Bazı insanlar tanıyorum erken boşalma yada orgazm olamama sorunu olduğu için bunun üzerini örtüp egolarını savunup korumak amacıyla kendilerini böyle tanımlıyolar ve kendilerinide psikolojik anlamda kandırıp rahatlatmaya çalışıyolar şüphesiz..
Sanırım benim içinde olduğum durum. Hiçbir şekilde cinsellikten yana hoşuma giden bir şey yok. Böyle bekar kalayım sonra huzurevi sonra ölüm. Bir garip durum.
ister kadın olsun ister erkek herhangi bir fiziki etkileşimden hoşlanmıyorum.Özellikle sürekli hırpalandıktan sonra hayır olmaz.Şimdi artık aşka dair heves de kalmadı içimde.Ama ruhumu tedavi edeceğim dünya döndükçe.Hoşuma gitmiyor valla cinsellik ve türevleri.Bunlar evet güzel şeyler.Merhameti ve sevgiyi öğrenir insanoğlu.Ama cinselliğe her zaman soğuk baktım.Hele ki sevilmeyenle ise iğrenç.Sevilenle olan iğrenç olmaz.Sevilmeyen insanı kusturur gördükçe.Allah sevdiklerimizi versin ne diyeyim.
Sanırım bir senedir olduğum yönelimdir ya da ne deniyorsa.
Ne kadar güzel veya çekici olursa olsun karşı cinsten birini amiyane tabirle kesmeyi bırak cinsel olarak ilgi bile duyamadım, zaten reddedilmek, hislerine karşılık bulamamak, tanışıp konuşma konusunda tam bir embesil olduğumdan açılamamak, friendzone 'a düşmek gibi şeyler yüzünden birine karşı bir şey hissettiğimde bile içe ata ata birinden hoşlanamaz olmuştum, kimsenin benden veya kendim birinden hoşlanabileceğine dair bir inancım kalmadı o da ayrı konu, ve bunu ilk hissettiğimde depresyondaydım 'kesin ondandır ya' diyordum o durumdan kurtulunca da bir şey değişmediğini fark edip ve o sıralarda takıldığım kızla her seks yapmak istediğimizde problem yaşayıp viagra kullanmak zorunda kalınca da hoş o seksten zerre keyif alamamıştım 'acaba yetersiz beslenme ve aşırı kilo verme kaynaklı hormonları mı bok ettim ?' diye sorguladım ama eğer öyleyse bile bana engel olabilecek bir dürtüden kurtulmuş oldum berbat ilişki geçmişi olan beceriksiz salağın tekiydim bitti gitti işte gözüyle bakıyorum bu da sanırım hayatta olumlu bakabildiğim ilk şey olsa gerek.
Bir zaman sonra insan farkına varıyor sadece..
Beni kimse sevmeyecek,hiç kimsenin en büyük aşığı veya herhangi bir şekilde sevdiği kişi olamayacağım-karşı cins için tabii-
Aseksüel olmak değil bunun farkına varmak insana koyuyor aslında.
Ben yaklaşık 1 sene önce farkettim bunu...Uzun zamandır sevdiğim kişiye açılınca kızın değişik bahaneleri yüzünden. Tabii bu ilk kız değildi. Daha öncesinde çok fazla başarısız girişimim vardı.Artık bu olacak,ha oldu olacak derken derken farkettim ki olmayacak. Kıza sordum gerçekten cevap ver bahane verme neden olmaz dedim. Kız saydı şöylesin böylesin. Bunları düzeltme şansım yok çünkü %90ı değiştirilemeyecek şeylerden oluşuyordu.
Usulca tamam dedim. 1 hafta 2 hafta hatırlamıyorum düşündüm. Tabii bu süre zarfında kız sürekli üzgünüm üzgünüm diyordu ama artık cevap vermeyince bırakmıştı. Düşündüm kendi kendime bu kız ortalama bir kız mı - evet, kızların görüşü aşağı yukarı böyle mi -evet, o zaman hiçbir zaman bir kız tarafından sevilmeyeceğim karşılıksız olarak.
Zaten bundan sonra biri sevse de ya da sevdiğini söylese de inanacağımı sanmıyorum çünkü herhangi bir umut ve inancım kalmadı.
Bu kadar ümitsizken durum neden daha fazla uğraşayım ki dedim kendi kendime. Bir makam sahibi olurum. itüden mezum bir mühendis olacağım zaten birkaç seneye.Ailemle zaman geçiririm. Belki bir evcil hayvan alırım ve bu şekilde yaşarım. Düşündüm de benim herhangi bir karşı cins tarafından sevilmek amacım değilmiş. Bu sadece bana dayatılan bir şey gibiymiş.
Pardon sözlük başınızı ağrıttım.
Malum insan anonim olunca kendini daha iyi ifade edebiliyor
