icinizdeki seytanlari onun icin tek tek öldürme gücü bulursunuz kendinizde eger gercekten aşık olursanız bir gün, hep olmak istediğiniz kişiye dönüşüverirsiniz.
Aşık olmak her şeye rağmen çok güzel bir his. Hani acı çekenler bana kufrediyor şu an belki ama hiç bir şey hissetmedigin bir noktaya gelince o acı bile emin ol hatirlaniyor. Insan masumiyetini ya da sevme yeteneğini insanlara güvenme yeteneğini kaybetmemeli.
olunca anlaşılıyor mu ki? aşkı bilemem ama yalnızlık kadar anlaşılır, koyulur (argo) bir duygu daha yaşamadım.
aşık olunca insanın karnı ağrırmış. insanlara, doğaya, nesnelere vs bakış açısı değişirmiş. öyle diyorlar yani, var mı bir doğruluğu? Her şeye panzehir etkisi yarattığı da artık kabul edilir bir gerçek. aşkı kadına, terkedilmeyi erkeğe bırakmışlar.
istediğim duygular silsilesidir. her gün sabah kalkarken vira bismillah ile güne başlarım, bugünde olamadım diye her yatmadan önce ağlarım. çok özledim bu hissi.
insanın bütün hayatının sikildiği andır çünkü artık sen sen değilsindir bütün benliğini bir başkası kaplamıştır ve seni senden almıştır o kadar yükseklere uçarsın ki bulutların arasında süzülürken bilemezsin yüksekdikçe düşüşünün ne kadar sert olacağını hesap edemezsin.
Acı ve hüsran vede mutluluk sadece bir hayalden ibarettir. Çünkü siz ne kadar çok severseniz karşınızdaki o kadar çok sorun çıkartacaktır ve siz yinede sevmeye devam edeceksiniz dir, çünkü artık hiç birşey sizin elinizde değildir.
birden gerçekleşir ya böyle. Dersin mutluluğu buldum diye. Ha işte o konuda biraz sıkıntı var. Gerçekten mutluluk mudur aşk ? Yoksa acı çekmek mi ? Bu iki soru hep kurcalar aklını. Zamanla çektiğin acı baştaki o saf mutluluğu bi anda yok eder. Sonra ne mi olur ?
