kim ne derse desin, nasıl düşünürse düşünsün her genç ölüm daha çok hüzün bırakır insanın kalbine. insan tanımasa da üzülebilir bir kişinin ölümüne. bizlerinki bir kaç damla hüzündür belki ama ateş düştüğü yeri yakar misali; ailesinin , sevdiklerinin yüreğine bir koz parçası düşmüş için için yaklıyordur onları şimdi ne yazık ki. ailesine ve sevdiklerine sabırlar...
az önce vefat ettiğini öğrendiğim yazar kendisini tanımasamda sözlükten böyle bir haber almak üzdü beni yazılanlardan anladığım kadarıylada gençmiş sanırım sevenlerine başsağlığı kendisine tanrıdan rahmet dilerim.
hepimizi bir gün yakalayacak gerçeğin yakaladığı yazardır.
öyle ya da böyle insan üzülüyor. tanımıyoruz. hatta en son 1 ay önce yazmış ama bu ortamdan biri olunca durum değişiyor işte. tanımadığın insanın hayata elveda deyişi de etkiliyor seni.
gencecik yaşında o rezil hastalıktan dolayı aramızdan ayrıldığını az önce öğrendiğim yazar . tanımazdım ama her ölüm kadar acı. allah ona rahmet eylesin, geride kalanlara sabırlar versin.
edit: imla
biz sevgili sanal mahlaslı, janjanlı maskeli çok bilmiş adamlara biraz insanlığımızı hatırlattı ya, şu anasını siktiğiminin ortamında hâlâ gerçek olan, belki de en 'gerçek' olan şeyi kafamıza şimşek gibi çaktı ya, hoş yeni bir şey değil bu, sürekli adam olmamız gerektiğini, bu bilinci kafamızda refresh etmemiz gerekirken götümüzde yırtık donla belki çok ciddi şeylermiş gibi sikimsonik yırtınmalarımıza bir balyoz indirdi ya; keşke şu gitmeden gardrobuna astığı sanal mahlası ve janjanlı maskesiyle bir entry girerek yapsaydı şunu.
an itibari ile göz yaşı dökmeme sebep olan yazardır kendisi. kendisinin geçmişte yazdığı entryleri görünce ağlamamak ve içlenmemek elde değil. o entryleri, tüm duygularıyla ve içtenliğiyle hala sözlüğün bir köşesinde duruyor. ve onları görünce istemeden bir hüzün yumağının içine giriyorum. o noktalamalar, o harfler...
kendisi bizden biraz daha önce ebediyete adımını atmıştır. ve ebediyete doğru gitmekte olan bir birey olarak, kendisine ebediyette bir zirve yapma sözü veriyorum...
