aşk konusunda dün yazdığım buydu: aşk, uçsuz bucaksız alacakaranlık bir labirent içerisinde görülen ışıktır.
Bugünkü ise: Aşk, karmaşanın ulaşabileceği en son noktadır.
"Aşkın en güzel tanımı, meraktır. Birine karşı ansızın merak duymaya başlarsınız, korkunç bir merak. Onu tanımak, onunla doğmak, dünyaya onunla yeniden gelmek istersiniz. Bu yüzden aşka en uzak cümle senden nefret ediyorum değil, artık bilmek istemiyorumdur."
insanın gönlünde yeni keşfedilmiş bir yer gibidir aşk .Daha önce hiç hissetmediği duyguları yeşerten aldığı nefeste bile kalbe farklı dolan bir his.. tanımı en zor hissiyat belkide, ancak yara alırsanız yani birine bir kez aldanıp aşık olursanız ne tanımın önemi olur ne de hissettiğiniz o aşkın içinizde geçmeyen bir yara sizinle ömür boyu gelir ne kadar şehir değiştirsenizde onunla yaşamaya alışırsınız . Aşk böyle de zor bir duygu tabii bu hayatta her güzel şeyin bir sonu oluyor elbette pek de şaşırmamak gerek..
Aşk bütün duyguları en derinden hissedebilmemize olanak veren bir anahtar bence. Mutluluğun, hüznün ve korkunun en derinini. Ve bu anahtara sahip olmanın verdiği müthiş bir doyum var.
Enteresan olansa daha fazlasına olan ihtiyaç.. Tamamladığın, tamamlandığın ama yine de sonrasını merak ettiğin o sonsuz yolculuk... Yok edilmezse büyür gider ve aklın almaz o sonsuzluğu.
Bana aşktan bahsetme
Sen aşktan ne anlarsın
Sen benim yüreğimde
Kanayan bir yarasın
Sevdanla yetinmedim kalbime mabet yaptım
Çekip gittiğin o gün canımdan canımı aldın
SEVDiĞiiiiM ALLAH BELANI VERSiN.
Aşk susuz kaldığın çöllük bir ortamda vaha bulup kana kana su içmenin verdiği haz gibidir ama susuzluğun geçtikten sonra orada hep kalmak ve ayrılmak istememek sevginin getirdiği bir ritüeldir.
arkadaşlar buradan nasıl kurtuluyoduk? sanırım bu bataklığa düşüyorum, başkasına aşık olan birisine aşık olabilirim ve bunu engelleyecek bir güç irade yok mudur? boku yedik.
