çok küfür eder benim canım anneannem. 17 yaşında evlenmiş , en küçüğü 9 aylık , en büyüğü 10 yaşında olan 4 yavrusuyla dul kalmış. ne okuması var ne yazması. zaten döverlermiş , sinir hastası olmuş. evlerini ellerinden almışlar kocasının kardeşleri. sonra tekel e girmiş çalışmak için. tek kızı var o da 10 yaşında varmış yokmuş o yemek yaparmış. tam herşey yoluna gircek , bu sefer kendi kardeşleri düşman olmuş. sinirlenmiş , içine atmış "ben aslında yanlız gibi görünürdüm ama değildim . benim allah ım vardı" der bana hep. yememiş , içmemiş para biriktirmiş şimdi 3 dairesi var. kardeşleri ne zaman götü sıkışsa hemen ablalarına gelirler. 65 yaşından sonra azmetti kuran okumayı öğrendi.işte öyle benim anneannem.
çok seversin onu, annenden çok, canından da çok. melektir. hiç sana kızdığını görmezsin. senin iyiliğin için uğraşır hep. hiç yüzünü asık görmemişsindir. hasta olur iyiyim der ameliyat olur bir şey değildi geçti farketmedim bile der, yaşadığı acılara çektiği çileli günlere rağmen hayatı tozpembe görür. aslında görmez. sen hayatı sev diye, korkma diye ,güçlü ol diyedir bütün o maskesi aslında. hep yanında olacak sanırsın. bir sabah kalkarsın sana hasta olduğunu söylerler gidersin evine ev kalabalık fakat o yok öldü derler inanmazsın her yerde ararsın. ve görürsün onu son kez sarılırsın öpmek istersin buz gibidir teni o seni sarmaz. o zaman seni her zaman öpen melek öpmeyecek sarmayacak anlarsın. kaçarsın ordan. özlersin.özlenir.
genelde pamuk yumuşuklağında elleri, yanakları, gıdıkları * olan, beyaz saçları yemenilerinin altında tel tel dökülen, geceleri yatarken çıkardıkları takma dişleriyle arada bir ürküten, her sözcüğe dönmeyen dilleriyle yüzümüzde gülücükler açtıran, canların canı, saygıların sevgilerin insanıdır onlar. şahsen doyamadım kendilerine ben, güzel günlerimizi göremeden ayrıldı aramızdan. ruhu şad olsun.
yoğun bakım, bir biz doya doya bakamıyoruz sana söz verdim sana iyi olacaksın diye bana güven diye ama bugün bende korkmaya başladım anneanne, iki koca gündür göz göze gelemedik beni çok özledin ama gelmiyorum beni affet anneanne, hep yanındayım gece dua ediyorum ruhumun yanına gitmesi için rüyamda seni görmek için hadi dayan anneanne.
bacağı kesildiği içi ömrünün son 2 yılını yatakta geçirmek zorunda kalan, yengemler uyumaya gidince gizli gizli beni odasına çağırıp saçlarımı severken " hadi bana sevgilini anlat" diyen, beni çok erken bırakıp giden, izin vermediğimiz halde zorla oruç tutmaya kalkan sahurdan sahurdan sora su isteyince "oruçlusun ya anneanne" diyince "aaa o kadar da değil canım hasta kadın bi bardak su da mı içemicek" cevabını veren, dünyanın en komik, dünyanın en pembe beyaz, dünuanın en merhametli, dünyanın en nur yüzlü anasıdır...
hayatımın kadını, senelerce anne dediğim insan. yeri geldiği zaman nasihat verir bol bol, yeri geldiği zaman kazık kadar olan beni yerlere yatırıp gıdıklar, bazen de boynuna sarılıp ağlarım ve boğmaz sorularıyla dinler sessizce. gitme beni bırakıp diyorum ve şekerparelerini özlediğimi söylemek istiyorum güleserime.
+annaanne gel birazda istanbula, bende kal.
-yok be uşaam. burada torunların okula, işe gidiş gelişlerini görüyorum.vakit geçiyor. sıkılırım ben orada.
seni delikız. doymayacağımı bildiğimden çağırırdım hep. o da gelmezdi hep.
annenin annesi. bazen öz anneden anne olandır.
yüzünü gözünü öpesim gelen insan.
sen incecik kemiklerinle dağ gibiydin. volkanlarla patlayarak gittin.
toprağın bol olsun.
senin yüzüne bakıp hep gülümsemeyi alıştırdın bize, şimdi de umutla bakıyoruz yüzüne anane, sen torunlarının herşeyisin ben hep canım sıkılınca bu sözlüğe yazarım şimdi de senin için yazıyorum, sana sarılmayı çok özledim anane. sen 11 gündür uyuyorsun ya her rüyamda yanına koşuyor bu torunun en küçük hali ile. dualarımız seninle.
ağrın olduğunda bana karşı çıkmasaydın hadi anneanne dediğimde razı olsaydın, bana güven dediğimde "tamam oğlum deseydin" belki hep beraber olacaktık bayramda, senin acilde gözgöze geldiğimizde neden bana öyle baktın canım anneannem oysa doktorun bana telefonda "her an vefat edebilir dedi" ben inanmadım canım kuzucum, helallik almaya gönderdiklerinde yanına neden ters köşeye yatırdın torununu o masmavi gözlerinle gözlerime bakıp "evlendiğini görmedim senin" dedin, bu bypass ameliyatı seni şu anda bizden uzak tuttu ama sen 89 yaşında bir mucizesin ve okuttuğun büyüttüğün torunun için en büyük örneksin bu hayatta lütfen torunun için dayan anneanne.
nan niye gittin
ben sıkılınca kimin kucağına yatacağım
canım arada macır pidesi istiyor kim yapacak
sözlerini asla anlamadığım türküleri kim söyleyecek
ben neden büyüdüm
dünya ebene selam.
evi her zaman lavanta, yemek, silinmiş yer kokan kadındır. bütün çocukları evlendirdiği için ev asla dağılmaz, bir bayramda unuttuğunuz eşyayı özenle saklar taa ki diğer bayrama kadar.
gece yattığınızda nevresimlerinde ütü izi olan evdir, candır anneanne evi. olsa da gitsek...
kocası öldüğünde, çocuklarına torunlarına güçlü görünmek için "ben ağlamıyorum yavrum siz de ağlamayın" diyendir, cenaze gününün sonunda bayılan, durup durup burnumu sızlatandır ananem. birçoğumuzunki gibi zor şartlarda yaşamış, çift haneli sayılarla çocuk doğurmuş, kimisini hastalıktan yokluktan toprağa vermek zorunda kalmıştır. şimdi dünyanın yükünü taşıdığımı düşünüp düşünüp delleniyorken ananem düşüyor aklıma. evinde yalnızlığı, çektikleri. senin ta amına koyim kaptan diyorum kendime, siktir git üzülmek için gerçek nedenler bul.
öldükten beş sene sonra ve tahmin edilir ki onlarca sene sonra dahi o sıcacık gülümseyişi, annenizden çok sizi korumaya çalışması, beraber bir arada kalmışsanız geceleri kalkıp üstünüzü örtmesi, hasta olduğunuzda yanınızda değilse günde beş kere araması, yemek yapacaksa kuzum ne istiyorsun deyip gözlerinizin içine gülmesi yavrumum yavrusu deyip yanaklarınızı hiç bir sevgilinin öpemeyeceği kadar içten öpmesi, ve bu entryi girerken dahi ağlatmaya sebep olacak ve asla unutulmayacak, yokluğunun boşluğu doldurulamayacak güzel insan.
