nankörlük etmezsiniz. elindekilerle yetinirsiniz. ama yakından tanıdığınız birisi, sizden daha iyi durumda olmasına rağmen sürekli durumundan yakınmaktadır. gün gelir istedikleriniz bir bir olmaya başar. o insan ise aynı tas aynı hamam...
Denizin dibine daldığım o birkaç saniyede nefesimin bitmesine çeyrek kala hızla atan nabzımın o büyük güce temas ettiğini düşündüğüm an...Sabah ezanını şehrin alacası henüz üzerinden kalkmamışken hele de istanbul'un görkemli Süleymaniye'sinin gölgesinde duyduğum o eşsiz saniyede yüreğimi kavrayan o eli hissettiğim muazzam an...
teheccüd namazı kılarken hisstebilinen duygudur fakat sabah uyandığından akşam kalkana kadar allah demeyen kendini insan zanneden fakat insanlıkla alakası olmayan şahsiyetlerin hissedebileceği bir duygu değildir.
camiye girildiği anda kulağa istemsiz gelen çok kısık seste ney sesi, imamın kalbe işleyen kur'an kelamları ve tek derdi allah olan o insanların yüzündeki mutluluk.
genellikle üzüntülü, sıkıntılı dönemlerimizde o'nu hep yanımızda hisstmek isteriz, hem de bunu çok yürekten arzu ederiz. adeta konuşmak isteriz. kim bilir belki de o an hakikaten yanımızdadır da, biz göremiyoruz...
