cinlere, şeytana, perilere ve de ''cihad'' karşılığında vaad edilen ''göğüsleri yeni tomurcuklanmış kız cocukları ile'' ilişkiye girileceğine inanmamak,
musa'nın bir el işaretiyle kızıldeniz'i yarması,
12 yaşında bir çocuk olan meryem'in ''ruh''tan hamile kalarak isa'yı dünyaya getirmesi,
kuran'da sıkca adı geçen şeytan'ın ezan sesini duyunca ''zart'' diye yellenecek bir varlık olması... gibi hikayeleri mantık dışı bulmaktır.
bir nevi hastalıktır. tanrının varlığını çorbanın içindeki tuz olarak algılarsak, ateist anca grip olmup, koku duyusunu kaybetmiş bir hasta olarak düşünebilir. burun koklamadıktan sonra tuzun tadını almak imkansızdır. kalp hissetmedikten sonra o'na ulaşmak mümkün değildir.
ne olduğu anlaşılamamış durumdur. şizofrenler de zaten hastayım demez, bütün saçmalamaları onların anca ve anca kendi görüşleridir. lakin kazın ayağı öyle değil. böyle.
hakkında çok fazla kafa yorulacak bir düşünce biçimi olamamasına rağmen, benimsemeyenlerin benimseyenlerden çok konuştukları, kafa yordukları hede. galiba bunu bu hale getiren de kendini aydın sanan denyoların laiklikle karıştırmaları, sağda solda populer olmak için dillendirmeleridir. bakalım diğer tarafa gittikleri, yaradanla karşılaştıkları zaman ne diyecekler?
Yüz sene veya bin sene önce neredeysek,ne hissediyorsak ;yüz sene,bin sene sonra ordayız ve aynı şeyleri hissediyor olacağız.
Gerçeğinin soğuk ve korkutucu hissiyatını anlamaktır.Ne ilimdir,ne bir bilgi;ne karşıtlıktır,ne bir duruş(politik ateizm bambaşka birşeydir karıştırmamak lazım).Sonrasızlığa inanmak,gerçek inananlar açısından yalnızca acınacak bir durum olarak algılanabilir.
bana zamanında bir arkadaşımın sorduğu soruyu hatırlatması suretiyle epeyce geniş boyutlara ulaştığından şahsımda, ve dahi insanda şüphe bırakmayan kavram. şöyleydi arkadaşımın sorusu:
"olm dissection section'in olumsuzu mu oluyor?"
gavur tabir eder ya "point of wiev" diye; noktamizi da belirlediysek sorabiliriz:
ateizm (bkz: gayri müslim) gibi bişey mi oluyor bu durumda?
ve ateistlerin içindeki korkunç bosluğu düşünün öylesine bir boşluk ki her şeyi yutuyor.
yeteri kadar kapsayıcı olduğunu düşünmediğim kavram.
şöyle ki:
ateizm, tanrı'nın varlığına inanmamak, yani tanrı yok demek.
peki şöyle düşünen adamın durumunu açıklayan kavram nedir:
1)agnostik, yani tanrı var yok bilemeyiz diyor.
2)tanrı yoksa "sktir et zaten" diyor.
3)beri yandan tanrı varsa bile "şeyimden aşşağa kasımpaşa, gitsin adam olsun öyle gelsin" diyor.
çocukken sahip olduğum düşüncenin bir alt versiyonu. evet öyle.
eskiden allah yok mu acaba? lan varsa niye görünmüyor? diye sorular sorardım kendime ve cevabını kendi içimde arardım. engin düşüncelerim sonucunda şu kanıya varmıştım: bu dünya yalnızca benim hayal ürünüm ve ben dünyayı sanal bir joystickle bilinçsiz olarak yönlendiriyorum*. düşüncelerimin türevini aldığım zaman sonuç hep karanlıktı. o karanlık içerisinde beliren tek tük simalar vardı. kimdi bunlar? benim oyunuma ortak olmak isteyen başkaları mıydı?... çocuk aklı işte
"tanrısızlık" ateizmin bir parçası mıdır bilmiyorum. ama ateizm, tanrının varlığına inanmamak şeklinde kabul gördüğü için bence ondan ayrılır. hatta bu kavramı ben bile uydurmuş olabilirim.
(bkz: tanrısızlık)
dinlerle ya da dincilerle tartısma icinde olan-reddeden bir "izm".
bunun bir de "agnostisizm" diye bir versiyonu vardır,o tartısmaya girmeye bile usenir. gercek butun bunların dısındadır ve olan biteni seyreder, arada gulumser.
insanları avutmayan, onlara bu dünya'dan sonrası için değil hayatları için şans veren, onlara güvenen ve onları şeytan'ın meleğin elinde oyuncak etmeyen, cennet'i bu dünya'da bulmalarını öğütleyen düşünce.
" tanrı yadsımasıyla ateizm, aynı zamanda da insanın en kuvvetli onanması, insan sayesinde de hayatın, amacın ve güzelliğin ebediyen onanmasıdır." emma goldman
bir dindir. kimse kusura bakmasın ama öyledir. şimdi herhangi bir dine saldırmak ateistlere ya da ateizme ne kazandırır onu anlayamadım ben.
sen bir tanrıtanımazsın dostum, köküne kadar özgürsün. dinlere inanan insanlara göre ayrıcalıklısın madem niye iki lafından biri allah öbürü kitap. bir de ben hiç hristiyanlığa ya da yahudiliğe saldıran ateist görmedim nedense. ben psikopatım galiba.
