hala şehitlerimizi amy ile kıyaslamaya çalışan zihniyetleri anlamaya çalışıyorum. dalga geçenleri, espiri yapabilenleri anlayabiliyorum sonuç olarak ne kadar üzüleceğin, ne kadar taktığına bağlıdır. oturup ağlayanı da anlarım, geyiğini yapanı da anlayabiliyorum. ibrahim tatlıses vurulduğunda hastane bahçesinde sabahlayan insanlar da oldu, geyiğin dibine vuranlar da ama şehit haberlerini bu gibi olaylarla aynı kefeye koyabilen kafaları hiç anlamıyorum.
ülke şartları gereğince siyasi fikirlerimizi lambur lumbur konuşabileceğimiz bir ortamda değiliz, sözlük kuralları da bir yere kadar müsade ediyor zaten. şimdi ne diyebilirim ki şehit olayları ile ilgili, profösyonel askerlik sistemine geçilse, şöyle olsa böyle olsa... yıllardır aynı muhabbetler. vatandaş olarak dua etmekten başka ne geliyor ki elimizden? Allah rahmet eylesin, her namazda, her dua edişimizde tüm şehitlerimizi anmaya devam ediyoruz yıllar yılı. şehitler diyoruz biz onlara, 10 yılda bir 3 tane şehit vermiyoruz, hangi şehidin adı aklımızda kalıyor, hangisinin hayatı film olsun? neredeyse hergün bir şehit haberi duymak mümkün. onlar arkalarından dualar edilen cennetlik olarak nitelendirilen insanlar, islam inanışına göre 'şehitlik' en yüksek mertebe, evladını trafik kazasında kaybeden ana-baba nın acısı başkadır, evladını şehit veren ana -babanın acısı farklıdır, gururla karışıktır. şehit olmanın hayalini kuran insanlar da çoktur. bu bakımdan düşününce şehit haberleri ile bir sanatçının ölümüne verilen tepkileri kıyaslamak ta şehitlere karşı biraz ayıp olmuyor mu?
öyle birşey mi şehitlik? sadece ölüm mü? amy winehouse ve şehitlerimiz aynı sonu mu yaşadılar? aynı yerde mi takılıyorlar şimdi? tövbe tövbe ne alakası var şimdi?
merhametli, vicdanlı bir insan hem şehit haberlerine, hem de amy nin ölümüne üzülemez mi? şehit haberlerini duyunca dua edip, amy haberini duyunca klavyeye sarılmış olamaz mı?
bir de uyuşturucunun pençesine düşmüş bir insanı yadırgayanlara sesleniyorum şu hale gelmiş bir insandan ne gibi mantıklı hareketler beklenebilir ki? watch?v=umpbtdneqqk&feature=related kadın resmen ağlıyor, imdat diye bağırıyor her yeri, onu o halde oraya çıkaranlar, evinde yanlız bırakanlar ne kadar masum? bildiğiniz aklını yitirmiş bir insandan bahsediyoruz, sesi hala güzel ama şarkısının sözlerini ve nasıl söyleyeceğini unutmuş, beyni bitmiş ama hisleri hala açık. an an farkına varıyor yapamadığını, kim olduğunu hatırlayıp ağlamaklı oluyor. çok feci gerçekten, bu videoları izlememiştim daha önce. meth kullanıyormuş yani kurtuluşu imkansız olan bir madde. derisinin altında birşeyler yürüyormuş hissi verirmiş insana, bu yüzden sürekli kollarını falan kaşıyor, ellerini saçlarından çekmiyor falan. belli ki tımarhaneye yatırılması gerekiyordu ama ya artık tedavisi yoktu ya da ölmesi ticari olarak daha çok işlerine geldi. ölümünden aylar önce mali idaresini ailesine vermiş, şimdi ailesi milyonlarının ve gelecek milyonların sahibi ama o halde kızı evde yanlız bırakabiliyorlar. ne zaman ölecek diye internet sayfası açılmış bir insanın, öyle bir hayatın içinde yapayanlız ölmüş bir insanın ölümünün bu kadar çok insanı etkilemesi çoğunlukla roman okumaktan hoşlanan bir halk için çok ta abartılı bir durum değildir. bir an önce filmi, sağlam bir belgeseli çıksa da izlesem diye şimdiden beklemeye geçtim.
