Şu hayatta beni susturabilen ve kandırabilen tek canlı!
Niye hep annelerin dediği oluyor yaaa? diye isyan etmeme sebep olan tek tür.
Sözlerine karşı çıkılınca başınıza türlü türlü şeyler gelebilen bir efsane.
Yemeklerini yemediğinizde üzülerek, size kızarak gününüzün kötü geçmesine neden olan psişik güçleri olan kişilik.
Hasta olduğunuz zaman ,bakımına muhtaç olduğunuzda ilaçların veremediğini yaptığı garip çaylarla ve sevgisi ile tattırabilen yüce zat.
Hem anne hem de baba gibi olanları hükûmet gibidir.7 cihana bedeldir.
Anneler içlerinden ne geçiriyorsa direk çocuklarına egemen oluşunu kuantum fiziği bile açıklayamıyor.
Kaybettiğinizi dahi aklınızdan geçirince hayvanlar gibi ağlamanıza neden olur.
Çocukken annenin elbiselerinin size göre olanını giymek en büyük gurur sebebidir.Ayakkabılarınız bile aynı ise havanızdan geçilmez.
Çocukken okuduğu masalları ve şarkıları ile bağımlılık sebebinizdir.
Tüm dünyadan nefret ediyorum diye karşınıza geçip bağırdığınızda dahi sizi sakinleştirebilen bir başka güçtür.
En çok sevdiğiniz oyuncaklar size annenizin diktiği,ördüğü oyuncaklardır.En güzel hikayeler annelerinizin uydurduğu hikayelerdir.En güzel yemekler annelerinizin yaptığı yemeklerdir.En güzel kıyafetler annelerinizin diktiği kıyafetlerdir.En güzel hediyeler size annenizin aldığı hediyedir.
Sizi en çok mutlu eden en güzel şeyler annelerinizin yaptığı şeylerdir!
her şeydir. lafla sözle anlatılmaz anne ne yaparsan yap senin arkanda duracak her şeye rağmen seni sevecek tek insandır bu dünyada. bazen kıymetini bilemiyoruz maalesef.
hiç unutmam emre belözoğlunun ınteret sitesi varmış , anneciğimle internet kafeye gittik ilk kez ,ilk kez bilgisayarla orada karşılaştım karşılaştık sanrım , o bize biz ona bakıyoruz .. o zamanlar böyle kafelerde saat başı değil yarım saati bilmem kaç kuruş pahalıydı yani çok iyi hatırlıyorum .ilk okul son yada ortak ilk sınıftayım. @ işareti var klavyeye bakıp bakıp bu işaret yok deyip kurcalıyoruz .. çok geçmedi kafe sahibinin biyonik gözlüklü çocuğu yanmıza geldi , yardıma ihtiyacınız var mı abla ? ben atladım tabi anneceğim üzüldüğümü anlamasın diye yoo anneme gösteriyordum deyip kapattım ,, yarım saat geçti kalktık .
annecim çıkışta bilgisayar kursuna gitmek isteyip istmediğimi sordu , istersen alırız bilgisayar sana gel bakalım cemal abinde var mı ? (cemal abi yataş bayii, taksitli çeyiz, vestel tv vb şeyler satan mahallemizin taksitçisi)
bir kaç gündür bu anı gözümün ömüne gelip gelip gidiyor,bir de şimdiki bilgisayarıma bakıyorum ..neredeen nereye diyorum. salak gülümsemem başımı yana eğişm hala aynı
...
edit :ilk bilgisayarımı üniversite 1. sınıfta ,aldım , anneciğimin şimdi bir g mail hesabı , bir skype hesebı ve birde facebook tesabı mevcut . herbirini de fıldır fıldır kullanıyor yahu * skype görüşmelerimiz ,şehir dışında üniversite okumamla başladı, bu devirde geçtik , bilgisayar teknolojisi için küçük bizler için büyük adım oldu emre belözoğlu,kalbimdeki yeri sadece bir futolcu değildir biline ..
şimdi bi daha, bi koşu anneciğime gidip sarılayım sımsıkı ..
naz makamıdır tek kelime ile, büyüdüğünüzü ve seçimleriniz olduğunu, artık kuzusu olmadığınızı, uçacağınızı - gideceğinizi anlamamakta ısrar eder, sonrasında sorun eder, kendini ve çevresini mutsuz eder.
kabo-uyudunuz mu?
anne-ne oldu çocuğum?
kabo-çok korkunçlu rüyalar gördüm. bişi var sanki odada ya korkuyorum
baba-eşşek kadar oldun rüyadan korkulur mu? git yat hadi
kabo-yaa banane yatmam ben tek başıma.kaysanıza azcık
anne-izlemesene çocuğum öle şeyler.gel hadi
baba-gitsene odana
kabo-annem gelsin o zaman.benle yatsın
anne-gel yat yanıma
baba-bu son olsun çocuk bu son olsun!
yatağın içinde kikirdeyerek
kabo-gıcık ya
anne-sus çocuğum sus
kabo-bulmuş senin gibi yumuşacık hatunu bırakmaz tabi.*
senin yaşıtlarının çocuklarını okula gönderdiği çağda seni okula gönderirken, kahvaltı yapamadığından kaşarlı ve zeytinli enfes tostunu çantana koyan, üstüne üstlük cebine çikolata sıkıştıran, bıktırsan da bunaltsan da seni hep seven ve hep sevecek olan güzide varlık.
sadece gözleriyle dünyayı yönetebileceğini düşündüğüm varlık.
çocukken gittiğimiz misafirliklerde eğer sesimiz çok çıkmışsa, ya da yaramazlık yapmışsak bir göz belertmeyle "devam ederseniz, evde ne olacağını biliyorsunuz" mesajını verirdi kendisi.
büyüdük değişmedi bunlar.
misafir gelmiş ya da biz misafir gitmişiz bir yere farketmez. boşalan bardak ya da yardım edilmesi gereken bir şey varsa, yana doğru gözlerini devirir. "kalk yardım et bakışıdır" bu.
susman gerektiği yerde, gözlerinizi üzerinize diker ve susmanız gerektiğini anlarsınız.
beğenmediği bir şey olduğunda o kara kaşları bir kararttı mı bitmiştir, istersen devam et.
en önemlisi; çok üzüldüğünüz bir şey olduğunda kahkahalar dahi atsanız, gözünüzün içine öyle bir bakışı vardır ki "herkesten saklayabilirsin ama, benden asla saklayamazsın " bakışıdır bu.
dünyada yaşama sebebimdir kendileri. hani bir reklamda diyordu ya, bi tek annem olsun bana bir şey olmaz diye. aynen öyle. eşek kadar adam olmuşuz, geçtiğimiz günlerde kafamı rafa vurdum. sanki onun başına vurdu bişeyler. yüzündeki tepkiyi görseniz, aynı acıyı onun da hissetiğini anlardınız. böyle bi sevgiyi hayatta kimseden göremem herhalde. hep iyi ol be annem allah başımızdan eksik etmesin.
