Küçükken beni markete gönderir “git bir tane nar al gel” derdi.
O kadar sinirlenirdim ki buna.
Söylene söylene gider gelirdim.
Çünkü bir tane almak beni utandırırdı.
Neyse büyüdüm bu yaşa geldim.
Demin Migrostan çıktım.
Aldıklarımın arasında bir tane nar vardı.
Ne garip ya şu babalar.
Onlara kızdığımız şeyleri hep yaşıyoruz ahaha.
Kadınlar için bilemem ama biz erkekler için pek fazla birşey ifade etmez ama bir o kadar da çok önemlidir hayatımızda.
Belki de kendimiz baba olana kadar kendilerini anlamayacagimiz, çocuk üretmekte görev almış ve yetiştirirken beslenmede hamadde peşinden koşmuş, güvenli ortam sağlamış, korumuş olan er kişisi.
Anneliğin aksine, sonradan erkeğe bindirilmiş görev.
Annelik icgüdüsel olarak hep var olan iken; babalik sonradan, çocuk ile yaşamaya başladıktan sonra eklenir.
Çocuklarınıza ve ailenize ilgisiz bir baba olursanız her isteklerine bin dereden su getirirseniz yaşlanmaya yakın kendinizi yalnız hissedecekseniz ve "ne oluyo ya eve her gelen anne diyor hiç baba diyen yok" diye hayıflanacaksınız. Çünkü artık onların size ihtiyacı yok sizin onlara ihtiyacınız var.
Az önce yanına çağırdı. 22.cüzü okur musun diyor. Lan noluyor bugün ya herkes bana kuran okutmaya çalışıyor.
Ne alaka baba diyorum. Sen kuran ne alaka yani. Arkadaş grupları varmış dağıtılıyormuş. Kuran okumayı bilmiyor adam sırf orda almamış olmamak için bana satıyor. Ya öğren kendin oku ya da alma dedim. Ben şuan durduğum yerde niye günaha gireyim ekstradhxndj.
babam cok zeki, çok kültürlü ve çok görmüş geçirmiş bir adamdı.
bana kızıyorlar, kaç yaşına geldin, kendi fikrin yok mu diye.
ben kendimden daha zeki gördüğüm insanlara danismayiseviyirum sadece, daha güvende hissettiriyor sanırım.
keza dedem de bu modeldir.
Bugün ortalığı kasıp kavurdu, deli gibi bir ton saydırdı, saçma sapan şeyler söyledi bize. Gece oldu, açılıverdi, meğersem iş arkadaşı şerefsizlik yapmış kendisine, müşterisi bir ton uğraştırmış gün boyu, tabi evde kendisi ama haberimiz bile olmamış. Günahımız neydi bi ton sktn kafamızı diyemedim tabi.
Babamla çok vakit geçiremedim. Küçücük çocukken askeri okula gittim. Arada izinlerde gelirdim. O da dedem gibi tevhidden baska hiçbir şeye inanmazdı. Genç sayılacak yaşta öldü.
anmadığım hiçbir gün yok. cidden yok zira bir gün dahi unutmamak için etrafımda hep ondan izler var. telefon ekranında fotoğrafı, cebimde tespihi, listemde sevdiği şarkıları, evin her köşesi zaten o.
burdan başta babam olmak üzere tüm babasını kaybetmiş arkadaşların babalarının ruhları şad, mekanları cennet olsun.
Hayatım senin yokluğunla geçti. vatan vatan diye ömrünü çürüttün. üsğtemendin, ne annem ne ben varlığını gördük dağdan inmedin. yüzbaşı oldun, kardeşim doğdu 11 yaşında çocuk halimle hastanede çocuk halimle annemle uğraştım kundakdaki çocuğu eve getirdim, 12 yaşına geldim sınav kazandım beni yatılı okula gönderdin, binbaşı oldun senden bir mektup alacağız diye postacı yüzü bekledim ama gelmedi, yarbay oldun insanlar bayramda ailesiyken ben yine kantinde oturdum, albay oldun tebrik için aradım emir subayın açtı telefonu, askere gittim madalya aldım yine gelmedin, general oldun 1000 km uzaktan geldim elini öptüm tebrik ettim dönüp teşekkür bile etmedin. şimdi emekli oldun, huzurlu yaşıyorsun.
Baba ben seni çok sevdim, ama sen beni hiç sevemedin.
ama ne olursa olsun ben seni çok seviyorum allah yokluğunu göstermesin.
