Ah benim çocukluğumun yılı. Evet güzel bir çocukluk yaşamadım, güzel bir anılarım olmadı ama 26 yıl sonrasına geldiğimde 2000 yılında hayatımda olması gereken anne-babanın olduğu bir yıldı. Şu an ikisi de birbirine emanet ve ben bu başlıktan 26 yıl ilerideyim ve bir ekim akşamında hayatı sorgulayan ve hala pek çok şeyi başaramamış bir noktadayım.
Millenyumun başlangıcı. Artık hayatımda olmayan annem, heyecan, umut, yaşama sevincinin beni mutlu ve huzurlu kıldığı çok güzel bir seneydi. Keşke hep orada kalsaydım… bu saçma hayatı yaşadıkça hep özlüyorum kaybettiklerimi, özleyeceğim.
Ortaokulda 1998li olduğumuzu bilen bir hoca "2 yıl daha olsa 2000. Siz ne kadar küçüksünüz böyle." Demişti. *
Şimdi biz neredeyse o zamanki yaşına geldik, zaman harbi çabuk geçiyormuş.