ciddi ciddi bir test bu, hayatında olacak şeylere ne kadar dayanıklısınız onun testi. maalesef bende bu teste tabi oldum son bir aydır, neler neler gitmedi ki. bildiğin bombok bir ayrılıkta bile kendimi nasıl da kaybediyormuşum onu gördüm. iradem s*kildi lan öyle böyle değil. şu ömrü hayatımda bir kere ağzıma sürmediğim içkiyi sürdüm ağzıma üstüne bir gram pişmanlık bile çekmedim. şimdi her hafta sonu içiyorum. her içişimde kendime lanet okuyorum ama pişmanlık gene yok. belki bir umut deyip eskiden çok nadir gitmeye başladığım cuma namazlarına son dönemlerde hep gitmeye başladım bu da tuhafıma gidiyor. affedilmeyi bekliyorum ama affedilmemek için her şeyi yapıyorum. sonra bu aşk meselesi eskiden aşık olacağım düzgün bir kadın ararken şimdilerde öylesine takılacağım öylesine kızlara bakınıyorum. kaldı ki bu tarz ilişkilerden hep nefret ederdim aşk yoksa kimse olmaz derdim ama şimdi o da değişti. iki dakika evde duramıyorum her gün, her gece dışarılara atıyorum kendimi 4 senede tanıdığım insandan fazlasını 1 ayda tanıdım bu şehirde. evde durmamakta sıkıntılı iş şimdi okul var, sınav var hepsi gitti tabi bunla beraber.
hayatımda hiç olmak istemeyeceğim bir konuma düştüm. hem de ne için çok sevdiğim ve sadece 82 gün birlikte olduğum bir kızdan ayrıldığım için. şimdi diyorum da allah korusun ya annem babam gitse o zaman ben ne halde olurum. işte böylesine bir testti kaybettim. gördüm ki tek başıma bir nane olamadım henüz sanırım daha yaşım ufak* tutmuyor. onun içinde hep dua etmeye başladım bu aralar bir ayrılık daha yaşamayım diye, her gün evi arıyorum onlarda işkillendi ne bu olum sen her gün aramazdın diye. tabi geçiştiriyor insan öyle işte bundan şundan diye. birde ayrılık sonrası tavsiye olarak tüm kredi kartlarını ayrıldığınız gün kırın yoksa o ekstreler fena halde giriyor adama. gerçi bu bir yandan iyi ayrılığın önüne koyacak bir meselem var artık kredi kartı borçlarım. * testtir hayata nasıl tutunduğunuzun, güçlüklerle nasıl baş ettiğiniz testidir.
bu, umudun kader karşısında kaybedişinin binlerce kez sahnelenmiş hikayesi. sıradan aşıkların, vasat insanlar karşısında kaybedişinin tekrar gösterimi. bütün şarkıların senin için çalacağı, gecelerin tuzak kurduğu bir dönem. "hayatımın en büyük acısı mı, yoksa ben mi büyütüyorum?" ikileminde kalacağın paranoya başlangıcı.
"bu sefer de istediği gibi olsun" dediğin kalp, ihtimaller denizinin en hüzünlü adasında karaya vurdu işte. kumsalda kaybolan yazılar gibi silinirken içindeki tüm güzel şeyler, çekip giden celladın " aşka inanan bir avuç ölümlünün çektiği acılar umurumda olmaz" fısıltısına karşılık "neden" diyemeyecek kadar çabuk oldu her şey.
bizler, karma inancıyla büyümüş çocuklarız. her kaybedişte yıkılmamız olağan.
