atatürk ten sonra gelen, en dürüst ve cesaretli siyasetci. sirf kibris cikartmasi bile onun kahramanligini ispatlamaya yeter. adaya cikip, hem türklere hem rumlara barisi getirecegiz seklindeki aciklamasi, onun gercektende yurtta sulh cihanda sulh ilkesine ne kadar sahip ciktiginin göstergesidir. ruhu sad olsun karaoglan in.
tofaş'a bindiği için halkçı olarak bilinen merhum başbakan. tamam, rahmetli halkçı olabilir, ama buna örnek olarak tofaş'a binmesini göstermemek lazım. zira o tofaş zırhlı idi. zırh fiyatları konusunda en ufak bir fikri olan bu örneği getirmez.
eski miting görüntülerini izledikçe tüyleri diken diken eden kişi. keşke türk siyasetçisi hastalığına kapılıp ihtiyarlayana kadar siyasette kalmasaydı da sağcısı ve solcusunun gözünde hep iyi anılan bir siyasetçi olarak kalsaydı.
nam-i diger karaoglan.
Zamaninda yaptigi yanlislar yuzunden ulkeyi krize goturerek binlerce insani magdur durumuna dusuren politikaci.
Toprak haber goturmesin ama sayesinde 'amerika hap$urunca biz nasil hasta oluruz 'u ogretti.
Gittigi yerde nasil hesap verecegini bilemeyiz ama yinede allah affetsin.
fethullah gülen sempatizanları kendisini rahmetli diye anar. çünkü türkiye'de imam hatipler kapatılırken rahmetli "hizmet okulları"nın önünü açmıştır. bu özelliğiyle de fethullah gülen'in dostluğunu kazanmıştır.
taraflı tarafsız herkes ondan namuslu diye bahsetmektedir. zaten namussuz diye bahsetmek hakarettir. ecevit'i namuslu diye anmaktan mânâ diğerlerinin namussuz olduğunu vurgulamaktır. ecevit tıpkı halefi zeki sezer'in de yaptığı gibi düşük modelli arabalara binmiş, lüksten kaçmıştır. bununla birlikte partisinin serveti büyüktür. seçim galiplerinin devletten aldığı yardımla izah edilmesi zor bir meblağ olan bu servet sanıyorum tofaş araba kullanımından ileri gelmektedir. recep tayyip erdoğan da tofaş kullansa aynı serveti elde eder. bence bim'i satıp tofaş araba almalıdır sayın başbakan.
ecevit ismet inönü'yü devirecek kadar büyük; aynı teknikle deniz baykal'a yenilecek kadar küçüktür. hizipçiliğin* mimarıdır.
şair bir gazetecidir. gazeteciliğini bilmem ama şiir ve hikâyeleri basittir. bu ülkeye başbakanlık etmiştir. saygıdeğer bir insandır.
tüm güzel insanların bulunduğu yerdedir şimdi sanırım. hayatı boyunca ağzından ecevit sözü düşmemiş babamın bulunduğu yerdedir; umarım karşılaşırlar oralarda.
tanım: ölümüne ağladığım siyasetçidir. hatalar yapmıştır belki, ama beşer şaşar.
insanlar kendilerine benzemeyenleri sevmez; sevmeyenlerini de anlıyorum bu sebeple...
dürüstlüğüne kimsenin bir şey diyemeyeceği lider ve ayrıca kendisi 5 kasım 2006 tarihin de vefat etmiştir. allahtan kendisine en hayırlısını vermesini dilerim. kendisi 1957 den beri siyaset hayatındaydı, sayısız bakanlıklarda bulundu, başbakan bile oldu ama kendisinin türkiye ye pek bir şey kattığını düşünmüyorum. görevde bulunduğu sürelerde türkiye ye sürekli ya kriz ya da ambargo yaşatıyordu. yine bulunduğu dönemlerde yağ, mazot kuyrukları nı büyüklerimiz daha iyi bilir.(biz de kaynaklardan tabii) 2001 krizin de ise borsa dan bi haber, sanki bir çocukmuşcasına ağlamaklı anlattığı o olay(anne ahmet beni dövdü tarzında) ise çok talihsizliktir ve çıkardığı o af yasası işin tuzu biberi olmuştur. cinayetten yatan tutuklu insanlar dahi çıkmıştır cezaevin den, cinayet mağdurlarının baya bir ahını almıştır kanımca. demem o ki dürüsttür ama türkiye yi hep geriye taşımıştır.
amerikayla afyon ekimi konusunda kriz yaşamış;bu benim köylümün ekmeğidir diyerek herkes yasaklamışken afyon ekimini kontrollü bir şekilde serbest bırakmıştır,ordan dönüşünde kıbrıs harekatı için girişimler de bulunmuş nihayetinde başarılı olmuştur...kanımca belki en faydalı olmasa da ülkemiz siyasetinin Atatürk'ten sonra en onurlu, en gururlu, vatansever siyasetçisidir...bu yüzden ambargoyla karşılaşmış, ülke yokluklarla yaşamıştır bir dönem ve ne yazık ki bu yüzden ecevit'in adı kötü anılır olmuştur; onun döneminde ne oldu ki tüp için ekmek için bile kuyruğa girildi şeklinde şerefsizce suçlanmıştır. şerefli,onurlu davranışın son örneğidir karaoğlanın yaptığı ama o kadar bozulmuş ki bazılarının kanı; destekleyemediler bu onurlu tavrı, sürdürmediler gururlu siyaseti işte bu da bizim ne kadar yozlaştığımızın kanıtıdır.... bugünün bol tüplü bol ekmekli siyaseti sen çok yaşa!!!
türkiye de başbakanlık yapmış 2006 da aramızdan ayrılan eski dsp genel başkanıdır.
başbakanlığının son zamanlarında sağlık sorunlarından dolayı halkının saygısını kaybetmiş her zaman hatırlanması gereken, siyasi tarihimizin önemli simalarandan biridir.
1925'te istanbul'da doğdu.
1944'te Robert Koleji bitirmesinin ardından, aynı yıl çalışmaya başladı. Önce çevirmenlik, daha sonra da uzun bir süre gazetecilik yaptı.
1957 seçimlerinde 32 yaşında CHP milletvekili olarak meclise girdi.
1961 yılında inönü hükûmetinde Çalışma Bakanı oldu. Bu dönemde işçi haklarında devrim niteliğinde kararlara imza attı. Toplu iş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Yasası ve Sendikalar Yasası'nı çıkarttı.
1966 yılında henüz 41 yaşındayken, 43 yaşındaki CHP'ye genel sekreter seçildi. CHP Genel Sekreteri olarak, Türkiye'nin her yerini tek tek gezdi. Bu sürede "demokratik sol" ideolojisini şekillendirdi.
1971 muhtırası sonrasında "Millî Şef" ismet inönü'yle anlaşmazlığa düştü ve genel sekreterlikten istifa etti.
Partideki görevinden istifasının ardından parti içi mücadeleye girişti. 1972 yılında, 34 yıldır CHP Genel Başkanı olan ismet inönü'yü yendi ve Türk siyasetinde parti içi mücadeleyi kazanan ilk lider oldu.
