ateizm cesarettir. bazı müslüman geçinenlerin 11 ay içiyorum ramazanda içmiyorum demesine karşıdır.müslümanım ama 5 vakit namaz kılmıyorum cuma namazlarıma gitmiyorum diyen müslümanlara karşı bi haykırıştır. haa burda anektodtur sevgili yazar vbe okurlar:: ben ateist halimle kur'an-ı kerimi 5 incili 3 defa okumuş insanım ama kimse kusura bakmasın Türkiye nin bir çok çoğunluğunun sadece lafta müslüman olduğuna inanıyorum.. (bkz: sevgiler)
politeizm'den monoteizm'e geçişi bir evrim sürecine benzetirsek, diyor ki ibn warraq; "bir sonraki aşama ateizmdir". (edip sharabi hatırlattı sağolsun)
eğlenceli ve düz bir mantık, buna katılıyorum. ancak aşırı düz bir mantık olması nedeniyle esas görüşüme geçmekten çekinmiyorum: yarın tekrar birden çok tanrı gerekirse, insanlar da ona geçecektir. yani dünyaya bir bomba düşer de, iletişim, ulaşım, vs. gibi "küresel" yeteneklerden yoksunlaşılırsa, bu bile olabilir.
yani esasen dini inanışlar da bir çeşit serbest piyasaya dahildir. evrim kuralları rahat çalışır, tersine de gidilebilir: birileri kar ettikçe.
fakat burada yeni ve yoğunlukta olan dinlerin acımasız bir tekeli söz konusu. bunu kırmak çok zaman alacak. kırıldığında da evet, ateizm yüksek bir özgürlük simgesi olarak benimsenecek, fakat özgürlüğü istemeyen kesim kendilerine yeni ve çok çeşitli yollar çizecek.
man made god
yani insan tanriyi yaratti seklinde dusunurler genelde.
Gunumuzde sayilari gayet fazladir.
Cunku ger gecen gun bilim gelismekte ve dinin tanimlayamadigi seyler aciga cikmaktadir.
Kutsal kitaplar her gun kendilerini curutmektedir. (bkz: darwin in evrim teorisinin kanitlanmasi)Eh madem tanri gibi kutsal ve yuce bir varligin gonderdigi kitabin kusursuz olmasi gerekmez mi?
Kendilerine bu tarz sorular sorabilirler , gunumuz tabularini asmislardir.
Ayrica Ateizm ve ateistler tanrinin varligi ile tartismalari yersiz bulur.
(Ateizm tanrinin olmadigina inanmaktir oyleyse bir inanctir gibi )
Cunku olmayan birseyin yokluguna dair kanit aramak yersizdir.
asil kanit armasi gereken Olmayan bir seyin var oldugunu idda eden insanlardir. (bkz: teizm)
temeli ne doğa üstü güçlerin varlığına inanmamaya ne de doğa üstü güçlerin yokluğuna inanmaya dayanır. bunun aksinden güzel bir ilkokul şakası çıkar başka bir şey değil. madem öyle ben söylim bari temeli neye dayanır: akıl!
her insan dinsiz ve inançsız doğar, yaşadığı çevre gereği belirli bir yaşa geldiğinde bir bakar ki, saçma sapan korkuları ve inançları vardır. hem de öyle bir inanç ve korku ki aksini düşünmesi bile olmayan bir başka yerde çekeceği, yine olmayan çeşitli acayip ve sadistik cezalara sebebiyet verebilmektedir.
yetiştirilmek istenen gençlik, dinden ve saçma sapan yargılardan bağımsız olarak yetiştirilirse ki bu herhangi dine mensup insanların yapmasının imkansız olacağı bir durumdur, varacağınız sonuç çok basittir: aklı ön plana koyan, bilime inanan, dinlerin neden ve nasıl çıktığı bilincinde bir ateistle karşılaşırsınız.. bu arada neden mümkün değildir herhangi bir dine mensup kişinin bahsettiğim gibi bir yetiştirme tarzına sahip olması ? şundandır : schopenhauer!
"Dinin üstünlüğünün kaynağı; doktrinlerini çocukluğun körpe çağında zihne kazıma, dolayısıyla neredeyse doğuştan gelen fikirler gibi görünmelerini sağlama şeklindeki paha biçilmez ayrıcalıktır!"
