ulkemize askeri mudahelenin yapildigi gun. darbe gunu. turk insanina yapilmis en acikli darbe. dusunceye yapilan darbe gunu. genclik harekatlarina yapilan darbe gunu. ulkeyi sozde refaha kavusturma gunu. elbetteki bunu sadece kenan evren ve muritleri planlamadi. zannimca kenan evren, o -asmayalim da besleyelim mi diyen- dik duruslu adam da piyondu.
ulkemizin durumu iyi degildi evet. genclerin kani kayniyordu. ulkede inanilmaz buyuk oyunlar oynamak istiyorlardi. kimileri anarsizm kimileri komunizm kimileri de fasizmin ulkeyi refaha erdirecek yegane unsur olarak goruyordu. yani boyle dusunuyorlardi. dusunmek. en fazla ne kadar kotu olabilir? cezasi idam mi olmaliydi?
bakiniz sagci yada solcu en azindindan sonu -ci -cu ile biten bir dusence akimina mensup olmak suc degildir ama o yillarda yuzlerce insanin idam edilmesi -sirf dusunce ozgurlugunden dolayi- tam bir yavsakliktir. asil yavsaklik, hala o darbe zihniyetini tasimak ve savunmaktir. 32 sene gecti aradan. turkiye o zor gunleri henuz yeni atlatti. yine ayni pislikligin yasanmasini arzulamak ne kadar kustahca. siz turk degil misiniz?
ayip ulan. ayip.
son bir not da dusmek istiyorum; vatan sevgisi imandandir. bu hadisi de unutmamak gerek.
ordunun olaya el atmasıdır. bugünlerin bir nevi temelidir aslında ve asosyal, sessiz, suskun, hiç bir şeye itiraz etmeyen/edemeyen ve hatta fikrini dahi söyleyemeyen bir nesil yetişti. ve artı olarak bugün 50-55 yaş aralığında bulunan ve bu toprakların şu an en çok faydalanacağı bir nesli köreltmiştir. büyük çoğunluğu gittikleri fakülteleri, üniversiteleri bitirememiş ya da zorunlu olarak bırakmış ve en verimli olacakları dönemleri heba etmişlerdir. (abimden biliyorum)*
fakat o dönemi bilmeyenler için şunu belirtmekte fayda var; siyasi erbabın da bu işte büyük bir bok yemesi ve basiretsizliği vardır.
ama biz öyle bir milletiz ki, o dönemin basiretsiz siyasetçilerini daha sonra cumhurbaşkanı yapmışız, tıpkı darbeci cunta liderini yaptığımız gibi.
selamlar türkiye, bir gün umarım yüzün aydınlık ve müreffeh olur.
24 ocak kararları esasen herşeyin özetidir. serbest piyasa ekonomisinin önündeki en büyük ve tek engel sol'un yükleşidir ve abd için serbest piyasa ekonomisi türkiye için hayati önemdedir. turgut özal ise en büyük maşasıdır bu işin. zaten darbe hükümetinde de yer almıştır. yani bugünün erdoğan'ın yücelte yücelte bitiremediği özal darbe hükümetinin bakanlarından biriydi! bugün aynı erdoğan 12 eylül'e de karşı duruyor güya!
bir de siyasi sonuçları var elbet 12 eylül'ün. bunu da bugüne bakarsak görürüz; özal, fethullah gülen, gül, erdoğan. 12 eylül'den yakınıyor gibi gözüken bu cenah darbenin ürünleridir aslında. ondandır ki zaten halen 12 eylül yasalarının bazılarını ne pahasına olursa olsun değiştirmiyorlar!
tabi bir de toplumsal etkileri var 12 eylül'ün. okumayan, düşünmeyen, korkan, muhafazakarlaşan, anlamadan seyreden, düşünmeden gülen, üretmeden tüketen bir toplum üremiştir 12 eylül'den sonra.
arada ne değişti derseniz ? o zaman kenan evren vardı asmayalım da besleyelim mi diyordu, şimdi ise hakkını arayan demokratik tepkisini dile getirmek isteyen vatandaşlara çapulcu diyen tayyip erdoğan var. bir şey değişmedi yani pek fazla.
