fay hatlarıyla örülmüş bir ülkenin en az fay hattı geçen şehri olmasına rağmen en büyük depremlerin yaşandığı şehirdir. kollarınızı olabildiğince açarak sığdırdığınız * hayallerinizin depremidir ankara. hayallerinizin katili olmasına rağmen zamanla seversiniz bu şehri, aşık olursunuz hatta; bir stockholm sendromudur çünkü ankara. birbirine tamamen aykırı iki durumda aynı acıyı yaşatabilen tek şehirdir ankara. ilk görüşteki yıkım şiddetlidir fakat son görüşteki yıkımın şiddetini ölçebilen bir aygıt icat edilememiştir henüz. bu kadar insanın neden ankara'yı sevdiğini bu şehre ayak bastıktan dört yıl sonra anlarsınız; son ayrılık vakti.
Bir hafta sonra geleceğim şehir. Üniversite yıllarında az arşınlamadım sokaklarını ve nice dostlukları aşkları bıraktım banklarında köşe başlarında... tunalı da kuğulu da kızılay da her yerde bir parça bıraktım sana. Bir haftalığına sana geliyorum kravatlı memleketim. Sarı tarlalarını, yağmurunu karını ayazını her şeyini özledim.
Yaşlandım biraz senin gibi. *
Saçım artık kıpkırmızı değil. Kendi rengine döndüm. Sen tanımazsın ama ben seni tanırım ankara.
Gençliğimi hayallerimi bıraktığım güzel şehir.
taşından, gökdelenlerinden dolayı sevilmez ankara ya da yaşayanlar denizi yok diye hiç boş yere üzmez kendini. seven böyle sever, sevmesi için mutlaka bir neden bulmuştur kendine. bazen eski bir sevgili, bazen eş dost, bazense hiç bir şey... ama burda uzun süre kalmış biri mutlaka sever, içinde duygusallık barındırır bu şehir. hislidir, maneviyattır...
deniz olan bir şehirden öğrenci olarak geldiğim, geldiğim ilk günden beri hep içtiğim, içmeden çekilmeyen şehir. bir şehirden ne istenir ki. deniz sevdalısı değilim ama sevenleri anlamış da değilim. boğulmadan yaşamak zor, tüm param içkiye gidiyor, içmedigim zaman ise yollara vermek zorunda kalıyorum, kaçıyorum sürekli.
böyle bir kasveti var, ölüme yakın duran yaşamalı bu şehirde.
Kurtuluş'ta bi arkadaşımın yanında haftasonu kaldığım şehir. ilginç gelense, nereye gitmek istesem 15-20 dakika yürüme mesafesinde olmasıydı.
Şehir yürümek için uzun, otobüse binmek için kısa mesafeler üzerine kurulmuş.
+libyaya gel libyaya...
mukerrer: yok abi kalsin.irakta catisma patlayan bombalar yeter yani.
+ya valla gel libyaya sorun yok. hem deniz var.
mukerrer: ya bana ne denizden abicim ben angaraliyim nepiyim denizi.
Yemekteyız programındaki konuklarıyla adı kirletilen şehrim. Ankaram canım memleketim seni seviyorum da böyle görgüsüz, gösteriş meraklısı insanları içinde barındırmasan olmaz mı. Ankaranın yemeklerinin tanıtıldığı programda sivas türküsü söylemekte trajikomik.
''Siz de benim gibi, günleri sevgiyle isteyerek değil de, takvimden yaprak koparır gibi gerçek bir sıkıntı ve nefretle yaşadıysanız, Ankara güneşi sizin de uyuşturmuşsa beyninizi, Ata'nın izinde gitmekten başka bir kavramı olmayan Cumhuriyet çocuğu olarak, yayan pis pis gezdiyseniz Hergele Meydanı'nda, bu sarı ve tozlu alan iğrendirmiyorsa sizi, bir taşra çocuğu sıfatıyla özlemeyi bilmiyorsanız denizi; kaybettiniz (benim gibi).''oğuz atay.
