evreni, canlıları yarattı ve gitti. tanrının elçisi olarak gösterilen peygamberlerin normal bir insandan farkı olmadığını söyleyenlerin inanışıdır.
an itibariyle agnostisizm'e terfi ederek veda ettiğim inanış biçimidir.
aslında her deist kendi içinde biraz gizli agnostik'tir.
tanrıya inanır ancak tanrı hakkında hiçbir fikri yoktur, kimisi teistlerinki gibi bir tanrı düşünür , kimisi doğanın kendisi zaten tanrıdır der, kimisi tanrı bizim algılayamayacağımız birşeydir der.
tanrıyı bilememesi de doğaldır aslında çünkü teistlerdeki gibi bir kutsal kitabı filan yoktur, tanrı onlar için tabiri caizse bir "kapalı kutudur". sadece inançtan ibarettir. somut kaynağı yoktur.
mesela bazı deistler öldükten sonra yok olacağına inanırken , bazıları ise tanrının insanları sadece iyilik-kötülük kavramıyla değerlendirip mükafatlandıracağına inanır.
dünyadaki adaletsizlikleri ve kötülükleri görüp elinden bir şey gelmediği için bir adalet sağlayıcısına ihtiyaç duyar. tanrı bir gereksinimdir. ahirette iyiliğin kötülüğün karşılığını veren bir tanrı olması çok rahatlatıcı bir düşüncedir. haliyle bazıları da bu düşünceye sığınır ve olayın mantıksal kısmını umursamaz bile.
o açıdan çoğunlukla iyi insanların inanış biçimidir deizm. ve agnostisizm ile kardeş inanış biçimidir bence.
deizm aklın felsefe yoluyla vardığı noktadır. bu işle bugün uğraşan bir çok kişi ateistken deizm'i seçmiştir çünkü mevcut tanrı çürütmeleri, tanrı kanıtlamalarıyla yarışamayacak düzeydedir.
bizim insanımız gibi herşeye duygusal bakmıyorlar bükemedikleri bileği öpüyorlar. bizim insanımızın ateizm'i tayyip böyle, müslüman'lar kafa kesiyor ateizm'i olduğu için normal gelmiyor size deizm.
lütfen rica ediyorum sizden leibniz, hume, descartes okumadan tanrı kanıtlamalarını bilmeden (çürütmelerini de bilmediğiniz gibi)
ben ateistim demeyin zira komik oluyor. allah'a ben kızdım inanmıyorum raddesine geliyor iş. tanrı kavramını daha çürütemeden ben tanrıya inanmıyorum'a inşa ediyorsunuz bütün binayı. temelsiz bina da kesinlikle çökmeye mahkum tabii.
allahın kesin varlığını gören ama gönderdiği dine inanmayan insanların altında toplandığı düşüncedir.
yani şuna benzer patronu kabul ederim verdiği işi yapmadan yevmiye beklerim, bekleyin bakalım. bir allah olsun ama bana karışmasın düşüncesidir yine de ateist mantığından üstündür ateist adam da zaten rahat rahat istediği haltı yemek için ateist oluyor, deistler en azından her şeye tesadüf diyip bir saçmalığın içine düşmüyorlar fakat gönderdiği dine inanmayıp ne kaybettiklerinin farkında değiller.
ateizm bitirip dünya deizme dönüyor demek körlüktür bence, müslüman etkisi altında kalmaya bırakıyorum bunu.
ayrıca karşında deist yok müslüman var çoğunlukla tabi ki tartışma islam- ateizm eksenli gidiyor, adam bunlar hep kuranda var diyor ne yapacaksın?
bide deistlerle hiçbir sorunumuz olmadığı halde onlar kendi sorun çıkartıyor, bize göre deistler tanrıya inanan zararsız insanlardır, kimseye bir şey dayatmazlar, inançları kendiyle tanrısı arasındadır.
dindarlara karşı sertiz sadece ve dinleriyle birlikte yok olmalarını istiyoruz ama tanrıya inananla bir problemimiz yoktur.
yeter ki deistim allah a inanıyorum çünkü rahat hissediyorum diyecek kadar taşıdığı fikirden uzak olmasın.
dünyada neredeyse ateist kalmadı doğru düzgün. çoğu deizm'e yöneldi. çünkü felsefi kanıtlamaların ve aklın vardığı nokta tanrının varlığında birleşiyor.
bakın türkiye'deki ateistlere, kuran böyle, müslümanlar böyle demekten başka yaptıkları hiçbirşey yok.
ne tanrı kanıtlamalarından haberdarlar nede tanrı çürütmelerinden. öyle bir toplumuz ki ateistimiz bile cahil.
Gericiler, yobazlar ve Kuranda saçmalıklar yüzünden benimsediğim inançsal akım.
Bazen de sinirli olduğum zaman yaratıcıya küfür ettiğim oluyor. Anlamadım, beyin error verdi.
tanrının var olduğunu kabul eden ama dinleri kabul etmeyen inanç sistemi. sanırım insanlar tanrının neden umrunda olsunlar ki diye düşünüyorlar. başka türlü bir mantıklı açıklaması yok.
