kadın erkek ayrımı yapmadan bütün insanların eşlerini aldatma sebepleridir.
-ailesinin zoruyla sırf mürüvvet görelim diye istemediği biriyle evlenmek.
-sanki illa evlenmek zorunluymuş gibi sadece "evlenmek".
-bakımsız olmak. bakımsız paspal bir kadını, iğrenç dişlere sahip ve leş gibi sigara kokan bir erkeği kimse koynuna almak istemediği için insan aldatmasa da eşine dokunamaz.
-20 li yaşlarda evlenmek. o yaşlar tam deli çağlar olduğu için ister istemez başka arayışlara girerler gençler. yeni insanlar, yeni ilişkiler, yeni aşklar, geceleri gezip tozmak ve düzensiz bir hayat onlara göredir. keza 20 lerde evlenmişse insan, 30 a gelmeden sıkılabilir eşinden de hayatından da. çünkü dışardaki hayattadır aklı. malum yasaklar hep tatlıdır. fakat 35 den sonra yapılan evlilikler daha sağlıklı, düzenli ve doğrudur. "her şeyden elimi eteğimi çektim, huzur, sevgi ve tam çocuğumla vakit geçirme zamanlarım" diye düşünür insan ve o deli çağları geçtiği, içinde uhte kalmadığı ve gözü de dışarda olmadığı için eşi ve çocuğuyla keyifle hayatına bakar.
aradığı aşkı bulamayn erkek 30 yaşından sonra kendisini çok seven bir kadınla evlenir. aradığını bulamayan kadında 30 yaşından sonra çok sevdiğini zannettiği adamla evlemiş olmak için evlenir. hal böyleyken çiftlerin birbirlerini aldatması kaçınılmazdır.
Aldatan insan aldatılmayı hakeden insandır. Kimse evde sevgisiz ilgisiz koca ya da kadın görmek zorunda değil. Özellikle erkekler eşleriyle ilgilensin sonra neden boynuzlarım parlıyor diye ağlamasın.
orospuluğun bahanesi olmaz. malumunuz ki orospuluk tanımı sadece kadınlara has yapılan bir tanım değildir.
ihanet bir karakter ve değer meselesidir.
ihanet etmeyen insan eşine sevdiğine değer vermediği için değil de kendine değer vermediği ve de evrensel bir ahlak ile etik kuralları sorumlulukları oluşmadığı için ihanet eder.
bir arkadaşım vardı, 6 yıllık evliydi. üniversitede tanışmış henüz eğitiminin 2. yılında evlenmişler.
eşi kanserdi, eşinin miyom kist vb yüzünden rahmini almışlar. memesinin birini almışlar. asla çocuk sahibi olamayacaklardı ve 3 yıldır da seks hayatları bitmişti.
hem kız tarafından hem kendi ailesinin maddi durumu çok iyiydi ve iyi bir işi maaşı vardı. ağır tedavi masrafları yurt dışı tedavi vb süreçlerine katlanabiliyordu.
asıl zorluk manevi çileydi.
neyse, 3 arkadaş bir olduk. eşi o gün ailesinin yanında kalacaktı ve yıl sonu olduğu için hesap, kitap, planlama vs işler yüzünden şirkette işler de yoğun oluyor diye arkadaş eşinin yanında kalmayacak diyerek hafta sonu dışarı çıkalım bir dağıtalım dedik.
arkadaşı da yanımıza alarak bar disco alemi yaptık. gece sabaha karşı kafalar kıyak bekar olduğum için bizim evde toplandık.
arkadaşa sürpriz olsun diye 4 tane de telekız ayarlamıştık.
evde masa kurulmuş her şey hazır, ortam şahane, kafalar kıyak ama arkadaşta tık yok.
duşumuzu almışız, bornoz havlularla sarılı masa etrafında koltuklarda ısınma hareketleri geyik muhabbetleri fakat arkadaş sünnet olacak çocuk edasıyla duş almamış köşesinde "recimdeyim abi, benim hakkımı siz yeyin" tavrında.
gelen kızların bundan (arkadaşın içinde olduğu durum-yaşadıklarından) haberi yok. hepimiz laylalom edasındayız.
arkadaşa özellikle esmer olan kızı seçmiştik.
yenge de sarışındı, seçtiğimiz kız da sarışın olursa arkadaş "bu ne oğlum ya! evdeki de sarışın buradaki de sarışın. farklı bir şey istiyorum ben" demesin diye hem de eşini hatırlatmasın diye esmer seçmiştik
ne kadar da düşünceli davranmışız değil mi?
neyse, kızın da arkadaşın ilgisiz olmasına kalkıp "ilk sefer mi oluyor, yoksa hidrolik sistemde arıza mı var, farklı şeyler mi denemek istersin, her yol Paris" vs diye takılması olmaz mı?
aslında bu tür ortamlarda özel konular konuşulmaz, bilgiler paylaşılmaz ama alkolün ve yaşanılanların getirdiği yükle arkadaş "evliyim ve eşim hasta. şu an ailesinin yanında, yıldır kanserle mücadele ediyoruz. eşim gözlerimin önünde eriyor. o canıyla uğraşırken benim burada böyle bir durumu yaşamamam lazım. ya ben hasta olsaydım da eşim benim bu durumumu yaşasaydı" demez mi?
film koptu.
masarada içkiler zemzem suyu oldu.
telekızlar anamız bacımız oldu.
çalan müzik ilahi oldu ve insanlığımızdan utandık. kalkıp giyindik, içimizde birbirimize söyleyemediğimiz özür dileme ve utançla toparlandık.
kahve yapıp içtik. konuşmadan 1 saat geçirdik, kızların paralarını vermek istedik almadılar. sabah gün ışımaya başladığında kızlar gitti.
gerçekten de arkadaştan özür dilemeye bile yüzümüz kalmamıştı. empati yapamadık.
biriyle evli olma, aile olma, birine söz verme, birinin sorumluluğunu alma, birine karşılıksız her şeyini vermenin ne demek olduğunu 30 yaşında bile bilmiyormuşuz.
her şeyi bilen, aklı yeten, dünyayı okuyan gören gözlemleyen bizler, ahlak ve etik değerleri olan bizler aslında bilmiyormuşuz ve değerleri olmayan cahilmişiz.
unutmadan...
arkadaşımın eşi ertesi yıl öldü.
arkadaşım bir daha evlenmedi. utancımdan bir daha o arkadaşımla bırakın böyle ortamlara girmeyi geyik muhabbeti bile edemedim.
okuyorum okuyorum erkeğe söylenilmedik laf kalmamış. evli erkeklerle yatan hemcinsleriniz çok mu masum lan? bir kızla çıkarken bile daha ok ilgileniyorsunuz. dönüp aynaya bakın karşim biraz da.