Amerika tarafından desteklenmiş, sağcı askeri kesim tarafından büyüyen solu durdurmak için yapılmış askeri darbenin yılıdır. darbe sonrası kapitalizmin çeşitleri ülkede uygulanmaya başlamış, insanlar apolikleştirilerek siyasetten uzaklaştırılmış, bunun içinde afyon kullanılmıştır.. darbe; şiddetini artırarak ve yönünü daha da sağa çevirerek günümüzde devam etmektedir. buna da "ileri demokrasi" denmektedir.
tsk'nın darbe yaparak tbmm'yi kapatıp anayasayı lağvettiği ve çocuk kadın demeden kendince tehdit olarak gördüğü herkesi işkenceden geçirip katlettiği kabus günlerinin başladığı gündür.
bu darbe sadece siyasallaşmış kitleleri değil, toplumun her kesimini iliklerine kadar korkutan bir darbe olmuştur ve sonucu apolitik, ezik ve silik yeni nesillerdir...
Bugün 33. Yıl dönümü olan askeri darbenin tarihidir. Kenan evren ve kurmaylarının yönetime el koymasıyla başlamıştır. Asılan Deniz Gezmiş is sembolük bir isim olmuştur.
bugün ile kıyaslanmaması gereken bir gün. şuan akp nin yaptığı darbe değil, tamamen kışkırtma politikasıdır. bu ülkede sokağa dökemediği belirli kesimler var.. ve hala o kesim sokağa inmedi. amaçları mahalleyi ateşe verip, yağma yapmak.
kenan evren ve cuntacı sürüler de onların oyunbazları.
ne canlar aldılar , ne canları yaktılar.
sscb nin mi yoksa adb nin mi yalakalığını yapsam derdine düşen evren ve bu günkü postal yalayıcılar hala abd şakşakçılığını sürdürmekte .
rusya eski önemini yitirmiş abd nin pompalamasıyla siyasi arenada yer bulmaktadır.
sscb döneminde satılan silahların kefaretini ödeme , bir anlamada arkasında durma derdindedir.
işte ; 12 eylül ü tertib edenler ve o günlere çanak tutan siyasilere sesleniyorum , allah ın laneti üzerinize olsun .
sahibinin cesedi yanında umutsuz bir sadakatle bekleyip ağlamaktan yorulan bir köpeğin sonunda artık yola çıkıp uzaklaşmasına benzer bir duyguyla terk ettik inaçlarımızı, düşüncelerimizi ve eylemlerimizi...!
anlatacağım olay kaçıncı gözaltına alınışımdaydı hatırlamıyorum şimdi. gün ışıdığında eve gelmişti jandarma timi. alışmıştım. gel, deseler paçaları çorabın içine sıkıştırılmış pijamanın üzerine bir pantolon geçirip sessiz sedasız çıkardım. ama hiçbir zaman öyle yapmadılar. he defasında sözüm ona sakladığımız bir başka suçlu olup olmadığını kontrol edermişcesine gürültüyle odalara dalıp ortalığı ayağa kal-dırdırdılar, eşimi çocuklarımı korkuttuktan sonra söylediler ne istediklerini.
indik sokağa, pencerelerden uzanan meraklar bakışlar altında cemseye bindirildim; üsteğmen telsizle 'dokuz kişiyi aldık geliyoruz' diye anons etti ve yola çıktık. öndeki jipi takip ediyorduk. benden başka tanımadığım sekiz kişi daha vardı kasada. karşılıklı oturmuş iki silahlı askerin yanma dizilmiştik. dikimevi yoluyla mamak'a gidecektik. tam dikimevi'ne geldiğimizde araçlar durakladı ve muhtemelen böyle bir anı bekleyen gençten biri, şimşek hızıyla cemsenin kasasından dışarı atlayıp çapraz istikametteki abidinpaşa semti tarafına kaçmaya başladı. askerler ne olduğunu anlayamamışlardı bile. inip silaha davrandılar. dur. ateş. falan derken çocuk gözden kayboldu... 'dokuz kişiyi aldım getiriyorum dememiş olsam neyse' diye homurdandığını duyduğum üsteğmen bir süre bekleyip sonra askerlere cemseye binme emri verdi ve tekrar yola çıktık. mamak'a doğru giderken bir kere daha durduk.
