bazen sizi uyutmayan, canınızı çok yakan, özleten, özlettiren, ağlatan; bazense güzel bir uyku çektiren, canınızı can katan, özlemeye, özlettirmeye gerek bırakmadan o'nu görmenize yardım eden bir duygu.
Sevmekle başladıysa her şey, öyle bitmeli
Bir kapı aralamaktır veda çıkıp giderken
Ve bir teselli düşer kalbin en guzel yerine
Bir başka boyutta yazılıdır sevginin adı....
Bir bahardır bu.... Aşk dedigin beklemektir...
Kays gibi Mecnun olana kadar, Hz. Yakup gibi aydınlığa hasret kalana kadar bazen beklemek... bekleye bekleye gözden olmak, sözden olmaktır. Ve beklemek dunyanın en asil eylemidir, eğer beklenene değecekse.
aşk, yanmaktır Yanıp kül olmaktır, Kerem gibi Aslına ermektir. Ateşin ortasına hesapsız girmektir Ibrahim misali Ki, onun gönlünün yangınıdır ateşi gülistana çeviren.....
Ki yanmak insanı kurtarır hamlıktan çiğlikten. Hem ne diyordu şair, "Yanmışın halinden ne bilsin ham/ Sükut gerektir bize gayri vesselam.. Gozlerinden ayri gecen her an yanmaktayım."
aşk, bedel ödemektir ... Bülbül, gonca gülü görebilmek için her seher uyanık olmak ve güle ulaşmak icin yureğini gülün dikenine asmak, kanını akitmak zorundadır. çünkü Aşk bedel ister, külfetsiz nimet olmaz.
Aşk vazgeçmektir.... Mecnun gibi aklından, Kerem gibi bedeninden vazgeçmek. Yardan başkasından, cümle dünyadan vazgeçmek.
Yemeden, içmeden, uykudan uyanıklıktan... hatta vazgeçmekten bile vazgeçmektir gün gelince sevgili için sevgiliden vazgeçmek...
Aşk bilmektir... Bir tek sevgiliyi bilmek, onu candan daha kıymetli bilmektir. Ondan gayri bildiklerinin hiçbir şey olduğunu dunyanın onunla anlam buldugunu bilmektir.
Onun selamı ile gelen sıkıntı bile olsa Eyvallah diyebilmektir.
Kızmasına, gülmesine, gelmesine, gitmesine hepsine Eyvallah.
Aşk.. susmaktır... Onun güzelliğini, iyiliğini tarif etmeye gücün yetmediği an susmak. Kelimelerin, kalemin, sözün tükendigi yerde, anlamını sessizliğe yükleyip susmak....
Veda eden ruhun özlemi ile geçen hüzünlü bir gelecekte, zamanın kovaladıği nefesleri tuketmemeli, Adina son denen her sey sevgi ile can vermeli Sevmekle basladıysa her şey, öyle bitmeli...
oynanan bir oyun var artık şu görkemli hanfendi ve beyefendilerin dünyasında ve bu oyun içerisinde aşık olmak tek diskalifiye sebebi olmuş ve bu oyuna da utanmadan aşk demişler... *
--spoiler--
aklın kimyası ile aşkın kimyası başkadır. akıl temkinlidir. korka korka atar adımlarını. ''aman sakın kendini'' diye tembihler. halbuki aşk öyle mi? onun tek dediği:'' bırak kendini, ko gitsin!''
akıl kolay kolay yıkılmaz. aşk ise kendini yıpratır, harap düşer. halbuki hazineler ve defineler yıkıntılar arasında olur. ne varsa harap bir kalpte var!
--spoiler--
--spoiler--
şu dünyadaki çatışma, önyargı ve husumetlerin çoğu dilden kaynaklanır. sen sen ol, kelimelere fazla takılma. aşk diyarında dil zaten hükmünü yitirir. aşk dilsiz olur.
--spoiler--
yukarıdaki gibi insanın bünyesini alt üst eden bir sürü cümleler bulunan, etkileyici bir elif şafak romanı.
elif şafak'ın insanı derinlere götüren, tavsiye edilesi son kitabı.şemsin 40 kuralının hepsi çok güzel manalar içeriyor.
--spoiler--
on dördüncü kural:Hakk'ın karşına çıkardığı değişimlere direnmek yerine, teslim ol.Bırak hayat sana rağmen değil, seninle beraber aksın.''düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir'' diye endişe etme.Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?
--spoiler--
beyin denen organda, o lanet olası bi hormonun fazla salgılanmasıdır aşk.
kanser gibi yayılır tüm vücuda, mahveder hayatınızı. kimi içinse hayatının dönüm noktasıdır, herşey aşk ile değişir.
"asktan mutluluk, guvenlik beklerler, halbuki ask son zerresine kadar kendini vermektir, ruhundaki son zerreye kadar sevdigin olmak istemektir, onun icinde eriyecek kadar sevmek, kendinden kopmak demektir. iste ben ask derken boyle bir asktan bahsediyorum, olmekten bahsediyorum. var mi o'nun askiyla olmeye cesareti olan?"
Soğuktan eliniz ayağınız uyuşmuş halde eve geldiniz ve hemen sobanın yanına sokuldunuz.
Isınmak için sobanın yanına sokulduğunuz andan itibaren, her geçen dakika sobadan biraz daha uzaklaşır ve en sonunda odanın, sobaya en uzak köşesine oturursunuz.
ilk dakikalarda sizi rahatlatan, huzur veren ateş; yavaş yavaş canınızı sıkmaya başlamıştır. Önce üstünüzdeki kazağı çıkarır, daha sonra evdekilerin bütün itirazına rağmen, pencereyi hafifçe aralamaya kalkarsınız.
