iç Anadolu’nun hırtlığı ve gelişmişliğini bir arada tutan , cumhuriyet kokan , bürokrasi kokan , kendine has havası olan, ne izmir li ne istanbul lunun anlayamayacağı bir değişik rengi olan bir şehir.
Geçirdiğim beş yılın ardından izmir Li biri olarak çok özlüyorum.
Ankara bir başka ...
onlarca ülke, yüzlerce şehir gezmiş birisi olarak şunu söyleyebilirim şehirlerin en asilidir.
-Ankara cumhuriyettir, Mustafa kemal Atatürk’tür.
-şehrin resmiyeti hissedilir.
-şehirde mutlak gri hakimdir.
-meydanları kalabalıktır ama insanlar yalnızdır.
-şehirde insanlar birbirine (korkuyla karışık) saygılıdır.
-şehri entelektüel birikimli insanların yaşam alanıdır (siyasi partiler ben TBMM dahil değil)
-insanlar bütün yalnızlıklarına rağmen birbirine sığınırlar.
-eylem ruhu yüksek bir şehir.
-sokaklarında var olan kitapçıları, sokak sanatçıları kolay kolay yer değişmezler.
-şehirde tiyatro, konser, sergi, müze, vs gibi sanatsal etkinlikler çok fazla yapılıyor.
-tiyatroları çok güzel.
-meyhaneleri güzel.
-balıkçıları güzel.
Bu liste uzar da gider, özetle: şehir de içinde yaşayanları da çok güzeller.
üstü kapatılmış dereler şehri, çoğu kanalizasyona dönüşmüş diğerleri kurutulmuş ya da toprağın diplerine izole edilip unutulmuşlardır. çoğunun ismi caddelerde yaşar; bentderesi, bülbülderesi, cevizlidere, kavaklıdere, papazderesi o kadar çok sayılabilir ki. vizyonlu bir yönetimde bugünkü klişe denizi olmayan kurak yer algısı yerine, planlı, her yerinde ara sokaklarında bile temiz dereler akan iç açıcı bir büyükşehir imkansız değildi.
gezilecek 3-5 yeri dışında hiçbir şeyi yokmuş blaa blaa blaa...
istanbulda gezilecek çok yer var da ne oluyor? o boktan şehir koşuşturmacasında bir pazar günü trafiği aşıp da gezilecek hedefe gitmeye 10 kere düşünüyorsunuz.
ankara türkiyenin en güzel, büyüklüğüne oranla en konforlu en lüks şehirdir. hiçbir şey bulamazsın sevecek, ama seversin.