sebebini neden sonra fark ettim. bir simitçi fırında yeni doldurduğu tablasıyla caddeye çıkmak üzereydi. üsteğmen 'gel' diye işaret edince adamcağız siftah yapacağı zannıyla koşa koşa geldi. ve gelmesiyle askerlerin onu karga tulumba kasaya bindirmeleri bir oldu. dokuza tamamlanmıştı kafile. ne olduğunu anlamamıştı simitçi. 'kolorduya gidince yanlışlık olmuş deyip bırakacak seni komutan' diyordu askerler. sabahın köründe gözaltına alındığımız için açtık, askerler dahil hepimiz birer ikişer simit yedik gidene kadar. mamak'a indiğimizde bizden önce gelenlerin arkasına eklenip alışılageldiği gibi sıraya dizildik... üsteğmen ortalıktan kaybolmuştu. simitçi arada bir 'ben yanlışlık...' diye ileriye çıkmaya yeltendi ama her defasında nöbetçilerin dipçik darbeleriyle ikazı üzerine sıraya döndü. ilerde bir yüzbaşı
'sağcı mısın, solcu mu' diye sorup ikiye ayırıyordu gelenleri. suçsuz olduğunu söylemenin manası yoktu, dinlemiyordu.. sıranın ön taraflarında biri 'atatürkçüyüm' demek gafletinde bulundu. tasnifte öyle bir şey yoktu... dolayısıyla 'lan sen benimle dalga mı geçiyorsun' diye tekme tokat girişti çocuğa yüzbaşı... bu tabloyu görünce korkan simitçi bana sordu 'ne diyeyim abi' diye. 'sağcıyım de' dedim. savcılığa götürülürken yanımdaydı. adının kerim olduğunu kastamonu'nun köylerinden birinden geldiğini o sıra öğrendim.
günler sonra duruşma için salonlardan birine götürülürken tekrar karşılaştık... 'hayrola bırakmadılar mı seni daha' diye takılacak oldum. ama işittiklerim kanımı dondurdu. kurtuluşçular diye bilinen sol gruptan birini öldürdüğü iddia edilmiş, idam isteğiyle yargılanıyordu. bankta yan yana otururken anlattı; ifadem işkenceyle alındı, kabul etmiyorum de, hâkim seni serbest bırakır, demiş askeri savcılık emrinde çalışan polisler; imzalatmışlardı ne varsa. güya adamı öldürdükten sonra tabancayı gömdüğü yeri bile polislere göstermişti; buna ilişkin tutanakta da imzası vardı. avukat tutmasını tavsiye edebildim sadece..
iki günde bir mahkemeye çıkarıldığım için ara ara denk geldik. nöbetçilerden fırsat bulduğunda hayrına bir avukatın vekaletini aldığını ama onun da pek ilgilenemediğini söyledi. derken idama mahkûm edildiğini öğrendim. beni nezaretten götüren jandarma erlerinden biri geçmişte ara ara onunla konuştuğumu hatırlayıp hemşehri olduğumuz düşüncesiyle söylemek ihtiyacını hissetmişti.
kendi derdimi unuttum soruşturmaya başladım başına ne geldiğini. benim davalarıma giren avukatlardan rahmetli kaya beye rica ettim ilgilenmesini. emekli askeri hâkimdi kaya bey. onun çabasıyla kerim'in öldürdüğü iddia edilen genci aynı örgütten bir başka kişinin öldürdüğünü; hatta o şahsın bizim simitçiyle aynı yerde yani mamak'ta aynı günlerde yargılanıp mahkûm olduğunu öğrendik. ve o sayede askeri yargıtay safhasında kerim'in darağacından kurtulup beraat ettiğini...
