Acıdır. Bir kere kapıldınmı bir daha ondan kaçamazsın. Aynı sel gibir; hani del gelip senin herşeyini alıp götürür ya sonra gittiğinde büyük bir yıkım bırakı. Aynı onun gibidir aşk gelir seni alıp götürür götürdüğünde de büyük bır yıkım bırakır. Gitmek istersin gidemezsin. Kalmak istersin kalamazsın. Acının en büyüğünü bırakır o sana tokat gibi gelir. Yaşadığın hayat beyaz iken siyaha dönüşür. Kalbin bıçak saplanır ve o bıçak uzun süre çıkmaz hep orda kalır. Gelmiyceğini bilirsin ama içindeki o umut sönmez ve sen yinede beklersin onu. Aşk tam da budur...
Susayınca su içen gibi saçma sapan, anlamsız entrylerden sonra bir bakıyorsunuz küçücük bir başlık.
Aşk yazıyor üç harfle.
Evet üç harfli olup kalp denen kutuyu ağzına kadar dolduran biyolojinin gelmişini geçmişini öttürten, piskolojiyi araştırtan, piskolojiyi bozan oluşumdur. Üç harfli olması yalnızca yanıltıcıdır.
Acıyı hissetmektir.
Önce sevgiyi hissedersin.
Sonra sorgulamadan o muhteşem sevgi yumağındaki kusurlara odaklanırsın.
Bi kusur buldun mu tamamdır sormaya bile gerek yok. Sonuçta amacımız üzüm yemek değil bağcı dövmek. Acı çek, sevgilinle tartış onu bunu yap adı aşk olsun. Bunun adı aşksa yokluğu huzur veren şey demektir
Edit: Kusursuz insan yoktur. Ve aşk bir yarış değildir.
tombul tombalak her anlamda götüme benzeyen bir kız, ferhat'ın şirin'i sevdiği gibi sevildiğinde ancak inanabileceğim şeydir..
çok avam, çok aşağılık bir kelimedir..
din insanlık için ne ise aşk da o'dur..
ayak altına alınan ancak bir insanın hissedebileceği en derin duygudur.
en güzel girizgah cümlesiyle girmek istiyorum; sayın amına koyduğum! evet, sana, sana, sana, hepinize! sevgili sözlük yazarları, el öpme ayağına elini çeneme toslatıp çakallık yaptığım büyüklerim, bıngıldağını sevdiğim küçüklerim, zekası yetersiz kardeşlerim!
şimdi sığ sığ adamlar çıkıyor, yok üç ay önce ona aşıktım, yok bir yıl önce buna aşıktım, şimdi şöyle aşığım, şu kadar zaman şuna aşıktım; bir ton zırva. aşk sizin iki oda bir salon kalplerinizde hissettiğiniz; bencilliğiniz, egonuz ve arzularınızla yoğurduğunuz, o tek odalık beyninizde üç harf, tek heceden oluşan bir duygu değildir.
daha derin şeyler vardır ya hayatta; hani ikiyken bir olmak gibi. onun içi sıkılsa sizin canınızın yanması, bir anlık gülümsemesinin içinizin en karanlık yerlerini aydınlatması gibi. dost olmak, yol arkadaşı olmak; onsuzluğun sadece onsuzluk olmadığı, adeta canınızdan bir parçanın kopması gibi.
bu insanın başına öyle kolay kolay gelebilecek bir hadise değildir, öyle köklü bir duygudur ki içinizde yer ettiğinde siz artık siz olamazsınız. değişirsiniz, iyileşirsiniz, arınırsınız; ait olursunuz.
olmadı mı yine sığ kardeşim? boşver sen ko götüne.
hastalıklı bir duygu olabilmektedir bazen. sırf acısını yaşamak için platonik aşık edebilirsiniz kendinizi. bunun sebebi de muhtemelen aşkın kendisinden daha kuvvetli duygu yoğunluğunun içinizde bir yerlerde kavrulması olabilir. en nihayetinde kavuşursan meşk kavuşamassan aşk olur diye boşuna dememişler.
aşk kelimesinin bir diğer anlamı sarmaşık-imiş, aynı zamanda arapça aşeka'dan türemiş bir kelime. kelimenin türünü siktir edecek olursak eğer, sarmaşık bir ağaca tutunur, güneşe olan sevdasından mı yoksa ağaca sevdasından mıdır bilinmez, sımsıkı sararmış ağacı, ağaç bu durumdan memnun olurmuş, sımsıkı sarınılmaktan, üşememekten. lakin sonra daha sıkı sarmalandıkça filiz verecek yer bulamaz da ölüverirmiş sarmaşığın içinde. Ağaç çürüyüp gidermiş de içi boş bir huni şeklinde kalırmış sarmaşık. Bu yüzden midir sanki tüm aşklar biraz hüzünlü olmak zorundaymış gibi. eh, ben beni olduğum yere mıhlayan sarmaşığa da küsecek kadar çaresizim şimdi.
