Bugun veda ettigim. Arabaya binene kadar camdan bakan. Yeri geldiginden anneden daha tatli daha sicak ve daha yakin gelen. Her ne olursa olsun kiyamayan. Iki bardagi yikamaniza yoruldunuz sanan ve bu yuzden kendini mahcup hisseden. Mukemmel yemekleriyle bayram ettiren pamuk gibi yumusacik kalpli insan.
Kaybedeli 15 sene oldu. El kadardım kaybettiğim zaman. hala anneanne lafını duydugumda canım yanıyor,gözlerim doluyor,yaralarım deşiliyor yoklugunda dizlerimi çekip 2 büklüm olup ağladığım yegane melek yüzlü, dünyanın en iyi kadını. Yokluğunun içinde açtıgı boşlugu asla dolduramayacagım.
Çok özledim ulan.
uzun zamandır bulaşık makinemiz bozuktu. bulaşıkları elde yıkamak durumundaydık. e anneannem yaşlı olduğu için ihale bana kalıyordu tabii.
yakın zamanda makineyi yaptırdık ve ilk defa bugün deterjan meterjan aldık tekrar bulaşık makinesi devrine geçeceğiz; ben de elde yıkama derdinden kurtulacağım tabii. nasıl sevinçliyim anlatamam.
makineyi yerleştiriyorum, başıma dikildi, o benden de keyifli,
hah köfte seni yırttın artık elde yıkamaktan, ohh kebap valla çayları içelim bardakları da koyarsın sen şimdi minvalinde konuşup duruyor kendimi alemin çakalı gibi hissetmeye başladım. bulaşık işinden yırttım ya sanki köşeyi döndüm. canım anneannem ya. *
çakal. *
canımın yarısıdır..
şu an ki hali ve yarınlarında ki o üzen beklenti, zamanlı zamansız gözleri doldurmaktadır..
hislerimin yaşadığı son insandır..
can'dır..
Genelde zengin çocuklarinin, apartman cocuklarinin, eli topraga degmemis cocuklarin annelerinin annelerine denir. Biz yıllardir ''nene'' diye bildik soyledik.
Ben anneannemi 12 yaşında tanıdım. Dedem olacak herif yıllarca annemi evlatlıktan reddetmisti.. Bu yüzden anneanneme çok geç kaldım. Bir o kadar da çok erken veda ettim... Yeryüzünde meleğin sıfat bulmuş hali gibiydi, çok çekti ama insanlığından bir şey kaybetmemişti. Bilmem bilir misiniz kumuk dilini ama az biraz araya karıştırdığı kumukça ile konuşması hala kulaklarımda. Daha küçüktüm ama korkmadım cansız bedeni yıkanırken ona son kez dokunmak için ben de vardım. "Artık büyüdüm anneanneme güzel yemekler yapabilirim sadece şu üniversiteyi kazanmam lazım sonrasında kaçıp kaçıp yanına gideceğim ve pamuk yanaklarından öpeceğim" derken cansız bedenine son kez dokunma derdine düşmüstüm. Soğuk bir kış günüydü ama yüreğimin yangınından hiçbir şey hissetmiyordum. Daha yeni kavuşmuşken veda vakti erken gelmişti kapımıza... Cenazeni ve o müthiş topluluğun olduğu günü ve normalde hiç umrumda olmayan insanların, seni belki de bir kaç kez görmüş insanların yakarışlarını unutmayacağım. Arkandan sarıldığım yerdeki toprakların kokusu hep sana beni anımsatacak. Ben sana tam anlamı ile hiç veda edemedim güzel yürekli kadın, affet beni kabullenemedim hala gidişini bu yüzden ziyaretini aksatışım... Büyüdüm, bana emanet ettiğim annemin ellerinden tutacak yaşa geldim. Görüyorsan eğer beni ya da duyuyorsan kızını terketmeyeceğim diğer insanlara rağmen tutuyorum ellerinden bil...
olanca eblehliğimle kendi kendime susup otururken tatlı tatlı gülümseyerek beni izleyen, onlarca yıla rağmen hala güzel olan kadın. yahu neyime o kadar sevgi dolu bakıyor tövbeler olsun. ben olsam bakmam öyle.
bir de biraz delifişek birisi. harçlık verir, almayınca sütyene sıkıştırır. zorba ve tatlı.
Anneanne evini düşünmek, Habibe'yi bir kere daha sevme nedenidir; rahmet dileyip.
Ve, ölü yüzünü öpüp, yanından çıkınca bir kaldırıma oturup, hıçkıra hıçkıra ağlama nedenidir.
ilk defa, yitirdiğinle, bir daha buluşamayacağını anlamaktır. Yok oluşun acısını, etinde kemiğinde hissetmektir.
Gözyaşlarım, en az bir fatihadır be anneanne.
Sen bana hep, bana fatiha okuma, yad et beni derdin.
Seni yad etmemek ne mümkün anneanne... Bana sen gittikten sonra, kimse bir daha nar getirmedi.
O kadar aşağılık insanım ki, hala nar düşünüyorum.
Bil ki anneanne, sen gittikten sonra hala nar yemedim.
Torun bu, anneanne. Toplak bu.
Sen hep, geride kalanlardan bir toplak olmaz derdin.
Olmadık anneanne, olamadık.
Bu kadarım anneanne...
Rahmetin bol olsun anneannem.
Belki Gülnihal benden çok sevmiştir seni, inşallah öyledir.
Anneanne, bakma sen bana, söylediklerime.
Ben de az sevmedim seni, be anneannem...
Senle hep, senin istediğin gibi konuşmak istedim de.
Bendeki macır ağzı da, bu kadar be anneannem.
N'eylesem olmuyor. Affet!..
Burada eksilenmeden, artılanmadan yazılacak bir ortam yok mu? manyaklara teslim olmak zorunda mıyız? Neyi eksiledin manyak, neyi?
Anana küfretmediğimi mi eksiledin?
Anana küfretmedim, babana da... Yuuuuuuuuuuuhhhhhhhhhhhhh!
