son sahneyi izlediğim dakikadan bu yana kendime gelmeye çalışıorum. nasıl bir bölümdü o öyle, savcı esra sen nasıl şahane bi kadınsın yahu?? cemal süreyya bundan daha güzel anılabilir miydi, "ben seninle mutsuzluğa da varım" derken? bi şarkı bir bölüm sonuna bundan daha fazla yakışablir miydi? aseksüel ve asosyal olduğu neredeyse su götürmeyen bir tipin altından çıkan aşk hikayesi gazete küpürlerinin arkasından daha güzel bir yere saklanabilir miydi? şefkat o kara köpekten başkasından beklenebilir miydi?
hala şoktayım! bölüm boyunca gönderilen on numara politik mesajlara değinemiyorum bile, o derece duygu yoğunluğuna batmış durumdayım!
alemin kralı dizi. şu bölümden sonra türkiye'de rakibi olmadığına artık eminim. hiç bitmesin lan 10 sene devam etse izlerim öyle bi dizi bu ben hayatımda bi csi las vegas'a bi behzat ç'ye bağlandım bu kadar bitmesin la ikisi de.
ben bu diziyi o kadar seviyorum ki hakkında neyi nasıl demeliyim bilemiyorum. ömrü hayatımda, ilk bölümünden itibaren takip ettiğim ikinci dizidir. oyunculuklar, müzik, konu, ankara... behzat ç işte.
polis içinde derin yapılanma, intihar ettiği yutturulmaya çalışılan emekli askerler, kapatılmaya çalışılan dosyalar, bir yerlerden gelen ağır abiler, elde ettiği belgeler ve öğrendiği anlaşılan bağlantılar yüzünden tutuklanan gazeteciler falan derken artık dizi gibi değil, güncel bir haber programının diziye uyarlanmış hali gibi izlemeye başladığım dizi olmuştur.
yakında bu dizinin çakma versiyonunu, dezenformasyon babında stv de izlemeye başlarız. zira behzat artık parmağını derinlere sokuyor.
gelmiş geçmiş en iyi yerli dizi.izlememek büyük kayıp...türk dizileri gitgide sapıtır bu gitgide mükemmelleşiyor...nazar değecek diye korkuyorum laa..nazar dediysek birilerine giren çıkan yüzünden rtükün canı sıkılabilir.
hakkinda yorum yapmak icin, bir kez daha izlenilmesi gereken bölümdür 30.bölüm, o kadar dolu dolu bir bölüm olmus ki, kesinlikle eminim cünkü bir yerleri kacirdigimdan.
20.bölümdeki tüm komedi unsurlari, bu kez agir bir melankoliye birakmis yerini. ama öyle yakismis ki bu melankolik hava dizinin bu bölümüne. hele akbaba, oy oyyy diyebiliyorum sadece. akbabus ne yaptin sen???
Bu hafta itibarı ile hem kendi bölümlerinin içinde en iyisi olmuş hem de diğer dizileri yine bir daha silmiş süpürmüştür.
Behazt'ın 'tabak iyimiş ama çekin a...' cümlesi ile verdiği ayarda ayrı bir tattı.
30. bölüm sonunda kendisine vega'nın daha önce duymadığım iz bırakanlar unutulmaz adlı parçasını süper bir şekilde yakıştıran dizi.
la zaten pilli bebek müthiş. bir de bu vega'nın şarkısı. nasıl oldu öyle be! müzik eşiliğinde her karakterin ayrı sahnesi, ne müthişti. çoğu sinema filmine on çeker be bu eser.
bu gece yayınlanan bölümünde duygusallığın dibine vuran dizidir ağlatmıştır. çok zor bir işe uğraşan insanların bile aslında derinlerde nasıl aşkı yaşadıklarını, istediklerini daha güzel anlatamazlardı. her 10 bölümde bir senaryoyu yazan ve yazacak olan emrah serbes'e de teşekkürler böyle bölümlerle iyice efsaneleşecek bu dizi. dizinin son diyaloglarında savcı hanımımızın behzat'a behzat'ın bahar için kullandığı cümleyi söylemesi behzat'ın son görünmez kalkanınını da parçalamıştır nice böyle bölümlere harikasın behzat amirim harikasın emrah serbes.
diğer dizilere ders olarak gösterilmesi gereken, diziden çok film tadında geçen bir 30. bölüme sahip dizi. dizi nasıl çekilir, gönderme nasıl yapılır, duygusal yoğunluk nasıl yaşanır? hepsinin bir bir cevabını veriyor.
bazen bazı kitaplar hemen okunmamaya çalışılır. beklersin çıkmasını çünkü, çıkar ve sonra ağırdan alırsın hemen bitirmemek için. bu dizinin 30. bölümü de öyle, ağırdan ağırdan izlemek gerek. bu nasıl bir bölüm la böyle!
pazar geceleri mekanlar iyice boşaldı, herkes evinde artık. 10. ve 20. bölümdeki inanılmaz sahnelerin ardından, 30'dan da beklentim yüksekti. beklentilerimi de deldi geçti. sinema, dizi anlamında bu ülkede çok güzel, çok başarılı işler yapılıyor. bu bir dizi, karakterler gerçek değil, rol yapıyorlar. ama bu olayların, bu yaşananların, bu duyguların hepsi gerçek. gerçek olmayan gerçekler bunlar.
cemaate ayrı, orduya ayrı, türban gördü mü laf edenlere ayrı sokmalarının ve nice müthiş replik ve sahnenin yanında şundan bahsetmek isterim ki, behzat kendi sözleriyle vurulmuştur. adam, bahar'a mutsuz olalım demişti zamanında, bankta konuşurken. şimdi savcıdan aynı şeyi duyduk. ve bıçak sırtı'ndan beri hayranı olduğum savcı çok sağlam gelmiştir behzat'a. ''benden bir bok olmaz, ben iyi değilim.'' kafasındaki bir karaktere çiçekle, böcekle, hanım hanımcık saçmalıklarla gelemezsin zaten. sonuçta behzat bi alt duduş vermiştir. bu arada dil miydi, dudak mıydı üç izleyişte ancak çözebildim.
ayrıca allah kimseyi sokak köpeklerine muhtaç etmesin. ah harun ah, seninle biz de derbeder oluyoruz. ama bence bu eda bir daha boynuzlandığını görünce harun'a varır.
duygusallaşmama babında: o değil de behzat manita yaptı oğlum!
