genel olarak türk dizi tarihinin en başarılı yapımlarından diyebilirim. kurgu olarakta geçen sezon için ezel dizisini gösterebilirdim. fakat iki sezondur kurgusuyla, yapımıyla, oyuncularıyla ve yönetmeniyle kesinlikle behzat ç. diyorum. hatta güven kıraç bu dizinin neden başarılı olup sevildiğine dair bir takım açıklamalar yapmıştı. bunlardan bir tanesi de senaryoda yazılan repliklerin ince elenip sık dokunması yani sığ bir diyalog geçmemesi diğer bir deyişle küfürlü ama gerçekçi olmasına bağlamıştı.
Bana göre dünyanın en güzel repligi bu diziye aittir.
--spoiler--
biz napıyoruz la bu hayatta? birileri demiş, sınırları çizmiş, burda yaşıyacaksın demiş. birileri demiş ki bu maaşı alıcaksın demiş, bu okula gideceksin demiş, bunlara karşı çıkmayacaksın demiş. bunların hepsi ben söylemeden önce, ben yapmadan önce birileri tarafından söylenmiş. ben istemedim ki bunların hiçbirini ?
--spoiler--
"unutmak kelimesi undan çıkmış. bildiğimiz un yani, hamur işi, öyleymiş. unutmak için un ufak etmek gerekiyomuş. birini bütün olarak unutamazmışsın zaten, öyle pat diye unutamazmışsın. öyle yavaş yavaş gidermiş, yavaş yavaş unuturmuşsun. gözleri, kaşı, burnu ile kulağı, sesini yavaş yavaş. unuttuğun zaman da o kişi olmazmış. hatırlamazmış. sonra unuttuğunu unuturmuş. ben unutmak istiyom la. her gün ne zaman unutcam diye soruyom kendime, her sorduğum zaman da her şeyi yeniden hatırlıyorum ben, daha net. unutamıyom ben."
çok sevilen bir dizi. neden mi? müsaadenle birkaç tane sıralayalım;
- dizide oyuncular eve girerken ayakkabılarını çıkarır
- dizinin ana karakteri bir kahramandır. ama mutsuz, sorunları olan, harikalar yaratamayan, kendi derdine çoğu zaman dermen olamayan bir kahraman. yani senin, benim gibi.
- dizideki mekanlar, köşkler, hanlar, hamamlar, kervansaraylar değildir. tavuk dönercidir, mamakta bir gecekondudur, sakaryada senin içtiğin bir meyhanedir.
- dizideki karakterler, adım başı rastlanan cinstendir aslında. harun gibi şişman, akbaba gibi ketum, hayalet gibi kurnaz, behzat gibi psikopat.
- dizi, polisiye türündedir. türkiye'de geçmektedir. polislik mesleğinde olan bitenler vardır dizide. yukarıdan müdahaleler, yolunu şaşırmış polisler, mesleğin baskısı altında ezilen meslektaşları.
aslında madde madde yazmaya da gerek yok sanırım.
behzat ç, olabildiğince gerçektir. olabildiğince samimidir. olabildiğince bizdendir. bu yüzden bu kadar sevilir.
Bu dizi polisiye olarak düşünülebilir muhakkak ancak bu dizi esasen insan olmakla ilgiliydi. Ben bu nedenle overrated bulan kitlenin insanlığını sorguluyorum kimse kusura bakmasın.
yıllar önce, fetö'nün güçlü dönemlerinde korkmadan gerçekleri söyleyen ve belki de bu yüzden kapatılan polisiye bir dizi.
iğneleyici birçok sahnesi vardır. aklımda kalanlardan biri ise şu:
+"abi" valla ben bir şey yapmadım.
-"abi" değilim lan ben polisim!!
