ömrü hayatım boyunca görebileceğim en görkemli insandır. minik olsun olmasın o görkemi değildir ki görünüşünde. sana sinirlense de kızamadığı anları unutmak ne mümkün?! her dediği çıkar da her öğrettiği işe yarar mı, öyle kesin!
yok mu o kokusu, o her şey oluveren koku..
en çok özlenen her zaman.
''hep nemli miydi gözlerin, saçların kırlı?''
değildi elbet!
pamuğum, yumuşağım. aslolan ne az şey kaldı...
iyidir, sevilesidir ama bazen insanı delirtir. olsun o yeterki hep yanımda olsun.
--
sabahın köründe hazırlanıp evden çıkmam gerektiği anda yapıcağını yapar.
saat: 05:45
son hazırlıkları yapmaktayımdır. çıkıcam artık evden. anne: -rahat yatağının içinde- malefizz.
evin bi ucundan diğer ucuna gidip anneme ulaşırım. malefiz: efendim??? -ne var!!- anne: daha gitmedin mi? geç kalıcaksın... ahhh ahh biz sizin gibimiydik!...
--
ayakkabımı giymişimdir ve yine anda yapıcağını yapar.
saat: 07:00 anne: -rahat yatağının içinde- malefizz.
iki saat giydiğim ayakkabıyı çıkartır, evin bi ucundan diğer ucuna gidip anneme ulaşırım. malefiz: evet??? -ne var!!- anne: dikkat et kendine.
artık duymuyomuş gibi yapıyorum. daha çok bağırırsa da seni duymuyorum diyip çekip gidiyorum. yoruldum artık napim?*
pınar süt reklamında harika şarkıyı ve sözlerini aklıma getirmiştir kendisi.
annedir yüreği fazla dayanamaz
herkes bıksa benden annem bana doymaz
öper besler beni unutur kalbinde
annem burda olsun
bana bişey olmaz
hergün bakar bana
kusurumu görmez
günler gece olsa
o ışığı sönmez
ellerim büyüdü avuçlarında bi tek annem olsun bana bişey olmaz
dünyanın en büyük vazifesini yapan insanlar. benimkiyse sözünü geçiremediği anladığı günden beri bir acayip oldu. 3 ayda bir ferman çıkarıyor seve seve uyuyorsun o zaman. bir garip vesselam...