Şu kısa ömrümde, kaybettiğini gördüğüm tek yahudidir. Zaten torun torba sahibi olup öleceğini düşünen yok gibiydi.Duygusuzluk mu ediyorum bilmiyorum ama, yaşadığı azabı gördükçe bazen ölsede rahata etse diye düşünmüşümdür.
Ama şu evinden cesedini çıkarırken baktım da içim burkuldu. kaç kilo kalmıştı bu kız? 35?40?
bu şahsiyeti gerçekten tanımazdım. bu kadar entry görünce merak ettim baktım. eşşekler kovalasın sizi. mardinde 3 askerimiz şehit düştü. sözlüğün toplumsal meselelerimize olan duyarlılığına inancım an itibariyle bitmiştir.
günden güne eridi ve bitti, noktaladı bu hayatı. hataları elbette konuşulacaktır ama öyle yaşamayı o istedi, tercihi öyleydi. hiç kimseye örnek olmak zorunda değildi, bir rolmodel değildi. çekti acılarını, yaşadı skandallarını, erkenden ayrılığı seçti. güle güle emi, toprağın bol olsun.
ölmesi bence iyi oldu. zaten uyuşturucu kullandığından beri bir boka yaradığı yoktu. yaşadığı ülkede uyuşturucu kullanıp başka gençleri de kendisine benzetiyordu. sonuçta hayranı olduğu kitle bir şekilde onu taklit etmek onun yaşadığı hayatı yaşamak yada zevkleri tatmak isteyebilir.
sahneye kafayı leyla çıkan ve hayranlarına zerre kadar saygısı olmayan tipsiz, sıfatsız yaratık daha öldü. öyle ki daha bugün 3 şehit verdik ki onlar bu vatan için canlarını feda etti ama koyduğumun haberlerinde bunu adam akıllı göstermek yerine haberleri bu geberen yarrak kafalı karının klibi ile kapatmayı daha önemli sayıyorlar. ayrıca su testisi su yolunda kırılır diyenleri eleştirenlere kafam girsin. siktirin gidin amk. göt beyinliler.
müptela. bizdeki negress defne gibi. kaderleride benzedi.
yahudidir. bir ingiliz kızın (anglo-sakson), normal şartlarda öyle bir tipe sahip olamayacağı zaten belliydi.
o iri, korkunç ve kanlı gözler.
o orak burun.
ölmesine kendi adına sevindiğim kadın. işin garibi herkes uyuşturucu kullanmasını dile getirenlere şakirt muamelesi yapıyor. arkadaş ciddi diyorum - yine kendi adına- oksijen israfıydı bu kadın. kendisine verilen yeteneği kullanamayacak bir oksijen israfı.
27 yaşında göçüp giden yıldızlar arasında yerini almıştır. tartışmasız müzik tarihinin en kült isimleri arasında yer alacaktı yaşasydı . sırbistan konseri sonrası bir arkadaşımla sohbet ederken; " kritik sinyaller veriyor sanki, umarım bir an önce toparlanır ama şu haline bakınca sanki son demleri" demiştim.
hay şu şom ağzımı ...
ölüm haberini duyunca inanmadığım , inanmak istemediğim sanatçıdır
ölüm nedenini bilmek son derece kolaydır..
ölümü beni üzen nadir sanatçılardan biridir.
