bana güç veren, mutlu eden tek insan. hem anam hem babam olan, kendini düşünmeden sadece evlatları için yaşayan sahip olduğum en değerli varlık. tek gerçeğim, hayatımın tanımı.
annelik kadar büyük bir mertebe yoktur ama asla anne olmayı düşünmüyorum. onun kadar acı çekmeye dayanamam, bırakır giderim iflas ederim diye çok korkuyorum. çünkü annem kadar güçlü değilim, gizlice ağlayıp mutlu görünmeyi çok erken öğrendim ama bu kadarını kaldıramam ..
arefe günü gelecektir.
yapayalnızlığıma ses olacaktır,
iki hafta kalacaktır ama bir gün gelecektir bana, "gitmeden buzluğa bişeyler yapıp koyayım kızıma" diyecektir.
gülen yüzüme kanıp "seni iyi gördüm" diyecektir ve akabinde bir ohhhh çekecektir.
doyulmayandır anne. kızsanda, köpürsende o hep yanında olandır. kimse seni "çekemezken", o senin arkanı kollayan bir kaplandır.
Yaşama sebebimdir . Şu dünya üzerinde tek sevdiğimdir. isterse yanından bir saniye ayrılmayacağım kişidir . Tek dileğim eşimin annem gibi karakterli olması ve annemi kendi annesi gibi sevmesidir.
9 ay karnında taşıyıp, en az 2 yıl moklu götünü temizleyip yıllarca gözünden sakınıp evlatlarını büyüten, her biri evlenip barklansa bile onların dertlerini dert edinen, yaşlanınca da kim bakacak buna yeaa diye hor görülen insan.
allah merhamet versin hepimize.
27 yasinda hala bana terlikle nisan alabilen varlik.
Kiz gibi atar yok neden salihanin kizi gelmis ben gitmemisim.
Oluyorum ah ih diye evin isini de bana yaptirir.
hayatınızı geçirmek istediğinizi düşündüğünüz kızla ilgili düşüncelerine değer vermeniz gereken kişi.
kız güzel bir kız olabilir kız iyi bir kız olabilir lâkin bunlar sizi mutlu edeceği anlamına gelmez ki mutsuz ediyorsa ve mutsuz edecekse anneler bunu muhakkak anlar.
öyle tanıştırmanıza saatlerce birlikte oturtmanıza gerek dahi yok. uzaktan bir bakması kâfi. kızı görmesini de geçelim, günün birinde , üzgün bir biçimde kapıdan girdiğinizde dahi anlar ne olup bittiğini. meselenin basit bir, vuku bulması gayet olağan bir tatsızlık olmadığını. boşverin el alem ne der. karı derdinden kanser olmaktansa ana kuzusu olarak bilinmeyi tercih edin; lâfını dinleyin. ben ilkinde dinlemedim sonuç felaket oldu. ikincisinde tercihim tasdiklendi ki ufak ufak düğün alışverişlerindeyim uzun süren bir ilişkinin ardından.
özet: ananızın sözünü dinleyin. ana gibi yâr olmaz.
çocukken, çalışan bir anneye sahiptim.
anneannem beni evin arka bahçesine her seferinde kandırıp götürür, döndüğümde ise annem her seferinde gitmiş olurdu...
ilk olarak bir ağlıyorsunuz, sonra gün içinde kafanız dağılıyor
çocuksunuz lan işte, çizgi film, o bu derken akşam oluyor ve anneniz geliyor...
bunu niye anlattım derseniz; aradan 18 yıl geçti, ben koca adam oldum 24 yaşına geldim, annem yaşlandı ve emeklilik için son senesi artık.
sabah yüzümü yıkarken, yine 18 yıldır olduğu gibi aynı saatte kalktı.
hazırlandı ve ben çıkıyorum dedi...
bu sefer ağlamadım tabi ama bu eski anı aklıma nerden geldiyse geldi, önce yüzümü kuruladım havluyla, sonra pencereyi açtım gidişini izledim...
zaman çok acımasız lan...
hayatımda sevdiğim tek kadın. zaten hayatta başka hiç onun kadar ya da onun çeyreği kadar sevdiğim bir insan yok. ki zaten beni onun kadar seven, iki günde bir sesimi duymasa merak eden yok. minnettarlığım ona ebedi.
bazen düşünüyorumda annem her fani gibi elbet bir gün ölücek. benden önce olur da ben bunu yaşarsam ne yaparım? insan bu acıyı nasıl kaldırabilir? ne yapar da bu acı geçer?
ben anne kuzusuyum. ben annemsiz yapamam. hayatımın ilk günden bu yana hep yanımda oldu. bana hem anne hem baba oldu. o tuttuğu için ellerimden yürüdüm, koşabildim. yemedi yedirdi derler ya, annem onu gerçekten yaptı.
şimdi bir kadın hayatıma giricek ve annemden değerli olucak öyle mi? imkansız. evleniceğim kıza evlilik teklifi yaparsam eğer ardından ceyhun yılmazın sevdiğim ikinci kadınsın sen şiirini okuyacağım. okuyacağım ki bilsin hayatımın tek ve en sevilen kadını olamıyacağını.