zaten iq düzeyin çok yüksek ilahi emir denen saçmalıkların senin üzerinde bir bağlayıcılığı olmadığını ben değil sen söylüyorsun. e o zaman neden tanrının aslında bir saçmalıktan ibaret olduğunu insanlara kabul ettirmek gibi bir derdin var. git kelebek avla, piknik yap, güneşlen, denize gir, seks yap kafana göre takıl. insanda bir merak oluşuyor sen böyle tanrı da tanrı deyince acaba bu ibne kendi kendini ikna etmek için sürekli bir atraksiyon halinde mi diye.
vallaha ben müslümanım bir ateist kadar allah dememişimdir bugüne kadar. allahım sen affet ya rab. bu nedir ya?
tanrı nedir? gerçekten var mı?
insanlar başını kapatmadığı için cehennemde yanacaklar mı?
kadınların suçu ne?
niye kadınlar erkekler tahrik olmasın diye bol şeyler giymek, saçını kapatmak zorunda?
yoksa tanrı erkek mi?
o yüzden mi erkeklerden yana?
niye kadınlarda zar var da erkeklerde öyle bir şey yok?
tanrı kadınlara güvenmiyor mu?
bu sorularla çok fazla boğuştum yıllarca. inanç sadece namaz kılıp oruç tutmak mı? ya da bayanlar için başını örtmek mi? başını örtmeyen kadınlar inançsız mı demek oluyor?
inancın tanımı bu olmamalı diye düşünüyorum. alkol kullanıyorsam cehennemde yanacak mıyım? kendi evimde, tek başıma ya da fark etmez herhangi başka kişilerle kimseye zarar vermeden içiyorsam benim ne günahım var? kime ne yapıyorum da günahkarım?
kimi insanlar doğarken zengin doğuyorlar. kimileri ise fakir doğuyor. bu fakir, ölmemek, karnını doyurmak için hırsızlık yaptığında günahkar mı? onun suçu ne? buradaki adaletsizlik değil mi? diğeri zaten zengin, bir şey çalmaya ihtiyacı zaten yok. arasındaki statü farkı niye? ikisi de öldüğünde bunlar da göz önünde tutulacak mı?
başı kapalı olup içi kötü olan bir sürü insan var. ama açık giyinip çok saf, temiz kalpli olan insanlar da var.
hangisi daha günahkar?
insanlar cehennemde yanmamak için mi ibadet ediyor? ki bence %90 kesim öyle.
cehennem korkusu değil mi bu?
bu bir çıkar ilişkisi değil mi? ben sana ibadet edeyim, sen beni cennete al.
tanrı insanları niye çıkar ilişkisine teşvik ediyor? herkesi serbest bıraksaydı, hiç bir kural koymasaydı, herkesin yaşam şekline ve kalitesine göre, hiç bir baskı oluşturmadan onları kendi halleriyle değerlendirmesi daha objektif ve adil olmaz mıydı?
niye bazı insanlar doksan yaşına kadar yaşıyor da bazıları daha altı yaşında ölüyor?
çocuklar ölünce direkt cennete gidiyorlarsa, o adamın doksan yaşına kadar yaşayıp (belki de) günahkar olması, ne kadar adil? o yaşına kadar çok kötü günler geçirip, acı çekip niye hala cehenneme gidebiliyor? bu ne tür bir ceza?
diğeri niye altı yaşında ölüp hemen cennete gidebiliyor? ya da hayattan alabileceği zevkleri niye yaşayamıyor?
bu ne kadar adil?
ben şu anda rahat bir hayat sürüp keyfime bakarken, afrikalı çocukların suçu ne?
onlar hırsızlık yapınca cehenneme mi gidecekler?
onların afrikada yaşamasına sebep olan tanrı, bu konuda ne kadar adil?
ben, başımı kapatmıyorum diye, beni sokakta gören kaç erkek tahrik olur sizce?
bir şeyi ne kadar kısıtlarsanız, o şeye o kadar aç yetişmezler mi insanlar?
saç telinden tahrik olan kaç erkek vardır?
eğer tanrının koyduğu kurallardan birisi de ellerin kapalı olması gerektiği olsaydı, bir erkek bir bayanın elini görünce de tahrik olmaz mıydı?
bu kadar sınırlamalardan sonra, insanlar cinselliğe daha aç yetişmezler mi?
bazı tesettürlü kardeşlerimiz, imam nikahı kıyıp her hafta başka bir adamla birlikte de olabiliyorlar. sonuçta günah mı dinimizce? hayır. niye? çünkü imam nikahı var arada. peki kendi bekaretini sevdiği kişiye veren bir kız mı günahkar?
bekaret, iki bacak arasında mıdır?
bu, tanrıyı kandırmaya çalışmak değil mi?
peki tanrı kandırılır mı?
dünyanın bu adaletsizliğinde, sizce kim günahkar? bunu kim, nasıl ölçüp biçmeli ki adil bir sonuca varabilsin?
tanrı kendisini yargılayabilir mi?
bu adaletsizliklerden dolayı kendisini sorgulayabilir mi?
bir insan düşünelim. tanrı nın kurallarına harfi harfine uyan bir bayan olsun bu kişi. zekat vermiş, tesettürlü, hacca gitmiş, namazını hiç aksatmamış vs. vs. bu bayan, öldüğü zaman tanrı nın ona "tamam sen günahkar değilsin, cennete gideceksin" diyeceğinden emin misiniz?
veya tanrı nın "ben sana bir akıl verdim. ama sen hiçbir şeyi irdelemeden harfi harfine yaptın. düşünmedin hangisi mantıklı hangisi mantıksız diye. sadece çıkar ilişkisi için bütün emirlerime uydun. sadece cennete gidebilmek için" demeyeceğinden kim emin olabilir?
affınıza sığınarak yazdım tüm bunları. şimdi yorumu size bırakıyorum. sizce ben ateist miyim? ya da ateist değilsem tanrı ya niye isyan ediyorum? tüm bunların sorumlusu kim?