Zayıflamak için kokain denen o lanet maddeye bulaşmasaydı ve bağımlısı olmasaydı, bugün hala çok güzel albümlere imza atıyor olabilirdi. Yaşadıklarını ve düşündüklerini bilemeyeceğimiz kesin, tv ekranlarından gördüğümüz ve şarkılarından dinlediğimiz kadar biliyoruz. Belki de ölüm onun için mutluluk verici olmuştur kim bilir? Ama yıllar sonra dinlerken hala, sesinin güzelliğinden bahsedicez, bu da kesin...
Ayrıca şu resimlerine baktığımda güzeller güzeli bir kadın görüyorum. Düşündüğüm tek şey; insanın aşık olduğu insan, önemli... Onun uğruna güzelliğini, sağlığını, kariyerini, şuurunu ve en önemlisi hayatını kaybedebiliyormuş. Bunu bir kez daha öğrendik.
bundan tam bir ay kadar önce ne demişiz, bir daha bakalım;
--spoiler--
239. çok fazla takılıyor. en son kurt cobain'i kaybetmiştik "hızlı yaşa, genç öl" kervanında... amy winehouse da janis joplin, jimi hendrix, jim morrison kervanına katılmaya kararlı gibi. muhteşem bi sesi var. ama fena harcıyo kendini... yine de tüm bunlar onun tercihi. herkes 60'ına, 70'ine kadar yaşayacak diye bir kural yok. tersine, bu oyunun kuralı böyle. kimse birgün amy winehouse'un bir otel odasında cesedi bulundu haberi ile karşılaştığında ah edip vah edip dövünmesin. dediğim gibi; hızlı yaşarsan, genç ölürsün. oyunun kuralı bu.
hatunun ölümüne üzülenleri neredeyse vatan haini gibi algılayan zihniyetlere sokayım. şehit haberleri ile ne alakası var anlamıyorum. 29 yaşında bir Türk genci olarak şehit haberlerine çokça alışkın olmama rağmen haber görüntülerini, feryat eden anne babaları izleyemeyecek kadar çok etkileniyorum, sadece şehit haberleri değil, her gün onlarca trafik kazaları, feci şekilde can veren genç, yaşlı insanlar, hiçbirini tanımam etmem ama bunları da izleyemiyorum, kendimi zorlarsam boğazım düğümleniyor, göz pınarlarım doluyor, kimi zaman dua ediyoruz, mekanları cennet olsun diyoruz, hiçbirini tanımayız etmeyiz ama her kandilde, mübarek günlerde tüm şehitler için dualar ederiz.
Amy winehouse, michael jackson gibi tanıdığımız, yıllarca takip ettiğimiz, şarkıları ile kah güldüğümüz, kah hüzünlendiğimiz bize bazı duygular yaşatabilmiş sanatçılar öldüğünde de üzülürüz. vicdan dediğiniz, merhamet dediğiniz böyle birşey, üzerinde ayarı yok, kimde ne kadar varsa o kadar işliyor. amy winehouse ölünce umarsız, asker şehit olduğunda duygusal olmak gibi bir seçim yapma şansımız yok. senin için değerli, önemli, sevdiğin birisi öldüğünde üzülürsün, hatta hiç sevmediğin biri öldüğünde bile üzülebilirsin. herkesin duygusal alanı, vicdan, merhamet oranı birbirinden farklı olabilir. bırakın insana üzülmeyi zor durumda kalmış bir hayvan, susuz kalmış bir ağaç bile üzülmemiz için kafidir.
ülkemizde de fakir çocuklar vardır ama bu afrikadaki aç çocuklara da üzülmemize engel değildir.
