bir gün benim gibi bir kütüğe.. ama içli, yufka yürekli.. yürekli! bir kütüğe yakın zamanlarda hemde bilinen bütün renklerin dışında bir renkte, bütün bilinen tadların dışında tad'da bir yazı yazdıracak "mükemmellik"tir. bütün bu "dışında"lar benim içimdeler.. sadece benimleler..
elde edilememiş sevgiliye duyulandır. aslında öyle değildir ama öyle algılanandır. aşığımız kaybetmiştir sevgilisini üzerinden günler haftalar aylar geçmiştir, her şarkıda şiir de onu getirmiştir aklına. sonra sonra içinde büyütmüş kocaman olmuştur. ama kaybettiği kişiyi kendi hayaline göre yontup aşık olmuştur. her şeyi tam istediği gibi büyüdükçe büyümüştür aşkı. sonra dış dünyaya kapanıp diğer aşk adaylarını sahte bir aşk yüzünden görmemiştir bile.
sonraları aşk yaşasa bile aklı hala sahte aşktadır bunun sahteliğini sonraları yaşadığı aşkı kaybettiği zaman anlayacaktır. karmaşa yaratmamak adına sen ne diyon yarram diyenler için aşk kaybettikten sonra sevilendir. ama aslında benim için öyle değildir ama öyle algılanandır. benim için sevmekle bitmeyendir ve bunu yaşarken farkedebilmektir.
Aşk.. bir düşünelim.Öyle bir şey var mı ya tarzında klasik şeyler demeyeceğim hepimiz var olduğunu biliyoruz size aşkın tanımını yapmak istiyorum bu (<) ve üç (3) <+3=<3 gördüğünüz gibi bunlar birbirini tamamlıyor eğer bu çizgilerin biri dışa dönük olsaydı aşk olmazdı.Kendimce yorumum.
gercegini yasamaya ne kadar yakinlassak ta imkansizlasiyor her bir adimda. yanlis yer, yanlis zaman paradoksu burda da yineliyor kendini. asik oldugumuz insan neden ayni zamanda bize gore en dogru insan olmuyor? ask her zaman en tatlisi, ama gorunen yuzunde. yerken acisi er gec cikiyor bi` yerden...
sevgi ile butunlesemeyecekse bunu yasamanin da anlami kalmiyor. hic akildan cikmayacak hatiralar dolusu bir duygu bu. surekliligi olmayan. issiz.
uyurken yaninda horlayan insana dahi katlanamamayi getiriyor eksikliginde. uyurken yorganini kendi ustune cektiginde hele onu bogasin geliyor. her usuyusunden onu sorumlu tuttugunda neden asik olmadigim biriyleyim diyorsun. cozulemeyen bir tutku bu. ama bildigim bir sey var, o da ask`la sevgi butunlesmeyecek. butunlesecek tek sey horlayan yatak.
ask olmadan kurulan sevgi sozcukleri yalan.. ask varken kurulan sevgi sozcukleri ise tehlikeli.
Sen varken kötü diye bir şey bilmiyorduk
Mutsuzluklar, bu karalar yaşamada yoktu
Sensiz karanlığın çizgisine koymuşlar umudu
Sensiz esenliğimizin üstünü çizmişler
Nicedir bir pencereden deniz güzel değil
Nicedir ışımayan insanlığımız sensizliğimizden.