Avrupa'daki ateizm atheos kelimesini türeten eski Yunanlılara dayanıyor. Hatta eski Yunan'da Sokrates ateist olmaktan suçlu bulunmuş ve zehirlenmişti. Felsefi bir sistem olarak Ateizm ilk 17.yy'da kök salmaya başladı. Dini yalanlardan ibaret diye dışlayan ingiliz felsefeci Thomas Hobbes Fransa'ya kaçmıştı. Voltaire ve diğer Fransız düşünürler de, birçoğu kısmen Tanrı'nın varlığını reddetmese de, büyük bir istekle davaları için mücadele etmişlerdi. Daha sonraları ise Sovyetler Birliği ateizmi devlet felsefesi olarak yasal hale getirdi.
inanç değil, sadece tanrının reddedilmesidir. dünya'yı yorumlama şekli, ideolojik görüşü ya da karakteri birbirinden cok farkli insanlar sadece tanrıya inanmayarakta ateist başlığında birleşebilirler. ateizmin herhangi bir dayatması, kriteri, dogması ya da kuralları yoktur. tanrı ve tanrıların varlığının reddedilmesinden ibarettir. ateizmin teizm üzerinde kurduğu egemenlik ve üstünlüğü hazmedemeyenler tarafından illa ki inanç, yani ateizminde teistik bir şey olduğu hususunda ısrar sözkonusudur. geri kalanı teist kesmin kıt kanaat aklıyla kendince entel takılıp kelime oyunlarıyla üste çıkma çabasından başka bir şey değildir.
Ateizm kelimesi Yunanca da "Tanrı" anlamına gelen "Theos"tan türemiştir. Bu kelimeden de "Tanrı inancına sahip olmak" ya da "Tanrı'ya inanmak" anlamına gelen theism anlayışı ortaya çıkmıştır. Ateizm kelimesi de ingilizce "theism" kelimesinin başına "a" ön takısının eklenmiş hali olup Türkçede "tanrı tanımazlık" anlamına gelmektedir.
inançsızlık denilince hemen akla ateizm gelmemelidir. Mesela insanların çoğu inanç sahibi ve bir dine mensup olmasına rağmen diğer dinleri reddetmektedirler. Diğerleri de aynı şekilde davranmakta, sadece kendi anlayışlarını savunarak karşısındaki inanışları yanlışlamaya çalışmaktadırlar.
Felsefe tarihinde dindar olmadığı halde Tanrı inancına sahip olan düşünürler de bulunmaktadır. Buna karşın günümüzde çok sık rastlandığı gibi özellikle Batı dünyasında görünüşte dindar olduğu halde gerçekte Tanrıya inanmayan pek çok kişi vardır. Bu durum gerek teizmin ve gerekse ateizmin tanımlanmasında birtakım güçlüklerin bulunduğunu göstermektedir.
Tanrı'nın varlığına inanan ve bu inancını da ifade eden kişiye mümin denmektedir. Böyle bir Tanrı kavramına inanmayan kişiye ise ateist denmektedir. Yani bir anlamda ateist, ilâhi dinlerin ifade ettiği biçimde, varlığının öncesi veya sonrası bulunmayan, evreni yaratan ve yasalarını belirleyen, irade ve kişilik sahibi olan, her şeyi yapma, bilme ve görme kudretinde bulunan, insanlara hayatı bahşeden bir varlığa inanmayan kişidir.
Diğer bir deyişle ateist, hem düşünce seviyesinde hem de günlük yaşantısında söz konusu Tanrının varlığını reddeden bununla birlikte peygamberi ve ahiret inançlarını da kabul etmeyen kişidir.
Ateizmin Çeşitleri
Tanrı inancını kabul etmeyen ateistler de dindarlar gibi kendi aralarında farklı gruplara ayrılmışlar ya da en azından aynı sonuca varsalar da ateizmi farklı yorumlamışlardır. Dolayısıyla bir tek ateizm tanımından söz etmek de doğru olmayacaktır.
Mutlak Ateizm
Bazı ateistlere göre "ateizm" Tanrıyı reddetmekten öte, zihinde Tanrı fikrine sahip olmamak demektir. Bu anlayışa göre insan doğuştan Tanrı kavramına sahip olmadığı için reddedecek bir şeyi de bulunmamaktadır. Bu tür bir ateizm, mutlak ateizm olarak tanımlanmış ve taraftarlarına da mutlak ateist denmiştir. Bu anlayışı savunanların arasında Baron D.Holbach (1723-1789) ve Charles Bradlaugh gibi düşünürler bulunmaktadır.
