maltepe'de sazın teli koptu mu, elmadağ'da kuzuların ciğeri titrer. kaşıkların ahenkli şakırtısının vurduğu pavyonların dışında, homur homur kıpırdanan bir sokak bekler. etlik'in, keçiören'in bağlarından kaynayan cümbüşlü köçekli, taze meyvalı akşamlardan geriye kalan işte bu ankara'dır. her yere benzeyebilen ama bir tek kendisine benzeyemeyen.
ankara ayazdır, ankara memurdur, ankara halısahahadır, pavyondur, geçiş üstünlüğüdür.
ankara'yı sevmek, evcilleşmiş bir vahşi hayvanı sevmek gibidir, heran dönüp ısırbileceğini bilerek. minibüse dolmuş, üstgeçide köprü, çamaşır suyuna ozon demek, kapıcıyı kravatlı, mebusu eşofmanlı görmemeyi yadırgamamak onu sevmek. kar toplayan kırmızı-kara ayaz gecelerinde, soğuğa mukavemetin nafile olduğunu bilmek, kendini ona teslim etmektir ankara'yı sevmek.
enteresan,kasvetli bir havası olan şehir. istanbuldaki sıcakkanlılık, canayakınlık ve de canlılık maalesef burada yok. başkent olmasından mıdır, nedir, her şey fazla düzenli ve de bir yerden bir yere ulaşım çok kolay. yaşam kalitesi olarak istanbulun fersah fersah önünde, burası tartışılmaz. lakin sıkıcı bir şehir. çok fazla gezilecek görülecek, orjinal bir yeri yok. yaşam kalitesi yüksek ama pek gençlere hitap etmeyen tek düze bir şehir.
doğma büyüme ankaralı olarak söylüyorum,ankarada son 15 senedir kayda değer hiçbir değişiklik yok. 6 senedir ankarada yaşamıyorum, bayramlarda tatillerde gidip geliyorum ama bir şehir hiç mi değişmez. hiç mi kayda değer bir şey yapılmaz. göz boyamak amacı ile bir şeyler yapılmış, ama sadece göz boyama amacı ile. şehir merkezinde yollar delik teşik, şimdiye kadar çoktan bitmesi gereken keçiören metrosu yapımı hala devam etmekte. bir ankaralı olarak üzülüyorum. ha bi de insanına değinelim, eskiden de arabaların içinde oyun havası açan magandalar vardır ama sayıları son zamanlarda baya bir artmış sanki. millet de ankaralıları böyle oyun havası dinleyen magandalar gibi zannediyor. yazık...
Özlemi çok pis yaşatan canım şehir. Sevmeyen bilemez ankara'dan ayrılmak birkaç gün olsun uzaklaşmak ne. En kısa zamanda tekrar kavuşacağım güzel memleketim.
türkiye'nin beyni, güzel bir şehirdir ancak asla istanbul kadar güzel olamayacaktır.
hatta yahya kemal beyatlı ne demiştir bu konuda, hepimiz biliyoruz:
Aşırı pis bir şehir. Bir ankaralı olarak bunu söylemeliyim. Eğer ( emek, bahçeli, oran) gibi elit kesimlerde yaşamıyorsanız yaşadığınız yer neresi olursa olsun saygısız iç anadolu insanlarıyla karşı karşıya kalırsınız. Çok cahil insan olucak çevrenizde. Her türlü serseri pis bebede sokaklarda olucaktır ayrıca. Yani özetle öyle behzat ç filminde sevimlileştirip özenildiği gibi değil. Veya yolunda aş filmide ki gibi değil.
Sikikşehir. Hiç özlememişim amk şehrini buradan gittiğime çok mutluyum kısa süreli bir ziyarette bile katlanması çok zor oluyor kekolarına, kezbanlarına, sikik gri kaldırım taşlarına, pis sokaklarına.
