bence saplantılı ve iradesiz iki insan birbirini sevince "bu ne kadar büyük bir aşk" dediğimiz hikayeler çıkıyor ortaya. birbirlerine olan sevgilerini saplantı haline getiriyorlar, birbirlerinden kopacak iradeden de yoksun oldukları için karşılıklı olarak her fedakarlığı yapıp her acıya katlanıyorlar.
yoksa bir insan o kadar gözünü karartamaz bence. ne bileyim. ya da biz öküzüz.
Bir eşleşme tavında (kültüründe) dövülmüş tutkudur. Kadın-erkek ilişkileri içerisine hapsedilmiş ve çağlar boyu böyle bir zırıltıyla da kafamız ütülenmiştir. Zihnen ve bedenen özgürleşmiş tutkularla yaşanan aşk tatlıdır, zengin ve faydalıdır. Mülkiyetçiler tarafından pazarlama ve satışı yapılan doğal bir üründür aynı zamanda.
Aşk nedir? Bu soruya 3-5 ay önce en fazla "hormonal bi dengesizlik" derdim.
Ama şimdi onun ellerinin ellerime değmesi diyorum, gülüşünün kulaklarıma verdiği mutluluk, sarılışının verdiği haz, ben boynumu boynuna gömdüğümde başımın arkasını okşayan ellerinin verdiği huzur.
Tek bir problem var. Parmağında benim takmadığım bir yüzük...
Aşk, insanın ulaşabilmesinin mümkün olmadığı bir bütünlük idealine ulaşmak için gerçekleştirdiği girişimin sonucunun meydana getirdiği beklenmedik yeni dağılmanın kabülünü erteleme obsesyonudur.
Aslında çok basitmiş di mi?
