bu sabah bizlere serin anlar yaşatan şehirdir. böyle de merhametlidir Ankara, ama kırılırsa kimseler umurunda olmaz. Dünyanın en güzel yerlerinden dahi özlenen gri şehirdir. Renginin önemi yoktur, bağımlılık yapmasıyla meşhurdur.
varsa bir derdiniz, büyük bir yaranız, aşk acınız. darlaştıkça darlaşır insana. ankara insanın acılarını toplayan, savrulan rüzgarla birlikte yüzüne yüzüne bırakan şehirdir.
Öyle yalnızdır ki bu şehrin insanları, öyle mutsuz, öyle büyüktür ki mutsuzluğun, yalnızlığa sarılışı.
Sancı şehridir.
Yalnız bir kadın ankara.
Cebinde şiir taşıyan bir adam ya da.
eskiden batı almanya için bonn neyse türkiye için de ankara odur. yani çakma başkenttir. nitekim almanya birleşir birleşmez ilk fırsatta eski başkentine dönmüştür.
türkiye'de de elitist ve kaymak tabakası yıllardır istanbul'u sömürmüş ve kaymağını yemişken, iş, işin adını koymaya, yani istanbul'un başkent olduğunun teyitine gelince yan çizmişlerdir.
evet, ankara lafta başkenttir ve idari birkaç kurumu çıkarırsak başkent'lik tüm ağırlığın istanbul'da olduğu görülür. maalesef, bu böyledir.
denizi yıllar önce alınmış, kışı soğuk insanları sıcak güzel bir şehir. gezmeye yaşamaya doyulmayan yerdir. ama eğer 20 yıl gibi uzun bir süre sadece aynı sokaktan, aynı kişilere bakarak, aynı yerlere gidilirse bayar.
Yol üzeri geçip gittiğim bir şehir
gibiydi benim için Ankara; hatıralar bırakıp, hatıralar yüklediğim. Bir çok şeyi yapabilmenin yanında kısıtlı kalınabilecek bir yer. istediklerinden çok azını yapabilir insan burada sanki. Karmaşanın
içindeki düzen. Olabildiğinden daha azı olacakmış gibi. Kimsenin kimseye karışmadığı kuralcı insanların şehri. Gece ışıklarını yayarken gökyüzüne, hüznü de yaydığını düşünmedi ki hiç! Aşkını da gördüm, nefretini de. Sevgisini de gördüm, sevgisizliğini de. Sevemedim bir türlü bu kenti.Yine ayrılık vakti geldi sonunda. Kendine iyi bak Ankara. Ve kimseyi üzme.
hüznün başkentidir ankara. yarım kalmış sevdaların, hayallerin başkentidir. keşke şairlikten bir damarım olsa da ankara yı anlatabilsem. ama yok değilim. yüreğin orta yerindeki dinmez bir sızıdır ankara.
yarın veda edeceğim bir garip şehir.. hüzünlüyüm, dostlardan ayrılacağım için. aynı zamanda içinde aylardır bulunmaktan bir hayli sıkıldığımı farkettiğim şehir. pazartesi izmir'deyim, ondan 2-3 sonra da aydın'da. bu kan değişimi iyi gelecektir bana.
