öyle bir hayat yaşıyorum ki ,
cenneti de gördüm , cehennemi de
öyle bir aşk yaşadım ki
tutkuyu da gördüm , pes etmeyi de.
bazıları seyrederken hayatı en önden,
kendime bir sahne buldum oynadım.
öyle bir rol vermişler ki ,
okudum okudum anlamadım.
kendi kendime konuştum bazen evimde,
hem kızdım hem güldüm halime,
sonra dedim ki " söz ver kendine "
denizleri seviyorsan , dalgaları da seveceksin ,
sevilmek istiyorsan , önce sevmeyi bileceksin ,
uçmayi seviyorsan , düşmeyi de bileceksin.
korkarak yaşıyorsan , yalnızca hayatı seyredersin.
öyle bir hayat yaşadım ki , son yolculukları erken tanıdım
öyle çok değerliymiş ki zaman,
hep acele etmem bundan, anladım..
ne olduğu belli olmayan acayip bir şeydir aşk. insan ne yediğinin farkındadır ne yaşadığının. bulutların üzerinde yürümeyi başarabilmekdir belkide yada bir anda ta ordan yere çakılabilmektir. fakat şu da aşikardır ki en yaşanılası şeydir aşk.
bir insanın, başka bir insanı bu kadar arzu edeceğini hiç tahmin etmezdim. yemin ederim tahmin etmezdim...
şu an saat 10 a geliyor. dün akşamdan beri hiç bişey yemedim.yiyemiyorum. midem bulanıyor çünkü. başım dönüyor, arada titreme nöbetleri geliyor, en önemlisi de kalbim sıkışıyor, nefes alamıyorum...
az önce excel de fiyat listesi hazırlıyordum.dalmış gitmişim bir baktım her yerde aynı yazı:
f... b....
f... b....
...
yatıyorum, uyumaya çalışıyorum ama nafile... gözlerim uykusuzluktan kan çanağına dönüyor, yatağa yatalı tam üç saat olmuş ama hala gözlerim açık, kendimdeyim...
en sonunda yorgunluktan bitkin düşüyor ve uyuyorum...
bir ara sarsılarak uyanıyorum. allah'ım ne oluyor diye kendi kendime soruyorum.çıldırıyorum.alıp bağrıma basmak istiyorum onu ama bir bakıyorum etrafıma, kocaman yatakta tek başımayım.bir kedi gibi yatağın bir köşesine kıvrılmışım.
ağladığımı farkediyorum...
peki neden?
neden bu kadar işkence?neden bu kadar acı, ızdırap, keder?
anlayamıyorum. düşünüyorum, beynim patlayana kadar düşünüyorum aklımda sadece iki kelime var:
f.... b......
içinizden diyorsunuz: deli misin arkadaşım git konuş, dök içini...
ee ne olmuş diyorsunuz. ne var ki bunda, herkesin başına gelebilir dostuna aşık olmak diyorsunuz ve işte asıl acı gerçek: (bkz: o insanın aynı zamanda en yakın arkadaşının eski sevgilisi olması)
bunlar aklıma geldikçe sanki kafama koca bir balyoz iniyor.içimde kocaman bir boşluk var. uçsuz bucaksız. anlatamıyorum derdimi kimseye anlamıyorlar.
haykırıyorum; allah'ım çok seviyorum, n'olur rabbim onu bana bağışla!!!
ve sonra birden duruluyorum. camdan dışarı bakıyorum, yağmur yağıyor. dışarı atıyorum kendimi. yağmur olanca hızıyla ıslatıyor toprakları, ama ben ıslanmıyorum, üşümüyorum da. hiçbir şey düşünmüyorum. sadece yürüyorum, yürüyorum...
ona ulaşmak için, onun güzel yüzünü görmek, tatlı sesini duymak için yürüyorum. ona yürüyorum...
ve anlıyorum ki aşk yolun sonunun olmadığını bildiğin halde o'na yürümektir.
bir hançerin bedeninizde bıraktığı yara izi gibidir.sonsuza kadar taşırsınız.hiç silinmez.bakar bakar o insanı hatırlarsınız.sizde açtığı yaraları,yaşattığı mutlulukları...
a$k, asla gercek cevabi olmayan sadece benzetmeler ile yamuk yumuk tanimlanacak bir $eydir. hissettiklerini bile anlatamaz insanoglu. tek soylenebilecekler ya$ananlar, ya$atilanlardir. tipki bir kadeh $arap icmeye hazirlanirken, kadehi birakip $i$eye sarilmak gibidir. asla nerede duracagini ogrenememektir. daimi bir sarho$luktur ama ayildiginizda ba$ agrisi degil kalp sancilari bekler sizi. hatalari dogurandir. akli ba$inda bir insana bile kendinisi $a$irtan hatalar yaptirir. her$eyi unutturabilen tek $eydir ya da unutturamayan. ikilemin göbek bagidir, besler onu. cevapsiz tum sorularin kacamak cevabidir.
aşk mı??
özlemektir,
kovalamaktır,
yakaladığında ise elini yakandır.
kaybettiğinde ise ölmektir,
mutluluğun da mutsuzluğun da resmidir.
varlığı bi dert değildir
ama yokluğu eksikliktir.
herşeyden kopmaktır,
umuttur,
yolunu gözlemektir...
vs...
vs...
vs...
.......dir aşk.
çaresizlik içinde kıvranmaktır.ufacık bile olsa güzel bişeyler olması için bir köşede içinden çığlık çığlığa bağırmak, o güzellikleri bulduğunda da ertesi güne izlerinin silinmemesi için nereye olduğunu bile bilmeden yalvarmaktır.ellerin bomboş beklerken çıldırmaktır.yetinememek, daha fazlasını bulamayınca da dibe vurmaktır.
o bir halüsinasyondur. aslında var olmayan bişeyi varmış gibi görürsünüz. bir çeşit delilik anıdır. ne olduğunu , nasıl olduğunu anlamaya bile vakit bulamadan bir de bakmışsınız hiç yaşamamışsınız..aynı zamanda ambivalans duygular yaşatır insana. yani aynı anda em güler hem ağlarsınız. demem o ki bir çeşit delilik halidir ama geçicidir.