Daha acısını yaşadığımdır. Savaşın hala sürdüğü bir orta doğu ülkesine gidecek. Ayrılık benim yaşadığım endişe karşısında masum kalıyor. Ayrılsak metrobüste, bir toplantıda, arkadaş buluşmalarında görme ihtimalim olur.
hazmetmesi zor bir iştir.
kafanızı meşgul etmeniz gerekir. bir kaç gündür tumblr ve bu sözlüğe sardım. abuk subuk şeyler yazıyorum, paylaşıyorum. geçecek elbet bu sıkıntı biliyorum ama ne zaman?
hele içinizde kalmış söyleyemediğiniz şeyler varsa daha zor bir durumdur. halbuki herkes dinlenmeyi hakeder. haketmelidir.
Zor şeydir be sözlük. hele de çok uzun zaman boyunca birlikte olduğun birisinden ayrılmışsan. son mesajını defalarca kez okursun, okudukça inanamazsın o yaralayıcı şeyleri onun yazdığına. inanmak istemezsin. gecen gündüzün müzik ve onun o son mesajları olur. okudukça üzülürsün ama silmeye kıyamazsın. çünkü onun hakkında bildiğin son şey o mesaj olur. bi umut vardır hâlâ içinde. belki şaka yapmıştır belki pişman olur diye. hayatının geri kalanını o umutla yaşamak istersin. ancak böyle yaşayabilirsin çünkü. kullandığın operatör de bir yerlerden alır sanki bu ayrılık haberini. gönderdiği kampanya mesajlarını arttırır bir anda. her seferinde onun mesaj attığını sanıp üzül diye. yani anlayacağın operatörün bile senle dalga geçer be sözlük. etrafında ki herkes bir anda yabancılaşır sana. artık tek dostun müziktir. dinlediğin şarkılarda hep ondan bahsedilir nedense. birlikte gittiğiniz basit bi cafeden çıkmazsın hiç. orada yatmak,orada kalkmak,orada ölmek istersin. hayatım dediğin insan bir anda hayatını altüst etmiştir. hiçbir şeyden mutlu olmazsın artık. içtiğin su bile boğazını kurutur. ama sen bunların hiçbirini önemsemezsin. sadece kalbinin çok acımasını önemsersin. çünkü kalbin gerçekten de çok acır be sözlük.
Sana uzaktan bakıyor gözlerim artık
Gönlüm senden geçmez
Bana döndü hep sözlerim
Unutmak o kadar kolay mı sandın?
Ayrılık bana aşktır artık
Dağılmış saçlarım gönlünün yatağına
Uyandırma
Sabah olsun ben giderim
Sen kal rüyamda
Aramak o kadar kolay mı sandın?
Yolların bana aşktır artık
Ah gitmek o kadar kolay mı sandın?
Yolların bana aşktır artık
Sesim bende bir yabancı gibi
Şaşarım
Gönlümün takvimine şiir oldu yüzün
Ararım
Ah bulmak o kadar kolaymı sandın?
Aramak bana aşktır artık...
az önce yaşamış olduğum durum. hayatım boyunca hiçbir durum beni bu kadar sarsmamıştı. allah kimseye yaşatmasın. en kötüsü de ne biliyor musun? karşında onun ağlaması ve senin hiçbir şey yapamaman. sevdiğin halde yapamaman. buna cesaretinin olmaması. elin kolun bağlı. hiçbir şey söylemeden ağlayarak gidiyor. dedikleri gibi gerçekten gidiş, kalana koyuyor. o gidince her şey bitti. tek kalan şey, önümdeki sigara ve içki şişesi.
kolay değildir elbet, elbet acıtır kalan da üzülür giden de hele bir zaman geçsin dersin, geçer ki ne geçer, anlar da geçer yıllar da, belki bir sokak hatırlatır onu belki bir kelime sağır olur bedenin büsbütün inlersin, belki de hatiralarindaki en güzel yeri bir zamanlar süslemiş şimdi ise eserinden toz parçası kalmamışdir ayrılık işte en çok da hatırlatır seni be hatırlatır çık git içimden çık git dersin, dersin...
Bu gibi şeyleri yaptıran bir illettir ayrılık bu yüzden ne sevin ne sevilin dedirtendir.
