Sevmekle başladıysa her şey, öyle bitmeli
Bir kapı aralamaktır veda çıkıp giderken
Ve bir teselli düşer kalbin en guzel yerine
Bir başka boyutta yazılıdır sevginin adı....
Bir bahardır bu.... Aşk dedigin beklemektir...
Kays gibi Mecnun olana kadar, Hz. Yakup gibi aydınlığa hasret kalana kadar bazen beklemek... bekleye bekleye gözden olmak, sözden olmaktır. Ve beklemek dunyanın en asil eylemidir, eğer beklenene değecekse.
aşk, yanmaktır Yanıp kül olmaktır, Kerem gibi Aslına ermektir. Ateşin ortasına hesapsız girmektir Ibrahim misali Ki, onun gönlünün yangınıdır ateşi gülistana çeviren.....
Ki yanmak insanı kurtarır hamlıktan çiğlikten. Hem ne diyordu şair, "Yanmışın halinden ne bilsin ham/ Sükut gerektir bize gayri vesselam.. Gozlerinden ayri gecen her an yanmaktayım."
aşk, bedel ödemektir ... Bülbül, gonca gülü görebilmek için her seher uyanık olmak ve güle ulaşmak icin yureğini gülün dikenine asmak, kanını akitmak zorundadır. çünkü Aşk bedel ister, külfetsiz nimet olmaz.
Aşk vazgeçmektir.... Mecnun gibi aklından, Kerem gibi bedeninden vazgeçmek. Yardan başkasından, cümle dünyadan vazgeçmek.
Yemeden, içmeden, uykudan uyanıklıktan... hatta vazgeçmekten bile vazgeçmektir gün gelince sevgili için sevgiliden vazgeçmek...
Aşk bilmektir... Bir tek sevgiliyi bilmek, onu candan daha kıymetli bilmektir. Ondan gayri bildiklerinin hiçbir şey olduğunu dunyanın onunla anlam buldugunu bilmektir.
Onun selamı ile gelen sıkıntı bile olsa Eyvallah diyebilmektir.
Kızmasına, gülmesine, gelmesine, gitmesine hepsine Eyvallah.
Aşk.. susmaktır... Onun güzelliğini, iyiliğini tarif etmeye gücün yetmediği an susmak. Kelimelerin, kalemin, sözün tükendigi yerde, anlamını sessizliğe yükleyip susmak....
Veda eden ruhun özlemi ile geçen hüzünlü bir gelecekte, zamanın kovaladıği nefesleri tuketmemeli, Adina son denen her sey sevgi ile can vermeli Sevmekle basladıysa her şey, öyle bitmeli...
