hatunun ölümüne üzülenleri neredeyse vatan haini gibi algılayan zihniyetlere sokayım. şehit haberleri ile ne alakası var anlamıyorum. 29 yaşında bir Türk genci olarak şehit haberlerine çokça alışkın olmama rağmen haber görüntülerini, feryat eden anne babaları izleyemeyecek kadar çok etkileniyorum, sadece şehit haberleri değil, her gün onlarca trafik kazaları, feci şekilde can veren genç, yaşlı insanlar, hiçbirini tanımam etmem ama bunları da izleyemiyorum, kendimi zorlarsam boğazım düğümleniyor, göz pınarlarım doluyor, kimi zaman dua ediyoruz, mekanları cennet olsun diyoruz, hiçbirini tanımayız etmeyiz ama her kandilde, mübarek günlerde tüm şehitler için dualar ederiz.
Amy winehouse, michael jackson gibi tanıdığımız, yıllarca takip ettiğimiz, şarkıları ile kah güldüğümüz, kah hüzünlendiğimiz bize bazı duygular yaşatabilmiş sanatçılar öldüğünde de üzülürüz. vicdan dediğiniz, merhamet dediğiniz böyle birşey, üzerinde ayarı yok, kimde ne kadar varsa o kadar işliyor. amy winehouse ölünce umarsız, asker şehit olduğunda duygusal olmak gibi bir seçim yapma şansımız yok. senin için değerli, önemli, sevdiğin birisi öldüğünde üzülürsün, hatta hiç sevmediğin biri öldüğünde bile üzülebilirsin. herkesin duygusal alanı, vicdan, merhamet oranı birbirinden farklı olabilir. bırakın insana üzülmeyi zor durumda kalmış bir hayvan, susuz kalmış bir ağaç bile üzülmemiz için kafidir.
ülkemizde de fakir çocuklar vardır ama bu afrikadaki aç çocuklara da üzülmemize engel değildir.
ayrıca şehit haberleri her zaman çok üzücü olsa bile artık şaşırtıcı olmadığı aşikar. olağandışı, alışılmadık bir durum değil, önümüzdeki her saniye bir şehit haberi gelmesi mümkün olan bir ülkede yaşıyoruz. hal böyle olunca şehit haberlerini duyan herkes internet başına oturup birşeyler yazmaya kalkmıyor, sözlüğe girip ah ah ah! vah vah vah! demiyor belki ama içinden bir fatiha okuyor olabilir. sevdiğin bir sanatçının ölüm haberini aldığında ise bu haber şaşırtıcı bir haberdir. üzücü olduğu doğrudur ama şehit haberlerine üzüldüğün gibi üzülmezsin, ölen sanatçı müslüman olsa dahi her kandilde dua etmezsin. birkaç gün etkiler, sonra unutursun. bir süre tamamen o sanatçıya odaklanabilirsin, neden öldü, niye tedavi olmadı, intihar mı etti, aşk acısı mı çekti, ne bok yedi merak edersin. şehit haberlerini izleyemeyecek kadar çok etkilenirsin ama ölen sanatçının otopsi görüntüleri yayınlansa oturup izleyebilirsin belki. birbirinden ayırabilmek lazım artık şu sapla samanları.
son 1-2 haftadır şike olayları ile ilgili onlarca yorum yazdım sağda solda ama şehit haberlerine tek kelime yazmadım, kimse de gelip ''ulan memlekette şehit veriyoruz, siz şike olayları ile kafayı yediniz'' demiyor ama gavurun kızı ölünce üzülenlere hemen şehit haberleri hatırlatılıyor ya artık iğrençlik bu bence.
bir de hatunun uyuşturucudan ölmüş olması cabası, uyuşturucudan öldüyse boşver, kendi kaşınmış, şımarık diye kestirip atanlara çok ayar oluyorum. herkes 20li yaşlarında aynı imkanlara sahip olmuş, aynı yollardan geçmiş te şimdi konuşuyor gibi geliyor, sadece vızıltı. bir kere denemekle hayatını esir alabilen uyuşturuculara bulaş, sonra savaşıp bırak, sonra gel ahkam kes, başımla beraber ama uzağından bile geçmediğimiz bir hayatı sırtlanmış, genç yaşta uyuşturucu batağına düşmüş harika bir ses, bundan ala dram mı olur. tabi ki üzüleceğiz. tabi ki filmleri yapılmalı, uydurma senaryolardan daha çok ilgi görmeli. milyonlarca insanın sahip olmak istediği herşeye sahip olup, yine de bu dünyadan göçüp gitmek isteyen bir yıldız, yaşasaydı belki berbat şarkılar yapacaktı, uyuşturucudan kurtulsa bile başarılı olamayacaktı falan ama genç yaşta ölme cesareti göstererek bir şekilde kahraman olmuştur kendisi. beyonce -rihanna veya lady gaga kafasında değildi, çok konuşulmayı hakedecek kadar gizemli bir hayat yaşadı. ilgileniyorum, merak ediyorum kimse kusura bakmasın Britney spears ölse böyle hissetmezdim, bu kız 50 sene önce yaşayıp, onca başarıya rağmen bu şekilde ölseydi şimdi çoktan efsane olmuştu. kısa ömründe bir 'Aretha_Franklin' olamasa da 'Dionne Warwick' kadar olabilirdi.