Teorik Ateizm
Ateizmin birinci yaklaşımından biraz farklı olarak "Tanrı'nın varlığını reddetmek" şeklinde de tanımlanmıştır. Aslında ateizm denilince akla bu tanım gelmektedir. Felsefede önemli olan ve Tanrı inancına ağır eleştiriler yönelten ateizm biçimi de budur. Yani düşünerek tartışarak zihni bir çabayla Tanrının varlığını reddetmek ve ilgili iddiaları çürütmeye çalışmaktır.
Teorik ateizm de denen bu anlayış doğrultusunda dindarların iddiaları ve Tanrı'nın varlığı lehinde getirdikleri kanıtlar eleştiri konusu olmuş, bu süreçte Tanrı'nın varlığını çürütmeye yönelik karşı tezler ileri sürülmüştür.
Teorik ateizmde Tanrı'nın varlığı inkâr edilmekle kalınmamış, bu kavramla ilgili olarak gündeme gelen mucize, vahiy, peygamberlik, kutsal kitap, ölümsüzlük ve ahiret hayatı gibi inançlar da eleştirilmiş ve reddedilmiştir. Ayrıca bu tür bir ateizmde sadece teistik Tanrı kavramı hedef alınmamış, bunun yanı sıra mistik, mitolojik, transandantal (aşkın) veya antropomorfik anlayışlarla, panteizm ve deizm gibi, bir şekilde Tanrı inancına yer veren diğer ekoller de reddedilmiştir.
Pratik Ateizm
"Sanki Tanrı yokmuş gibi yaşamak" veya "Tanrı'yı günlük yaşama sokmamak" biçiminde tanımlanmıştır. Bu tür bir ateizmde kişi daha ziyade günlük yaşamındaki tavır ve davranışlarıyla, hayat tarzı, ilke ve alışkanlıklarıyla, Tanrı'sız bir dünya ve Tanrı'sız bir yaşam kurmayı istemektedir. Bunun yanında Tanrıyla alakalı olarak en ufak bir şey düşünmemekte, kendini dinden, ibadetlerden ve bunlarla ilgili törenlerden de uzak tutmaya çalışmaktadır. Pratik ateizm anlayışında Tanrı'nın teorik tartışmalarla reddedilmesi ikinci planda kalmaktadır.
Felsefede ki temsilcileri arasında L. A. Feuerbach (1804-1872), F. Nietzsche (1844-1900), S. Freud (1856-1940) ve K. Marx (1818-1883) gibi ünlü düşünürler de bulunmaktadır.
ilgisizlerin Ateizmi
Bir kısım düşünürler, Tanrı'nın varlığını veya yokluğunu tartışma konusu yapmadan, bu konulara uzak durmayı tercih etmişlerdir. Bu tür ateistlere göre insan, sadece varolanla yetinmeli, görünen alemin ötesine ilgi duymamalıdır. Dolayısıyla dünyanın ötesindeki herhangi bir varlık hakkında olumlu ya da olumsuz bir yargıda bulunmaya ya da konuşmaya çalışmak anlamsız bir iş yapmak olacaktır.
bir gün ateistin biri ormanda dolanmaktaymış...bu eleman ormanda takılırken arkasından bir ayı kovalamaya başlamış...aradaki mesafe gittikçe kısalmış kısalmış kısalmış...son çare olarak eleman allah diye bağırmış...zaman donmuş ve gökyüzünden bir melek inmiş...elemana "noldu tutuştun dimi şimdi allah diyorsun, gel dön bu yoldan imanlı ol seni kurtarayım demiş"...elemanda "bana değilde arkamdaki ayıya biraz iman ver, şimdi döneklik yapmayayım ben, hem millet ne der" demiş..."iyi veririm" "benden günah gitti sen istedin bunu" demiş melek...melek ortadan kaybolmuş...ve zaman tekrar akmaya başlamış...ve olan olmuş ayı pençesiyle elemanı devirmiş vee "allahım senin rızanla orucumu tuttum senin rızanla bozuyorum demiş" *
60 yıl sonra yok olacagını hazmedemeyen zihniyetin elestirdigi sey.
ustelik dindar zihniyeti de acıkca ortaya koyar. defalarca dedigim ve defalarca tekrarlayacagım gibi, dindar olmak narsist bir anlayıs gerektirir.
-beeeen oneeemliiyiiiim tamammmııı? yok olmıcaaam. yok olmaaaam beeeen. superim cunkuuuuu. tanrım oyle soyluyoooo!!! ay siz ateistler cok eziksünüüz. yok olacagınızııı naasssıll kabul edebülürsünüüüüüz!!!