Sunay Akın değil Ünal Demirbağ'a aittir. facebook'ta her gördüğünüz yazı paylaşımının yazarını doğru sanmayıp araştırınız. olmadı en azından altında yazan yorumlara bir bakınız. (bkz: emeğe saygı)
Aşk sınırlar mı yoksa tüm bağları yok ederek kendi bağlarını mı kurar? Aşkın yalınlığı birlikten midir? Yoksa gerçeği kendisinin üzerinde mi tecelli etmiştir? Aşk bir karışıklık ve şaşkınlıktan mıdır yoksa hayrete düçar olanların cezbesinden midir? Aşk bunlardan değilse, kendi nedenleriyle birlikte mi yaratılmıştır yoksa nedenlerin sonucu mudur? Aşk artık imkansız mıdır? Aşkın imkansızlığından söz edenlerin sözcükleri kalbimizi bozar mı? Sen gelince cümle kusurlar biter mi? Seni bir bulutla dolaştıran, sana bir siyanet meleğini aşık eden kimdir? Aşık da, sevgili de, aşk da O mudur? Böyleyse neden söz ediyoruz biz? Ben aşkım diyen daha mı doğru söylüyor? Ben aşkım diyen aşk mıdır yoksa aşkın mıdır? Herşey O ndansa sonunda yine O na mı dönecektir? O na dönüp herşey O nda mı yerleşecektir? Öyleyse bu çokluk da neyinnesi? Bu nesneler O nun iki eliyle yoğurduğu çamur mudur? O nun iki eli sağ ve sol eli mi vardır yoksa iki eli de sağ mıdır? Dil onu öyle bir halde mi görür ki varlığın parçalarını ayrı ayrı görmesin? Biz ona hüzünden bir kurtuluş verdik diyen ne demiştir? Benim yurdum kanlar döken bir insan eliyle yapılamaz diyen ne demiştir? Bu öyküden amaç insanın doğumundaki hikmete uymak mıdır? ibrahimin in güneşi batınca mı yüreğinden silinmiştir? Musa ya ateş olarak görünmesi yakıcılığından mıdır? isa ya tertemiz bir kelime olarak mı geçmiştir? Davud un demiri yumuşatması korkuyla yüreklerin yumuşaması mıdır? Öyleyse katılıkta taştan beter olan kalpler nasıl yumuşar? Ateş taşı çatlatıp kireç haline getirir mi? Kalpleri yumuşatır mı? Aşk rahmet midir? Rahmet kendisine erişen kişiye egemen olmak için son noktada mı durur? Bu yüzden mi rahmet herşeyi kuşatmıştır? Su elçi midir su? Gökten her damlası bir melekle inen su elçi midir? O nun biatı yeni midir? Sıcak mıdır onun bağları? Aşkın bağları su gibi arı duru mudur? Aşk su gibi arıtır mı? Aşk ateş midir? Ateş arıtır mı? Yok edip sonra tekrar vareder mi? Buradaki sonralık süre değil midir? Arada bir geçmiş zaman yok mudur? Bundan sonra insan için yine insan sureti üzere başka bir varlığı varedip ona kadın mı demiştir? Kadın kendi sureti üzere olunca ona aşık mı olmuştur? Bu bir şeyin kendine iştiyak duyması mıdır? Aşk bir iksirse onu içen seyrüsüluka yeni mi başlıyor yoksa yolculuğun sonunda mı içiyor? Ne bir iksir ne de yolculuk yoksa bu hikayeyi kim uydurdu? Bu aşk masalları da neyinnesi? Aşk bir yalnızlıksa halvet nedir? Halvet bir ikilikse birlik nedir? Gayyur adıyla varlığı sakınan, aşkın iki kutbunu birbirine niçin tutkuyla bağladı? Aşk da O nun rüyası mıdır? Değilse sadık bir rüya halinde niçin Şeyh Galib in yüreğine girmiştir? Mevlana Cami bir aşk sarhoşu mudur yoksa arif-i billah mıdır? Aşk en yüce mekanet ise niçin şefkat aşktan daha keskindir? ibn Arabi seviyordum ama kimi sevdiğimi bilmiyordum derken ne demek istemiştir? Allah beni mutlak rahim bir varlık kıldı derken neyi kastetmektedir? Aşk bir kasıtsa bu Yaratıcı nın ilminde midir? O halde ona nasıl ulaşılabilir? O halde bu beyhude çaba niye?
Aşk, tadı damağına yapışan en güzel yemekti. Aşk, önce var olup sonra yok olan yaşanmışlıktı. Aşk, rüyaydı. Aşk, masaldı. Aşk, hayattı. Aşk, kırmızıydı. Aşk, çikolataydı. Ekmekti. Şaraptı. Aşk, en kronik hastalıktı. Aşk, kalpteydi. Aşk, yaralar açardı tâ derinlerde. iyileşirdi. Bir daha kanardı sonra. Varlığını unuttururdu insana.
Aşktan sarhoş olunurdu, kör olunurdu, hatta ilk bakışta bile âşık olunurdu. Bazen mutlu gibi gözükmekti, bazen de yalandan ağlamak. Aşk, mutlu olmaktı. Görünmeyen kanatlar takıp uçmak… Şanslıysan yere yavaşça konmaktı, ya da hızla çakılmak.'
'Peki, nasıl üşütülürdü aşk dedikleri?
Aşk her yere yakışırdı, ama bir tek akla dair değildi.' *
bazı zamanlar insana can katan hayata bağlayan*. çoğu zaman ise hayattan bezdiren, tat-tuz bırakmayan, insanın huzurunun bile içine edip onu karanlık bir yalnızlığa hapseden. sanki bambaşka evrenden gelmiş olan bir hediye, bir lanet.