ayrıca şehit haberleri her zaman çok üzücü olsa bile artık şaşırtıcı olmadığı aşikar. olağandışı, alışılmadık bir durum değil, önümüzdeki her saniye bir şehit haberi gelmesi mümkün olan bir ülkede yaşıyoruz. hal böyle olunca şehit haberlerini duyan herkes internet başına oturup birşeyler yazmaya kalkmıyor, sözlüğe girip ah ah ah! vah vah vah! demiyor belki ama içinden bir fatiha okuyor olabilir. sevdiğin bir sanatçının ölüm haberini aldığında ise bu haber şaşırtıcı bir haberdir. üzücü olduğu doğrudur ama şehit haberlerine üzüldüğün gibi üzülmezsin, ölen sanatçı müslüman olsa dahi her kandilde dua etmezsin. birkaç gün etkiler, sonra unutursun. bir süre tamamen o sanatçıya odaklanabilirsin, neden öldü, niye tedavi olmadı, intihar mı etti, aşk acısı mı çekti, ne bok yedi merak edersin. şehit haberlerini izleyemeyecek kadar çok etkilenirsin ama ölen sanatçının otopsi görüntüleri yayınlansa oturup izleyebilirsin belki. birbirinden ayırabilmek lazım artık şu sapla samanları.
son 1-2 haftadır şike olayları ile ilgili onlarca yorum yazdım sağda solda ama şehit haberlerine tek kelime yazmadım, kimse de gelip ''ulan memlekette şehit veriyoruz, siz şike olayları ile kafayı yediniz'' demiyor ama gavurun kızı ölünce üzülenlere hemen şehit haberleri hatırlatılıyor ya artık iğrençlik bu bence.
bir de hatunun uyuşturucudan ölmüş olması cabası, uyuşturucudan öldüyse boşver, kendi kaşınmış, şımarık diye kestirip atanlara çok ayar oluyorum. herkes 20li yaşlarında aynı imkanlara sahip olmuş, aynı yollardan geçmiş te şimdi konuşuyor gibi geliyor, sadece vızıltı. bir kere denemekle hayatını esir alabilen uyuşturuculara bulaş, sonra savaşıp bırak, sonra gel ahkam kes, başımla beraber ama uzağından bile geçmediğimiz bir hayatı sırtlanmış, genç yaşta uyuşturucu batağına düşmüş harika bir ses, bundan ala dram mı olur. tabi ki üzüleceğiz. tabi ki filmleri yapılmalı, uydurma senaryolardan daha çok ilgi görmeli. milyonlarca insanın sahip olmak istediği herşeye sahip olup, yine de bu dünyadan göçüp gitmek isteyen bir yıldız, yaşasaydı belki berbat şarkılar yapacaktı, uyuşturucudan kurtulsa bile başarılı olamayacaktı falan ama genç yaşta ölme cesareti göstererek bir şekilde kahraman olmuştur kendisi. beyonce -rihanna veya lady gaga kafasında değildi, çok konuşulmayı hakedecek kadar gizemli bir hayat yaşadı. ilgileniyorum, merak ediyorum kimse kusura bakmasın Britney spears ölse böyle hissetmezdim, bu kız 50 sene önce yaşayıp, onca başarıya rağmen bu şekilde ölseydi şimdi çoktan efsane olmuştu. kısa ömründe bir 'Aretha_Franklin' olamasa da 'Dionne Warwick' kadar olabilirdi.
ölümü beklemektense ben ölüme giderim diyen 27 yaşında ki hatun. bazen düşünüyorum da zirvede bırakmak bu olsa gerek yürek ister. keşke istanbul konserine geleydi de sonra öleydi. en azından türk halkına bir armağını olurdu bu çılgın kızın.
ses kalitesi olarak bu yüzyılın değil de geçen yüzyılın insanıydı. bu ses kalitesiyle ve yaptığı müziklerle 1920 doğumlu felan olsaydı kesin şu an heykelini dikilmiş olurdu.
hayatı hakkında kitaplar yazılacak, konser görüntülerinden oluşan dvdler çıkarılacak,belki yayınlanmamış şarkıları yayınlanacak, kısacası ölümünden prim elde edilecek olan hatundur.
şarkılarından daha çok adını duyduğum sanatçıdır. benim için yabancı mp3 lerim de bir unknown artist gibiydi. fakat öldüğünü öğrenip insan ın içinde garip bir burukluk oluşturmuştur. uyuşturucu da öldüğü söyleniyor. o zaman çok hayırlı anamayacağım.
